Απόψεις

2/10/13 15:24

τελ. ενημ.: 2/10/13 15:24

Τελειώσαμε;

Τι αφήνει λοιπόν πίσω της η εξάρθρωση της συμμορίας της Χρυσής Αυγής; Αφήνει τάχατες... πικραμένους που στο συνονθύλευμα της παρανομίας είδαν την κάθαρση του πολιτικού συστήματος;

Αφήνει τους άλλους... του βολεμένου πολιτικού συστήματος ακόμη πιο βολεμένους επειδή έστω, αυτή η συμμορία, δεν κατάφερε να βγάλει συνολικά τα άπλυτα τους στη φόρα;

Αφήνει κάποιους να νομίζουν ότι νίκησαν και κάποιους άλλους να νομίζουν ότι  θα λάβουν πολιτικά οφέλη;

Είναι αλήθεια ότι ο πολιτικός ντόρος που παίχτηκε πάνω από την υπόθεση

της Χρυσής Αυγής, από την πρώτη κιόλας ημέρα που οι Μιχαλολιάκιοι, οι Κασιδιάρηδες και οι Λαγοί κάθισαν στα έδρανα του κοινοβουλίου είναι τεράστιος.

Ότι γνώριζε μέχρι τότε το πολιτικό σύστημα ξαφνικά θόλωσε, μούδιασε. Απέναντι σε μια ομάδα που σκοτώνει (όπως προφανώς θα αποδειχθεί και γνωρίζουμε όλοι ότι είναι η Χρυσή Αυγή) και που κατέχει έδρανα στη Βουλή, πως θα μπορούσε το πολιτικό προσωπικό να αντιδράσει;

Σε παρόμοιες στιγμές στην ιστορία, οι πολιτικές φυσιογνωμίες που ηγήθηκαν τέτοιων διλημμάτων και τέτοιων προκλήσεων άφησαν στην άκρη τις ιδεοληψίες και τις κομματικές θεολογίες και προέτασσαν ότι πιο πολύτιμο κερδήθηκε από αρχαιοτάτων χρόνων σε τούτον τον τόπο. Τον σεβασμό στο ΕΝΑ Σύνταγμα και στους Νόμους, που δεν πρέπει να αφήνει περιθώρια σε καμία ομάδα, κόμμα, συμμορία, λέσχη, καμόρα ή όπως θέλετε πείτε το, να παρεκτρέπεται, να παρανομεί και να απειλεί την κοινωνική συνοχή.

Αυτό περίμενε ο μέσος Έλληνας. Αυτό εύχονταν να δει. Όμως....

Ακόμη και σήμερα με τη μισή Χρυσή Αυγή πίσω από τα κάγκελα, το πολιτικό σύστημα των κομμάτων αδυνατεί να πετύχει την ισορροπημένη συμφωνία που ο λαός απαιτεί. Εκείνη που θα τους ήθελε όλους κάτω από μια ενιαία γραμμή απόλυτης υποστήριξης του πολιτεύματος και των νόμων του κράτους, δίχως εκπτώσεις, δίχως διαφωνίες, δίχως άλλα διχαστικά διλήμματα.

Βολές εκτοξεύονται εκατέρωθεν. Το ένα κόμμα προσπαθεί να κατηγορήσει το άλλο για το ποιος ήταν πιο μακριά και ποιος πιο κοντά στην απεχθή ναζιστική ιδεολογία ή την ιδεολογία της βίας. Καμία απολύτως πολιτική σοβαρότητα.

Κι ο κόσμος; Οι πολίτες; Τι μήνυμα λαμβάνουν άραγε από όλο αυτό;

Μα ποιος νοιάζεται για τον κόσμο, θα ήταν η απάντηση, όταν προσπαθείς να φτάσεις ή να διατηρήσεις την εξουσία.

Γι΄αυτό και πολύ φοβάμαι ότι μπορεί από τούτη την Χρυσή Αυγή να τελειώσαμε ή να τελειώνουμε, όμως αργά ή γρήγορα, σε τούτη ή στην επόμενη γενιά, κάποιο άλλο τερατώδες μόρφωμα μπορεί να προκύψει εξαιτίας και πάλι της ασοβαρότητας του πολιτικού συστήματος. Κι όσο αυτό δεν λαμβάνεται υπόψη, τότε απλά επισπεύσουμε μια νέα τερατογέννεση.

Η Δικαιοσύνη τούτη τη φορά κάλυψε τα λάθη της πολιτικής εξουσίας εξισορροπώντας και τις δικές της διαχρονικές ευθύνες στο πάγιο ερώτημα των πολιτών :«Υπάρχει Δικαιοσύνη;». Υπάρχει είναι η απάντηση. Όμως δεν μπορεί να λειτουργεί με κριτήρια  κάθαρσης της κοινωνίας. Αυτό είναι δουλειά του πολιτικού συστήματος να το πράξει. Και την ώρα που έπρεπε να το κάνει, απλά, όπως και κάθε φορά.... αργοπόρησε.  

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση