Άποψη

1/10/16 11:02

τελ. ενημ.: 1/10/16 11:02

Χωρίς πεντάρα πώς να μεταρρυθμίσεις βρε καλό μου…

Από την εποχή των παχιών αγελάδων (δεκαετία 2000-2010), όταν στα σχολεία υπήρχε πληθώρα δασκάλων, τα τελευταία 7 χρόνια έχουμε περάσει σε μια διαρκή υποβάθμιση της εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού, η οποία βέβαια ακολουθεί την υποβάθμιση σε όλους τους τομείς του κράτους (υγεία, ασφαλιστικό, εργασιακά δικαιώματα κτλ).

Οι κυβερνήσεις αλλάζουν σαν τα πουκάμισα όμως ο παρανομαστής είναι κοινός: ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ!

-          Υποβάθμιση των μισθών μας (άμεση και έμμεση).

-          Ελλιπής χρηματοδότηση σχολείων.

-          Ανεπαρκείς δομές.

-          Διαρκώς μειούμενες προσλήψεις εκπαιδευτικών.

-          Αργοπορημένες προσλήψεις εκπαιδευτικών.

-          Μπάχαλο μέχρι Δεκέμβρη.

-          Αλχημείες για την κάλυψη των κενών.

-          Μηδαμινοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών σε οργανικές θέσεις.

Και ναι, η πληθώρα δασκάλων που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια (πολλοί εργάζονταν σε βιβλιοθήκες, σε γραφεία υπουργείων κτλ. με τη συναίνεση και τα στραβά μάτια του συνδικαλισμού και των εκάστοτε κυβερνήσεων που το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να μη δυσαρεστήσουν την εκλογική τους πελατεία) δε συνεπάγεται και ποιοτική εκπαίδευση των παιδιών! Η ποιότητα στην εκπαίδευση επιτυγχάνεται μέσα από τον συνδυασμό πολλών παραγόντων και όχι από την απλή ποσοτική επάρκεια του προσωπικού στα σχολεία. Όμως ένα είναι σίγουρο και πρέπει να αναγνωρίσουμε: Στα χρόνια των παχιών αγελάδων μειώθηκε ο αριθμός των παιδιών ανά τμήμα/δάσκαλο κι αυτό από μόνο του συνεπάγεται ποιοτικότερη προσφορά εκπαίδευσης εκ μέρους του εκπαιδευτικού. Από τα μη λειτουργικά 30άρια τμήματα της δεκαετίας του ‘80 και ‘90 περάσαμε, σωστά, στα πιο λειτουργικά 25αρια (κατά ανώτατο όριο) τμήματα.

Οι πειραματισμοί των κυβερνήσεων πολλοί. Σχολεία πειραματικά. Κλασικά, ΕΑΕΠ… ανάλογα τι του κατέβαινε του κάθε υπουργού και ποια εκλογική πελατεία ήθελε να εξυπηρετήσει. Στόχευση καμιά! Προχειρότητα και ανοργανωσιά! Κάθε μεταρρύθμιση είχε μέσα κι ένα ΕΣΠΑ (χρηματοδότηση). Και να οι αργαλειοί, και να τα tablet στο γυμνάσιο (μόνο για 2 χρονιές!), και να τα όργανα γυμναστικής που σκουριάζουν σε αποθήκες, και να… και να… και να… Χρήματα για μίζες να υπάρχουν και από μεταρρυθμίσεις… Πόσα «χαμένα» χρήματα!!!

Και να… έρχεται και η μεταρρύθμιση Φίλη με το ΝΕΟ ΕΝΙΑΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ. Πόσο νέο αλήθεια; Σίγουρα μπορούμε να βρούμε θετικά όπως το ελαφρύτερο ωράριο για τα παιδιά ή ότι σταματάει η ανομοιομορφία και διάσπαση του δημοτικού σε κατηγορίες (κλασικά, ΕΑΕΠ) όμως μέσα στην απόφαση και από τη μέχρι τώρα εμπειρία της υλοποίησής της διαπιστώνουμε τα εξής:

-          Πολλά σχολεία δεν έχουν στελεχωθεί με ειδικότητες (μουσική, εικαστικά, πληροφορική, θεατρική αγωγή, γυμναστική, γερμανικά). Έτσι γίνεται β΄ ανάθεση σε δασκάλους. Ο υπουργός ευαγγελίζεται τις ίσες ευκαιρίες που δίνει το νέο σχολείο του. Για ποιες όμως ίσες ευκαιρίες μιλάμε όταν ένα σχολείο έχει εκπαιδευτικό εικαστικών, μουσικής, πληροφορικής ενώ το άλλο όχι; Εκτός κι αν πάρουμε ως δεδομένο ότι ο δάσκαλος που θα καλύψει τις ειδικότητες θα διδάξει τα μαθήματα αυτά με ανάλογο τρόπο.

-          Η ώρα σίτισης χρεώνεται ως διδακτική ώρα μόνο στον υπεύθυνο Ολοημέρου. Πόσο δίκαιο είναι αυτό!

-          Το ωράριο του ολοήμερου τμήματος διευρύνθηκε (σε σχέση με τα ΕΑΕΠ) από τις 13:15- 16:00 αλλά οι διδακτικές ώρες παρέμειναν 3 (για τον υπεύθυνο του ολοημέρου) και 2 (!) για τους υπόλοιπους, «ανεύθυνους» εκπαιδευτικούς του ολοημέρου!

Θα μπορούσα να αναφέρω κι άλλα… αλλά όλα θα κατέληγαν στον ίδιο παρανομαστή. Κάθε μεταρρύθμιση που γίνεται πλέον έχει ως αποκλειστικό στόχο τη σταδιακή και διαρκή μείωση των εκπαιδευτικών και του κόστους της εκπαίδευσης. Όλα αυτά μου θυμίζουν τους αλχημιστές που προσπαθούσαν από την πέτρα να βγάλουν χρυσό… Δυστυχώς όμως όσο και να τρίψεις την πέτρα, χρυσός δεν γίνεται! Χωρίς πεντάρα πώς να μεταρρυθμίσεις βρε καλό μου; Κάθε χρονιά που θα έρχεται, οι προσλήψεις θα είναι λιγότερες γιατί δεν βγαίνουν τα κουκιά δάσκαλε!

Για να βγουν λοιπόν τα κουκιά, πρέπει να πάμε πίσω…

-          Να συγχωνευτούν τμήματα και σχολεία.

-          Να μειωθεί κι άλλο ο μισθός σου (για να μη φωνάζεις θα γίνει έμμεση μείωση).

-          Να γίνουν ελαστικές οι σχέσεις εργασίας σου.

-          Να βγεις σύνταξη στα 65! Τι φταίνε και τα παιδάκια…

-          Να κλείσουν τμήματα (με πρόσχημα τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό φοιτώντων μαθητών).

Αλλά πάντα θα υπάρχει ένα «τυράκι» για να το τρώμε και να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι όλα πάνε καλά!

-          Φέτος ήρθαν γρήγορα οι δάσκαλοι!

Σωστά! Σε λίγο θα ευγνωμονούμε τους κυβερνώντες που 11- 30 Σεπτέμβρη(;) προσλαμβάνει την πλειοψηφία των δασκάλων και νηπιαγωγών! Τα αυτονόητα πια έγιναν κατόρθωμα. Οι ειδικότητες ας περιμένουν!  Δε θα γίνουμε ίσα και όμοια! Έχουμε ξεχάσει ότι ένας σωστός προγραμματισμός σχολείου απαιτεί την πλήρη στελέχωσή του από 1 Σεπτέμβρη (για να μην πω 21 Ιούνη).

Αλλά εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε έτσι όπως ξέρουμε: ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ!

-          Θίγονται οι νηπιαγωγοί; Αδιαφορούν οι δάσκαλοι…

-          Θίγονται οι δάσκαλοι; Αδιαφορούν οι νηπιαγωγοί…

-          Θίγονται οι αναπληρωτές; Και τι μας ενδιαφέρει εμάς τους μόνιμους;  κ.ο.κ.

Διαίρει και βασίλευε! Κι αυτό συμβαίνει σε όλους τους κλάδους της κοινωνίας μας.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάθε κυβέρνηση νομοθετεί σκεπτόμενη ότι 1+1 κάνουν 2! Αν δεν βγαίνει το μέτρημα, αρχίζει το κόψιμο! Μια διαίρεση είναι….

Αλλά καλύτερα να μη μιλάς… άσε δε θα αλλάξει τίποτα! Μην μπλέκεσαι! Όλα κάποτε θα φτιάξουν…

Δείτε επίσης