Πολιτισμός

27/4/17 10:09

τελ. ενημ.: 27/4/17 17:18

30 ΧΡΟΝΙΑ χορευτική «Βαβυλωνία» στο πανδοχείο του «Αλλάτιου»

ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ: «Εμένα είπανε γιορτή τα έχει. Αμμά γιατί, δε με είπανε».

ΛΗΜΝΙΑ: «Α, βρε μπόν’ (= ανόητε)!»

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΣΣΑ: «Γιάννη, ντιπ αχμάκης είσαι;»

Aλλάτιος: «Έ, βρε τζάνουμ’ τα τριάντα χρόνια έχομε, να μην τα γιορτάσομενε;»

Η διοίκηση και τα μέλη  του «Λέοντα Αλλάτιου» μας υποδέχονται το Σάββατο και την Κυριακή στο Ομήρειο με την παράσταση «30 χρόνια χορευτική Βαβυλωνία.» Tην ιδέα πήραν από το θεατρικό έργο του Δημήτριου Κ. Βυζάντιου «Η Βαβυλωνία».

«Η «Βαβυλωνία» είναι ένα απ' τα ελάχιστα παλιά θεατρικά κείμενα μας που κέρδισε τη μάχη του χρόνου στη νεοελληνική σκηνή», μας πληροφορεί η «συγγραφέας» και δασκάλα χορού Σοφία Τοπαλίδου. Μεταφέρει, με κωμικό τρόπο, την ασυνεννοησία μεταξύ των χαρακτήρων, η οποία δημιουργείται λόγω των τοπικών ιδιωμάτων και γλωσσών του καθενός».

Η δική του Βαβυλωνία

«Ο Αλλάτιος έφτιαξε τη  δική του  «Βαβυλωνία». Μαζεύονται στο «πανδοχείο» του, που γιορτάζει τα 30 χρόνια λειτουργίας του, Έλληνες από διάφορα μέρη και βέβαια και από τη Χίο. Συναντιούνται χοροί, τραγούδια, μουσικές, φορεσιές και ντοπιολαλιές», προσθέτει.

-ΠΟΝΤΙΟΣ: «Άιτε, Μιχάλη, πουλόπο μ’, σύρον τη τοξαρέας να χορεύουμε και μεις πα».

-Μικρασιατισσα: «Ε, μα σουρτούκα (= αυτή που γυρίζει όλη την ώρα)! Γκουντούρντισες;»

Έτσι αναδεικνύεται η ιδιαιτερότητα της κάθε περιοχής, αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύεται ότι – παρά τη διαφορετικότητα – μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά.

«Ο Αλλάτιος όλα αυτά τα χρόνια μελετά σε βάθος την  παράδοση των Ελλήνων, αλλά, παράλληλα, καλλιεργεί την αγάπη και το μεράκι γι’ αυτήν. Για τα μέλη του η παράδοση δεν είναι μουσειακό είδος αλλά ζωντανό κομμάτι της καθημερινής τους ζωής. Γι’ αυτό κάθε μας συνάντηση είναι και μια γιορτή».

Όλα αυτά τα επιβεβαιώνει και ο Ηπειρώτης, που τους απονέμει τα εύσημα:

«Ωρε, Αλλάτιε, φτου να μη σε αβασκάνου! Αφόντας ειδωθήκαμι τελυφταία βουλά(= φορά), ντιπ δεν άλλαξες! Αλιάσι μας! (= αλίμονο σε μας)».

Διάλογοι

ΕΠΤΑΝΗΣΙΑ: «Άφηκε το γλυκό, σινιορίνα μου, άλλην ώρα! Τούτη είναι για χορό.»

ΣΑΜΙΩΤΗΣ: «Γι’ αυτό μπατέρνεις στο τραπέζι, μουμλίκ’ (= ανόητε, χαζέ).»

ΚΡΗΤΙΚΙΑ: «Ετσά είναι. Του Στρατοσπυρίδω κοπέλι!»

 «Όλοι εμείς που είμαστε στον Αλλάτιο από μικρά παιδιά και μεγαλώσαμε μαζί του, έχουμε πολλές θύμισες που σε κάθε μουσικοχορευτική παράστασή του ζωντανεύουν μπροστά μας. Παράλληλα είμαστε υπερήφανοι που συνεχίζεται αυτό το δημιουργικό έργο των ιδρυτών του Ομίλου και γινόμαστε όλοι κοινωνοί, ζωντανοί φορείς της μνήμης, της παράδοσης, του τραγουδιού, της μουσικής, του ρυθμού και της ομαδικότητας του ελληνικού χορού», προσθέτει ο πρόεδρος του «Αλλάτιου», Κ. Τριαντάφυλλος.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση