Απόψεις

9/6/20 11:14

τελ. ενημ.: 9/6/20 11:14

Κι αν αγοράζαμε όλοι μαζί το Χωρέμικο;

Αγαπητοί φίλοι,

Αν η καρδιά της πόλης της Χίου χτυπάει στην Απλωταριά και την Προκυμαία, τα πνευμόνια της είναι αναμφίβολα από τη μια ο Δημοτικός Κήπος και από την άλλη το κτήμα Χωρέμη.

Η σχεδόν 32 στρεμμάτων ιδιωτική έκταση του Χωρέμικου με την μακρά ιστορία, αποτελεί μια όαση πρασίνου και ηρεμίας σε απόσταση αναπνοής από το εμπορικό κέντρο της κατά τα άλλα πολύβουης και πυκνοδομημένης πόλης.

Κατά καιρούς, υπήρξαν διάφορες ιδέες αξιοποίησης για την αγορά μέρους του κτήματος από το Δήμο που πάντοτε όμως σκόνταφταν στην ακανθώδη έλλειψη πόρων. Οι δε απόπειρες εξεύρεσης χρηματοδότησης  (όπως για παράδειγμα από το Πράσινο Ταμείο το 2017 επί δημαρχίας Μανώλη Βουρνού) δεν τελεσφόρησαν.

Έτσι λοιπόν, τα τελευταία χρόνια, μέσα σ΄ένα καθεστώς υπερφορολόγησης των ακινήτων, ο κίνδυνος οικοπεδοποίησης και εν συνεχεία ανοικοδόμησης αυτής της έκτασης είναι πλέον ορατός.

Μα τι θα μπορούσε να γίνει;

Ας μεταφερθούμε στο 2004 και στη Λυκόβρυση Αττικής, ένα προάστιο στο βόρειο τομέα του Λεκανοπεδίου. Μια έκταση περίπου 7 στρεμμάτων σε κεντρικότατο σημείο (γνωστή και ως Ο.Τ.9) ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας, προορίζεται για την κατασκευή ενός θηριώδους σούπερ μάρκετ. Ο τότε δήμος Λυκόβρυσης, παρά τα άδεια ταμεία του, μπροστά στον κίνδυνο της τσιμεντοποίησης αποφασίζει να κινητοποιηθεί. Με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου επιβάλει στους δημότες ένα προσωρινό ειδικό τέλος της τάξεως των 0,80 ευρώ ανά τ.μ. ανά έτος και καταφέρνει να αγοράσει αυτή την έκταση για 2,5 εκ. ευρώ μέσω τραπεζικού δανεισμού με 15ετή αποπληρωμή που βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στο συγκεκριμένο τέλος!

Παρά τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης που μιλούσε για «χαράτσι», οι κάτοικοι επιβράβευσαν στις επόμενες εκλογές την τότε δημοτική αρχή επανεκλέγοντάς την από τον πρώτο γύρο με 65%! Άλλο η φορολογία που καταλήγει σ΄ένα βαρέλι δίχως πάτο κι άλλο τα χειροπιαστά αποτελέσματα! Τελικά, το 2018, στη συγκεκριμένη δημοτική πλέον έκταση, εγκαινιάστηκε ένα δημοτικό κολυμβητήριο με αναψυκτήριο, πλατεία και ανοικτό θεατράκι (συνημμένη φωτογραφία, πηγή: Google) που χρηματοδοτήθηκαν κατά κύριο λόγο από την Περιφέρεια Αττικής.

Τι μας διδάσκει αυτό το παράδειγμα;

Δεν θα μπορούσε ο Δήμος Χίου να προχωρήσει σε μια ανάλογη κίνηση;

Να συνεννοηθεί με τους ιδιοκτήτες του Χωρέμικου, οι οποίοι παρεμπιπτόντως αποδεικνύουν εδώ και γενιές την αγάπη τους για το νησί, και να προχωρήσει στην αγορά μέρους του κτήματος;

Η χρηματοδότηση δεν θα μπορούσε να προέλθει από ένα αντίστοιχο ειδικό δημοτικό τέλος διάρκειας μερικών χρόνων; Για παράδειγμα 0,30-0,50 ευρώ ανά τ.μ. ανά έτος ή 1-2 ευρώ ανά δημότη μηνιαίως ή όποια άλλη λύση προταθεί από τις οικονομικές υπηρεσίες του Δήμου;

Και με αυτόν τον τρόπο, η συγκεκριμένη έκταση να αποδοθεί άμεσα στους δημότες και επισκέπτες της Χίου ως χώρος πρασίνου και περιπάτου, αναβαθμίζοντας κατά κόρον την ποιότητα ζωής;

Σε δεύτερο χρόνο θα μπορούσαν να εκπονηθούν μελέτες και να αναζητηθεί χρηματοδότηση για παράδειγμα για τη διαμόρφωση, στο χέρσο τμήμα της έκτασης, πλατείας με παιδική χαρά, μικρό αναψυκτήριο ή ακόμα κι ενός υπόγειου χώρου στάθμευσης.

Μπορούμε; Σίγουρα!

Θέλουμε;

            Χρήστος Παπαχρήστου

Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής

Γενεύη, 08.06.2020

 

 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση