Άποψη

23/6/16 18:06

τελ. ενημ.: 23/6/16 18:06

Πρόωρα αντιμέτωποι με το «Που είσαι Πολύδωρε» δήμαρχος και δημοτική αρχή

Έπειτα από μια ανατρεπτική εκλογική νίκη που έφερε στο προσκήνιο αυτοδιοικητικά πρόσωπα μιας ηλικιακά νέας εποχής, το λογικότερο ήταν να συνδεθούν οριστικά με το παρελθόν όσοι είχαν ταυτιστεί με μια καθεστωτική παρουσία επί πολλά χρόνια. Η φρεσκάδα του νέου εξέθρεψε προσδοκίες διαφορετικής προσέγγισης των κυρίαρχων ζητημάτων της ζωής του δικού μας μικρόκοσμου και κυρίως εγκαθίδρυσης μιας πιο σύγχρονης διαλεκτικής μεταξύ της τοπικής κοινωνίας και του αυτοδιοικητικού συστήματος  του τόπου. Αυτοδίκαια ο απαραίτητος χρόνος ανοχής παρέχονταν γαλαντόμα, κανείς βέβαια δεν τον όριζε εξ’ αρχής ανεξάντλητο.

Η σημερινή δημοτική αρχή συνέπεσε με τρία προβλήματα – ογκόλιθους: την υποχρεωτική συγκατοίκηση της με το προσφυγικό, την επιβίωση της σε ένα οικονομικό περιβάλλον με πολύ στενές προδιαγραφές και με την καθολική διάψευση της Ελλαδικής κοινωνίας πως είναι εφικτή η διαχείριση των κοινών με διαφορετική συνταγογράφηση. Ακούγεται περίεργο αλλά η – προς το παρόν – διάψευση των προσδοκιών της κυβέρνησης Τσίπρα επηρεάζει καταλυτικά την ψυχοσύνθεση όσων αντίστοιχα πίστεψαν πως υπάρχει δρόμος για μια διαφορετική διαχείριση σε όλα τα επίπεδα. Η επωδός «όλοι οι ίδιοι είναι» ζημίωσε και τη δημοτική αρχή Βουρνού.

Έχει τις ευθύνες της ως προς τούτο κι η δημοτική αρχή. Εξέθρεψε προσδοκίες ηθικής υπεροχής. Πίστεψε ο κόσμος πως υπάρχουν σκελετοί στα ντουλάπια και θα αποκαλυφθούν όπου να ‘ναι. Πρωτίστως καλλιέργησε την εντύπωση ότι η βαριά λαβωμένη δημοτική μηχανή γρασάρεται και δουλεύει με πιο παραγωγικό τρόπο, φτάνει να το επιδιώξεις, όπως ίσως δεν ήθελαν να κάνουν οι προηγούμενοι.

Τα αποτελέσματα στο σκέλος αυτό απογοητεύουν. Οι απευθείας αναθέσεις ζουν και βασιλεύουν, απλούστατα γιατί δεν υπήρξαν αποκλειστικά εκκολαπτήριο μικρών η μεγάλων σκανδάλων, όπως προεκλογικά λοιδορήθηκαν, αλλά υποχρεωτικό μονοπάτι για να τρέξει η δημοτική παραγωγικότητα. Λάθος ολκής της δημοτικής αρχής που δεν το αποδέχθηκε δημόσια μόλις κι εκείνη το αντιλήφθηκε. Τώρα το πληρώνει σε κριτική, άλλοτε δίκαιη κι άλλοτε λαϊκίστική.

Σκελετοί δεν βγήκαν απ’ τα ντουλάπια γιατί ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν. Και δεν επικράτησε η λογική της μη σύγκρουσης. Συλλογικά ή μεμονωμένα η δημοτική αρχή και σημαίνοντα στελέχη της επιδίωξαν να στριμώξουν στη γωνία τους προκατόχους τους, τα κρυμμένα τους χαρτιά αποδείχτηκαν όμως παρανυχίδες κι ακόμα χειρότερα ορισμένες φορές ανέδυαν απλή εμπάθεια. Τελικά κανέναν δεν συγκίνησαν.

Τέλος, η επιδίωξη να δουλέψει πιο σύγχρονα και μεθοδικά η δημοτική μηχανή μέχρι στιγμής δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα. Η λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών παραμένει αγκυλωτική, η αχίλλειος πτέρνα ενός ολόκληρου συστήματος αντιπαραγωγικού, με απαίτηση βαθιών τομών, οι οποίες ήταν δύσκολο να γίνουν απ’ τις πρώτες κιόλας μέρες μιας άπειρης δημοτικής αρχής.

Κάπως έτσι, στην αυτονόητη πια σύγκριση μεταξύ πρώην και νυν δημοτικής αρχής, πρώην και νυν δημάρχου, οι σημερινοί απέμειναν με το πλεονέκτημα της πιο καλλιεργημένης εκφοράς του δημόσιου λόγου και της σύναψης συμμαχιών (βλ. φιλιών) με τους πρωτεργάτες του αυτοδιοικητικού κινήματος στη χώρα, τους δημάρχους Αθηναίων και Θεσσαλονίκης. Η έμφυτη καλλιέργεια του Μαν. Βουρνού του επέτρεψε με ευκολία να αναπτύξει σχέσεις εμπιστοσύνης με Καμίνη και Μπουτάρη, να τραβά με μεγαλύτερη ευκολία απ’ τον Λαμπρινούδη τις τηλεοπτικές κάμερες πανελλήνιας εμβέλειας.

Στα υπόλοιπα όμως; Ο απλός δημότης είδε ξαφνικά να υψώνεται ανάμεσα του και στην δημοτική του αρχή τοίχος ως προς τη δυνατότητα ανθρώπινης επαφής και κατανόησης. Ο σωστός στόχος ο Δήμος να λειτουργήσει αδέκαστα, χωρίς υποχωρήσεις, επιχειρείται να επιτευχθεί σε μια βάρβαρη εποχή κι είναι πολύ εύκολο να συγχέεται με την έλλειψη στοιχειώδους ευαισθησίας.

Η νέα υποχρεωτική κατεύθυνση της οικονομία του νησιού, ο τουρισμός, τσακίστηκε από τις προσφυγικές επιπτώσεις, χωρίς εμφανή μέτρα προστασίας, γεγονός που θα έχει αποτυπωθεί πια πολύ έντονα μέχρι τον προσεχή Οκτώβριο. Ακόμα και η μονοσήμαντη τουρκική αγορά επισκεπτών, που είχε θεμελιωθεί με τους προηγούμενους, έχει αρχίσει να παίρνει την κατιούσα κι η αβεβαιότητα αν από μόνη της μπορεί να θρέψει την τοπική αγορά, έστω και προσωρινά, πολλαπλασιάζεται.

Κι η άλλη μεγάλη προσδοκία, πως ο Δήμος Χίου θα αρχίσει να δουλεύει οραματικά, με επιδιώξεις και στόχους βάθους χρόνου, επίσης δεν επιβεβαιώνεται. Το ΕΣΠΑ ανακοινώνει τη μια μετά την άλλη τις προσκλήσεις του κι οι Τεχνικές Υπηρεσίες έχουν απλώς απορροφηθεί στη λύση των απεντάξεων προηγούμενων, προβληματικών ίσως, αλλά πάντως έργων. Ο δημόσιος διάλογος δεν έχει ακόμα εμπλουτιστεί από σκέψεις για έργα και στόχους της επόμενης ημέρας κι ο χρόνος τρέχει πια πολύ επικίνδυνα, με τον κίνδυνο όσα θα σκεφτούμε μελλοντικά να μείνουν εκτός νυμφώνα. Πάνω από δυο χρόνια μετά την εκλογή της νέας δημοτικής αρχής ασχολούμαστε μόνο με τα … κατάλοιπα Λαμπρινούδη. Καμία αναπτυξιακή στρατηγική με τη σφραγίδα της νέας δημοτικής εποχής δεν έχει ακόμα ξεμυτίσει. Ίσως να επωάζεται, πάντως κανένας δεν την έχει αντιληφθεί ακόμα. Δεν έχουμε καν καταλήξει με ποια αναπτυξιακά εργαλεία θα μπούμε στη μάχη. Κρατάμε τα υπάρχοντα και με ποια ακριβώς μορφή;

Τέλος, παρότι διαθέτει τις προδιαγραφές και θα το μπορούσε, η δημοτική αρχή δεν έχει προσεγγίσει τις ανεξάντλητες ισχυρές ιδιωτικές δυνάμεις του τόπου, ώστε να τις ωθήσει να συμβάλλουν στον κεντρικό στόχο για το νησί: μια άλλου τύπου ανάπτυξη.

Ο κόσμος αντιλαμβάνεται όλα τα παραπάνω. Αυτόματα συγκρίνει το χθες και το σήμερα και όλο και συχνότερα αρχίζει να ψελλίζει «Που είσαι Πολύδωρε…». Ο πρώην δήμαρχος αρχίζει να κινείται στο κέντρο της πόλης με την αύρα μιας πρόωρης δικαίωσης. Δίχως να κινηθεί έντονα αντιπολιτευτικά απολαμβάνει ξανά τη λαοφιλία που η κάλπη του στέρησε. Κι όσο το νοιώθει, τόσο περισσότερο ανεβάζει τους τόνους, εκείνος προσωπικά κι οι συνεργάτες του.

Μέσα στο κοκτέιλ των προβλημάτων που έχουν να αντιμετωπίσουν, δήμαρχος και δημοτική αρχή έρχονται πιο πρόωρα από όσο πίστευαν αντιμέτωποι με το «Που είσαι Πολύδωρε…» Επανέφεραν, δια πράξεων ή παραλείψεων, νέα δεδομένα στο αυτοδιοικητικό περιβάλλον μας. Είναι σε θέση να τα αντιμετωπίσουν ή θα τους πάρει από κάτω; Προσεχώς η απάντηση… 

Δείτε επίσης