Άποψη

31/8/16 13:04

τελ. ενημ.: 31/8/16 13:04

«Ανθρώπων Έργα» “…Κι η Χίος το ολόμορφο νησί μαύρη απομένει ξέρα”

Μέσα σε ένα μήνα δύο πυρκαγιές στο νησί μας δεν αντέχεται. Πριν συνέλθουμε από τη μία στη Νότια Χίο, που αποτελείωσε ό,τι είχε απομείνει σε μαστιχόδεντρα και δάση, μας βρήκε άλλη στη Σιδηρούντα, μέσα σε κατοικημένη περιοχή με, δυστυχώς, ανθρώπινα θύματα.

 Η Βόρεια και Βορειοδυτική Χίος έχει δοκιμαστεί σκληρά τα προηγούμενα χρόνια και με ανθρώπινα θύματα επίσης. Θυμηθείτε τους δύο πυροσβέστες. Η περιοχή αυτή έχει καεί ξανά και ξανά… και ξανά. Είναι μακριά από την πόλη, δεν έχει αντιπυρικές ζώνες, δεν έχει δρόμους αγροτικούς, όσους θα έπρεπε, για να είναι προσβάσιμη.

Τι περιμένουμε άλλο να δούμε! Είναι σαν να υπάρχει ένα στοίχημα να μη μείνει τίποτα στο όμορφο νησί μας. Τι να σκεφτούμε; Κάποιες φορές οι φωτιές προκαλούνται από αμέλεια, ανευθυνότητα ή ανοησία. Άλλες φορές από βλάβη στο δίκτυο της ΔΕΗ. Θυμηθείτε την ανεμογεννήτρια στο Μελανιός. Άλλες από κεραυνούς. Μέσα στο κατακαλόκαιρο στη Χίο τουλάχιστον δεν έχει κεραυνούς. Και άλλες από εγκληματίες, που παραδόξως δεν συλλαμβάνονται. Τι πιο πολλές φορές τα τελευταία χρόνια ξεσπούν μέσα στη νύχτα και μάλιστα, όταν φυσάει δυνατός άνεμος. Τι να σκεφτούμε δηλαδή, ότι είναι από αμέλεια μέσα στη μαύρη νύχτα ή ότι κάποιοι αναζητούν ευκαιρία να κάψουν το νησί; Ποιοί είναι αυτοί; Τι μπορούμε να κάνουμε; Αυτό είναι το θέμα που πιστεύω απασχολεί όλους τους σκεπτόμενους συντοπίτες μας.

Τα συναισθήματα δεν περιγράφονται ούτε είναι ώρα γι’ αυτό. Είναι ώρα να δράσουμε. Χρειάζεται να περισσότερη επαγρύπνηση από όλους μας, και από τις τοπικές κοινωνίες και από τις Αρχές. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία της Χίου δίνει αγώνα τιτάνιο κάθε φορά για να διασώσει και αξίζουν συγχαρητήρια πολλά στους ανθρώπους τους. Το ζήτημα όμως είναι η προσοχή και η πρόληψη. Το να κλαίμε επάνω στα καμμένα είναι ανθρώπινο, αλλά δεν βοηθάει.

Μεγάλη ευθύνη έχει η Δασική Υπηρεσία που τρέμει μην τυχόν κοπεί κανένα δέντρο, όταν οι άνθρωποι θέλουν να καθαρίσουν τα χωράφια τους. Δεν ξέρω όμως πώς σκέπτεται, όταν καίγεται ολόκληρο το νησί. Εδώ ταιριάζει ακριβώς το «κοιτάζουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος». Ίσως να χρειάζεται εκσυγχρονισμός του Δασικού Κώδικα. Δεν μπορεί να έρχεται, για παράδειγμα, ο Χιώτης μετανάστης από το εξωτερικό, να θέλει να φροντίσει την περιουσία του και να μην τον αφήνουν να αγγίξει ούτε ένα θάμνο. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι αυθαιρεσίες και καμιά φορά και οι φωτιές.

 Πιστεύω ότι και οι Τοπικές Αρχές και η Πυροσβεστική Υπηρεσία προβληματίζονται έντονα επάνω σε αυτά. Ας γίνει ό,τι χρειάζεται για την πρόληψη, και την φύλαξη της πολύτιμης χλωρίδας και πανίδας που έχει απομείνει στο νησί μας. Και ο καθένας από εμάς ας έχει τα μάτια χίλια-δεκατέσσερα.

 

Δεν αντέχει άλλη καταστροφή αυτός ο τόπος

Δείτε επίσης