Κοινωνία

27/8/16 12:13

τελ. ενημ.: 20/2/18 19:23

Χίος και πάλι… Χίος

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ «ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ» ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΤΑ ΧΙΩΤΑΚΙΑ

Η οικονομική κρίση δεν τους πτοεί και δε θα άλλαζαν τον τόπο τους για κανένα άλλο μέρος στον κόσμο. Ο λόγος για μερικά από τα παιδιά που αρίστευσαν στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις και έκαναν ακόμη μια φορά τη Χίο να υπερηφανεύεται για τα μυαλά που… εξάγει. Κοίνος τους παρονομαστής η ατελείωτη προσπάθεια, οι στερήσεις, η γλυκόπικρη γεύση που τους άφησε το νέο σύστημα εξέτασης και φυσικά το όνειρό τους για μια καριέρα στο νησί τους.

Ειρήνη Μανάρα

Απόφοιτος πλέον του Λιβάνειου Λυκείου και πρωτοετής φοιτήτρια της Νομικής Σχολής Αθηνών. Κατάφερε να συγκεντρώσει 18.856 μόρια και να πετύχει την πρώτη της επιλογή. Δεν ήταν το όνειρο της να γίνει δικηγόρος αλλά… φιλόλογος. Κατόπιν σκέψης και συζήτησης με τους γονείς της, κατέληξε ότι η Νομική της «ανοίγει» περισσότερους δρόμους για το μέλλον. Τα όνειρα της δεν απέχουν πολύ από το νησί μας, αφού δε θα ήθελε να φύγει από τον τόπο της, αλλά να παλέψει για αυτόν.  «Πιστεύω ότι θα μου ταίριαζε το ποινικό ή το ευρωπαϊκό δίκαιο, και θα ήθελα κάποια στιγμή να δώσω εξετάσεις για να μπω στο διπλωματικό σώμα ή να γίνω δικαστής, αναλόγως που θα καταλήξω» δήλωσε στον «π» η Ειρήνη. Όσων αφορά το διάβασμα της, ανέφερε χαρακτηριστικά «είχα πρόγραμμα μέχρι και στον ύπνο» παρά ταύτα δεν παρέλειψε ούτε μία εβδομάδα τις εξόδους του Σαββάτου, καθώς αποτελούσαν «πνοή» στην εξαντλητική καθημερινότητα.

Παναγιώτης Τσακός

Έναν ανερχόμενο νευρολόγο θα υποδεχτεί η Χίος σε μερικά χρόνια από τώρα, με τον Παναγιώτη να θέλει να μείνει εδώ! Με 18.865 μόρια εισήχθη στην Ιατρική Σχολή Λάρισας και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «είδα τους κόπους μιας χρονιάς να πιάνουν τόπο». Στερήθηκε πολλά και αναγκάστηκε να βάλει τον εαυτό του σε πρόγραμμα προκειμένου να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Πρωταγωνιστές στην προετοιμασία του Παναγιώτη, τα διαρκή ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα, αφού όπως είπε «ήταν μία ψυχοφθόρα διαδικασία». Δε σταμάτησε να προσπαθεί ούτε λεπτό, και αν μπορούσε να δώσει μια συμβουλή στις επόμενες «φουρνιές» θα ήταν: «Κάντε λάθη… Μόνο από αυτά θα γίνετε καλύτεροι».

Αλεξάνδρα Βολάκη

Στα χνάρια της μεγάλης της αδελφής βάδισε η Αλεξάνδρα, με τη Νομική Σχολή Αθηνών να είναι έτοιμη να την υποδεχτεί στο τέλος του Σεπτέμβρη. Τα 18.868 μόρια, ήταν το «πάσο» της προκειμένου να πραγματοποιήσει το όνειρό της και να ανοίξει στο νησί κάποια στιγμή ένα δικηγορικό γραφείο με τη μεγάλη της αδελφή. Με συστηματικό διάβασμα και  αρκετές στερήσεις, χωρίς να παραλείπει τις Σαββατιάτικες εξόδους της, πέρασε την τελευταία και καθοριστική χρονιά της. Όπως τονίζει στον «π» : «ήταν μια δύσκολη χρονιά αλλά επιβραβεύτηκαν οι κόποι μου και νιώθω ευτυχισμένη γι’ αυτό».

Μαρία Πατελίδα

Η Μαρία επιβεβαιώνει το ρητό «το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά θα πέσει», αφού πέρασε με μεγάλη επιτυχία στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και έκανε υπερήφανο τον πολιτικό μηχανικό, πατέρα της. «Γενικά δεν ήμουν ποτέ μαθήτρια του 20 αλλά προσπαθούσα να μην αφήνω κενά» υπογράμμισε η ανερχόμενη αρχιτέκτονας στον «π».  Έχασε πολλές εξόδους λόγω του ειδικού μαθήματος που είχε, αλλά ανταμείφτηκε από τα 20.344 μόρια που συγκέντρωσε. Σίγουρα ο σωστός προγραμματισμός έπαιξε καθοριστικό ρόλο αλλά μεγαλύτερη σημασία σύμφωνα με τη Μαρία έχει η θέληση. Αυτό που θα ήθελε να μοιραστεί με τους επόμενους υποψηφίους είναι:  «Μην επηρεαστείτε από την οικονομική κρίση… διαλέξτε το επάγγελμα που αγαπάτε και θέλετε, να επιλέγετε να κάνετε πάντα αυτό που «γουστάρετε»». Το ιδανικότερο για εκείνη θα ήταν να επιστρέψει στη Χίο και να βάλει το δικό της λιθαράκι στο γραφείο του πατέρα της.

Κών/νος Παπαμονιούδης

Κατάφερε να κάνει περήφανη τη Χίο, περνώντας 3ος στο τμήμα της σχολής του πανελλαδικώς. Το εισιτήριο για το τμήμα Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ ήταν τα 18.830 μόρια, τα οποία και μάζεψε. «Δεν είχα πρόγραμμα, ποτέ! Απλά τελειοποιούσα τα πάντα» είπε ο Κώστας και συμπλήρωσε «έβγαινα κάθε Σάββατο, ήταν κάτι που μου ανέβαζε το ηθικό». Θα ήθελε να ασχοληθεί με τη βιομηχανία τροφίμων και να μείνει στο νησί του, πράγμα που όπως δήλωσε είναι δύσκολο όχι γιατί δε θέλει αλλά γιατί δεν υπάρχουν θέσεις στον τομέα του πουθενά στην Ελλάδα.  

Δείτε επίσης