Άποψη

29/6/16 10:02

τελ. ενημ.: 29/6/16 10:02

Σχολεία με προβληματική δυσαναλογία

Στη βιούμενη τα τελευταία χρόνια δεινή οικονομική κρίση, όλοι παραδεχόμαστε ότι επιβάλλεται ιδιώτες και δημόσιο να περιορίσουμε τις δαπάνες μας στις επιβαλλόμενες  και απολύτως αναγκαίες, ώστε να υπάρξει η ποθούμενη ευνοϊκή προοπτική. Ωστόσο, όσον αφορά το δημόσιο (που συχνά, ως μη όφειλε, το θεωρούμε ξένο προς τους εαυτούς μας) η συγκεκριμένη  καθολική παραδοχή  έχει κατά κανόνα μόνο θεωρητική ισχύ,  αφού στην πράξη ζητείται από αυτό να μη μεταβάλει την πρακτική που συλλήβδην  μάς οδήγησε   στην κατάσταση αυτή.

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα εν προκειμένω αποτελεί το ανακινηθέν εκ νέου ζήτημα του περιορισμού του διδακτικού προσωπικού δύο  δημοτικών σχολείων της νήσου μας, προκειμένου το προσωπικό αυτό να είναι ανάλογο με το υπάρχον  στα συγκεκριμένα σχολεία  μαθητικό δυναμικό, όπως εξάλλου προβλέπει και ο σχετικός νόμος που  ισχύει για τη λοιπή επικράτεια, εφαρμόζεται ως διεθνής παιδαγωγική πρακτική,  και υπαγορεύεται εν τελευταία αναλύσει  και από  αυτή την κοινή λογική. 

    Δεν θα σχολιάσω την αξίωση των τοπικών κοινωνιών των ως άνω δύο Σχολείων  να εξαιρεθούν αυτά από τη σχετική μεταβολή,  αφήνοντας τα σχόλια στην ευθυκρισία τη δική σας και των  αναγνωστών σας. Περιορίζομαι μόνο να υπενθυμίσω ότι μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1990 λειτουργούσαν μονοθέσια σχολεία με αριθμό που άγγιζε συχνά  αυτόν των σημερινών πολυθεσίων, στις τάξεις των Εξαταξίων Γυμνασίων  ο αριθμός των μαθητών έφθανε και τους εβδομήντα και πλέον ανά τμήμα, και το διδακτικό προσωπικό ήταν σε απίστευτο αριθμό  λιγότερο  σε σύγκριση με το σημερινό, ενώ  τόσο στην Πρωτοβάθμια όσο και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ήταν, αντίθετα,  πολλαπλάσιο το μαθητικό δυναμικό. Το αν έμαθαν οι τότε μαθητές γράμματα -και μάλιστα λιγότερα ή περισσότερα- αφήνω να το κρίνουν οι  τότε μαθητεύσαντες, που σήμερα είναι γονείς και στενοί των σημερινών μαθητών συγγενείς.

                                                            

 

 

Υ.Γ. Αντίφαση αλλά συνάμα και σπατάλη μη συγγνωστή αποτελεί και η ανέγερση τα τελευταία χρόνια όλο και πρόσθετων σχολικών κτιρίων, τη στιγμή που, ατυχώς,  ο αριθμός των μαθητών μειώνεται διαρκώς.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση