Ειδήσεις

29/3/12 9:01

τελ. ενημ.: 29/3/12 14:31

«Μας έχουν πετάξει σαν στυμμένες λεμονόκουπες»

Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ … ΟΥΡΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΜΑΧΩΝ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

 
«Στα γεράματα μας ελπίζαμε ότι θα έχουμε μια καλύτερη ζωή, αλλά μας έχουν πετάξει σαν στυμμένες λεμονόκουπες».
Στημένοι στην ουρά, ταλαιπωρημένοι και αγανακτισμένοι οι απόμαχοι της θάλασσας, περίμεναν χτες το πρωί υπομονετικά στην Εμπορική Τράπεζα να πάρουν «το φιλοδώρημα», που κατ’ ευφημισμό πια αποκαλείται σύνταξη, καθώς δεν τους επιτρέπει να ζουν με την αξιοπρέπεια που απολάμβαναν κάποτε. Δέκα το πρωί και η ουρά αρχίζει από την είσοδο της Λεωφόρου Αιγαίου, διαπερνάει όλο το κατάστημα και τελειώνει στην πλατεία Πολυχρονοπούλου.
«Αυτό που βλέπετε τώρα δεν είναι τίποτα, μέχρι πριν λίγο ήταν πολύ περισσότεροι. Από τα ξημερώματα περίμεναν έξω και από τις δύο εισόδους, ταλαιπωρημένοι. Προσπαθήσαμε να τους εξυπηρετήσουμε όσο γρηγορότερα και καλύτερα μπορούσαμε, αλλά δεν απόφυγαν την ταλαιπωρία», διευκρινίζει ο διευθυντής της Τράπεζας, Αλ. Καρίβαλλης.
 
Οι περικοπές
 Σύνταξη, φάρμακα, υγειονομική περίθαλψη, ένταξη του ΝΑΤ στον ΕΟΠΥΥ, ποιότητα ζωής, είναι τα θέματα που τους καίνε και τους έχουν βγάλει στους δρόμους.
 «Οι ναυτικοί είναι το πιο αδικημένο επάγγελμα, φέρναμε πολλά χρήματα στο κράτος, από τις κρατήσεις και το συνάλλαγμα, μας τα πήραν, τα έδωσαν αλλού και τώρα μας λένε δεν έχουμε και μαζί τα φάγαμε».
Οι απώλειες μεγάλες και το χειρότερο είναι ότι τους περιμένουν κι άλλες. «Έχουμε χάσει 1.000 ευρώ το χρόνο από το κόψιμο των δώρων, πάει ο 13ος και 14ος μισθός που μας παραμυθιάζουν ότι δεν έχει κοπεί, οι περικοπές στο επικουρικό είναι 10% για όσους έπαιρναν 200 ευρώ, 15% για πάνω από 250, τώρα περιμένουμε και το κόψιμο του 7% της σύνταξης που δεν είχε μπει σε εφαρμογή, έχουμε χάσει περίπου δύο μηνιάτικα το χρόνο», διαμαρτύρεται ο Χ. Βαλιδάκης.
 
Η περίθαλψη
Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πολύ ακριβή, όλα από την τσέπη τα πληρώνουν τώρα, μέχρι να λυθεί το πρόβλημα με τους φαρμακοποιούς, αλλά και το 25% που πληρώνουν με κανονικές συνθήκες δεν λίγο.
«Πληρώνουμε το 25% επι της αξίας τους, που όλο ακριβαίνει. Τα ευρείας χρήσης καλά φάρμακα τα βγάζουν εκτός λίστας και τα πληρώνουμε, ενώ οι συντάξεις και οι μισθοί πετσοκόβονται», προσθέτει ο Μ. Χατζόπουλος
«Με τρία παιδιά άνεργα, που τα φροντίζω εγώ, τί να μου κάνουν 1.040 ευρώ; Μας έκοψαν 540, ζούμε πολύ δύσκολα, αλλά ποιος μας καταλαβαίνει από αυτούς;»
 
Μια ομοσπονδία
Ο Αλ. Αρμενάκης πιστεύει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από τη δυναμική μαζική διεκδίκηση, αλλά, επειδή βλέπει και τις σκοπιμότητες που διασπούν τον αγώνα και διευκολύνουν  την εφαρμογή της αντεργατικής πολιτικής, μέσα απο το δόγμα διαίρει και βασίλευε, πιστεύει ότι η λύση για πιο αποτελεσματική διεκδίκηση είναι μία.
«Πρέπει όλοι οι ναυτικοί να ενωθούμε σε μια Ομοσπονδία με κοινή πολιτική για να έχουμε δύναμη και να μας υπολογίζουν, να μην είμαστε πέντε σωματεία χωρίς συνεννόηση και με διαφορετικές διεκδικήσεις».
Είναι και αυτή η παθογένεια του χώρου, που χρησιμοποιείται έντεχνα και χτυπάει αλύπητα ενεργούς και απόμαχους. Αν κάποιος από τους μανδαρίνους που αποφασίζουν και διατάσσουν τις περικοπές στους μισθούς, τις συντάξεις, τα επικουρικά επιδόματα και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη καθόταν μια ώρα στην ουρά μαζί τους για ένα κομμάτι ψωμί, θα καταλάβαινε γιατί είναι πικρό…