Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα, και μετά την ίδρυση των κομμάτων Τσίπρα-Καρυστιανού και την κατ’ ουσίαν διάλυση κομματικών σχηματισμών όπως η ΝΕΑΡ και ο ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με το ότι το εν Ελλάδι πολιτικό σκηνικό αναδιατάσσεται. Πρόκειται μάλιστα για αγαπημένη έκφραση των εβδομαδιαίων δημοσκόπων – δημοκόπων.
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να σημειώσουμε βέβαια ότι η συγκεκριμένη επιχειρηματολογία ξεδιπλώνεται μάλλον αλα καρτ από τα περισσότερα ΜΜΕ καθώς επιμελώς σε αυτήν την αναδιάταξη δεν συμπεριλαμβάνεται η συντριπτική πτώση του κυβερνώντος κόμματος, ενώ επίσης αποσιωπάται ή υποβαθμίζεται το σοβαρό ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον πρώην Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.
Πασχίζουν, λοιπόν, επιστρατεύοντας διάφορους μηχανισμούς και λαξευμένες αναγνώσεις να κρατήσουν στη ζωή την πλέον αποτυχημένη και διεφθαρμένη κυβέρνηση από την μεταπολίτευση και έπειτα.
Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, ποιος παρουσιάζεται ως δήθεν καταλύτης των πολιτικών εξελίξεων; Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μαζί με τα «ορφανά» που ο ίδιος δημιούργησε διαλύοντας τον ΣΥΡΙΖΑ.
Θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για μια προσωποκεντρικού χαρακτήρα επαναφορά χωρίς πρόγραμμα, χωρίς σαφείς πολιτικές προσεγγίσεις χωρίς ξεκάθαρη ατζέντα.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, προχωρά σε μια ονοματοδοσία από τα παλιά δημιουργώντας συνειρμούς που αποτελούν ύβρη για την αριστερά.
Ένας κομματικός σχηματισμός με ισχυρές επιχειρηματικές «πλάτες» που μάλλον επιθυμούν να στριμώξουν έτι περαιτέρω έναν πρωθυπουργό που η πολιτική του παρουσία πνέει τα λοίσθια και σιγοψυθυρίζουν πως θέλουν όχι επαναφορά Τσίπρα αλλά αποπομπή του Μητσοτάκη και του συστήματος που εκπροσωπεί και εξυπηρετεί. Θέλουν δηλαδή Νέα Δημοκρατία με άλλο ηγετικό αποτύπωμα και άλλον αρχηγό.
Έτσι μπορεί να εξηγηθεί ότι το κόμμα ΕΛΑΣ έχει εκτιναχτεί στον αμαρτωλό αφρό των δημοσκοπήσεων. Ο αρχηγός του είτε από ματαιοδοξία είτε από άγνοια είτε από συνέπεια στον κακό εαυτό του διαδραματίζει έναν συγκεκριμένο ρόλο: Να αποτελέσει το ιδανικό δεκανίκι για να εξασφαλίσει η Ν.Δ. την επανεκλογή της προσφέροντας παράταση ζωής για κάποια λίγα ίσως ακόμη έτη ή μήνες. Φυσικά πρόκειται για έναν γνώριμο ρόλο για τον κ. Τσίπρα καθώς λίγα μόλις χρόνια πριν ξέπλυνε τις κυβερνήσεις της χρεοκοπίας του Κ. Καραμανλή συνεργαζόμενος μάλιστα με αρκετά στελέχη αυτών.
Εν κατακλείδι ο κ. Τσίπρας καπηλευόμενος το ιστορικό όνομα «ΕΛΑΣ», μιμούμενος κακόγουστα τον Ανδρέα Παπανδρέου και βουτώντας στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ επιχειρεί να ενσωματώσει μια ολόκληρη ιστορία γεμάτη δημοκρατικούς αγώνες και παρακαταθήκες ανεκτίμητες γύρω από ένα σάπιο-σαθρό περίβλημα.
Όλο αυτό το κακοστημένο σκηνικό έχει διττή στόχευση: Αφενός τη ρευστοποίηση και τον πλήρη κατακερματισμό του προοδευτικού χώρου και αφετέρου την άσκηση πίεσης προς το ΠΑΣΟΚ, το μοναδικό κόμμα με συγκροτημένο λόγο, με κοστολογημένες προγραμματικές θέσεις, που σέβεται τους θεσμούς, που αποτάσσεται κορώνες και λαϊκισμούς, που τα τελευταία χρόνια «έχει παραιτήσει» το μισό υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης καθώς συνέβαλε στην αποκάλυψη των σκανδάλων.
Στο σημείο αυτό μας έρχεται στο νου ένας παραλληλισμός τραγικά ανυπόφορος που μας παραπέμπει σε αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα.:
Όπως το πολύ μακρινό 1965 ένας Μητσοτάκης υπήρξε το χρήσιμο εργαλείο ώστε να διαλυθεί μια νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση και να στρωθεί το χαλί στην Χούντα των συνταγματαρχών, έτσι και τώρα ο κύριος Τσίπρας έρχεται να παίξει έναν παρόμοιο ρόλο παρατείνοντας την ζωή μιας άλλου τύπου Χούντας που δεν επιβάλλεται με τα όπλα και τα τανκς αλλά με μια μειλίχια υποταγή. Αυτή των social media. Της προπαγάνδας, της παραπληροφόρησης που διαστρεβλώνει την πολιτική και «δολοφονεί» προσωπικότητες. Της επιστήμης της επικοινωνίας που επιστρατεύεται για την παραπλάνηση του λαού. Μιας Χούντας που φορέας της είναι ένας Μητσοτάκης…
Μιας ολέθριας χούντας γεμάτης σκάνδαλα, υποκλοπές, ακρίβεια, εκβιασμούς, αλαζονικές συμπεριφορές, μαφιόζικη ρητορική στα χέρια της οποίας έχουν υποβαθμιστεί πλήρως νόμοι και θεσμοί, ενώ έχουν τραυματιστεί βάναυσα η κοινωνική συνοχή, η πίστη και οι προσδοκίες του κόσμου προς το πολιτικό σύστημα.
Κλείνοντας, λοιπόν, παρατηρούμε ότι όλη αυτή την προσπάθεια σε συνδυασμό με την δημιουργία κι άλλων χωρίς ουσιώδη προσανατολισμό και πρόγραμμα κομματικών σχηματισμών, έρχονται κάποιοι να τα ονομάσουν αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.
Δυστυχώς γι αυτούς, ευτυχώς για τον τόπο πρόκειται μάλλον για έναν ευκολοδιάκριτο κακομαγειρεμένο πολιτικό πουρέ πάνω στον οποίο θα προσπαθήσουν κάποιοι να διασώσουν την πολιτική τους ύπαρξη.
Ελπίζω μόνο τούτη τη φορά οι φύλακες εκεί πίσω από το παραβάν να έχουν γνώση…
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
