Πολιτισμός

10/6/19 9:50

τελ. ενημ.: 10/6/19 9:56

3 ολοκαίνουργιες κυκλοφορίες από τις εκδόσεις «άλφα πι»

Με τρία ολοκαίνουργια βιβλία υποδέχεται το καλοκαίρι ο εκδοτικός οίκος «άλφα πι», προκειμένου το ανάγνωσμα τους να μας κρατάει συντροφιά στις εξορμήσεις μας.

Το Μελαν(ε)ιός της Χίου – Κωνσταντίνος Φραγκομίχαλος

Η  Χιακή  βιβλιογραφία - και ιδίως αυτή της ιστοριογραφίας των χωριών µας - εµπλουτίστηκε  µε  την πρόσφατη έκδοση του βιβλίου του Κ. Ε. Φραγκοµίχαλου
«Το Μελαν(ε)ιός της Χίου. Βωµός της αιµατηρότερης θυσίας της Ελληνικής Παλιγγενεσίας», που εκδόθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο « Η Μέλαινα ΄Ακρα».

Με επιστηµονική τεκµηρίωση και συνάµα τρόπο επαγωγικό, λόγο ρέοντα και απλό, και ύφος γλαφυρό, ο συγγραφέας προσεγγίζει όλες τις πτυχές του βίου του χωριού (ιστορικού, οικονοµικού, κοινωνικού, θρησκευτικού και πνευµατικού), ενώ ένα σύνολο χαρτών, εικόνων και σχετικών µε την κάθε ενότητα παραθεµάτων εµπλουτίζουν το βιβλίο και το καθιστούν από κάθε άποψη ενδιαφέρον όχι µόνο για τον καταγόµενο από το συγκεκριµένο χωριό, αλλά και τον κάθε φιλίστορα και φιλοµαθή, και το ευρύτερο γενικότερα κοινό.

Και τούτο διότι ο αναγνώστης θα ανακαλύψει άγνωστες ιστορικές λεπτοµέρειες, καθώς το χωριό κατοικήθηκε - χωρίς µάλιστα διακοπή - από την προϊστορική εποχή, και λόγω της επίκαιρης γεωγραφικής του θέσεως αποτελούσε για αιώνες σηµείο της νήσου µας κοµβικό, ενώ στα νεότερα χρόνια αναδείχθηκε, ως γνωστόν, στο µεγαλύτερο βωµό της εθνικής µας παλιγγενεσίας, και παλαιότερα άνδρες του θυσιάστηκαν υπερασπιζόµενοι την Πόλη το 1453.

Το ζέον της ψυχής μου- Αντωνία Χαλλιορή

Σ’ ένα βιβλίο, μια ιστορία  ταξιδεμένη στο χρόνο. Μια περπατησιά ζωής, ανθρώπινη, διδακτική, νοσταλγική. Σε μια αφήγηση – καθαρτήριο λόγο ψυχής -  η συγγραφέας καταθέτει τη δική της αλήθεια για τη ζωή που την πόνεσε, της στέρησε,  της δώρισε... Πρόσωπα, σχέσεις, συναισθήματα, γεγονότα αναδύονται ζωντανά. Στιγμιότυπα, εικόνες, σκηνές, ξεδιπλώνονται αβίαστα, με γλαφυρότητα και χάρη. Ένα ψηφιδωτό αναμνήσεων και βιωμάτων που κεντρίζει το ενδιαφέρον και φέρνει στη μνήμη και την καρδιά το άρωμα εποχών που μπορεί να ξεθώριασαν αλλά δεν χάθηκαν...

Τα εύθυμα της βεγγέρας- Αργυρώ Ζαννίκου Ψώρα

Όταν συναντήθηκα με «Τα εύθυμα της βεγγέρας», έτσι όπως αρχικά τα είχα ονομάσει εγώ, ένα φως λες και “άναψε” μέσα μου. Συνειδητοποίησα αυτό που ζητούσα: λίγο γέλιο, λίγη χαρά, ένα χαμόγελο, όπως ζητά ο κάθε άνθρωπος σήμερα. Ο Σαίξπηρ έλεγε «Το χαμόγελο είναι η μουσική της ζωής, η λιακάδα μέσα στο σπίτι». Έχουμε τόση ανάγκη όλοι μας, από ένα θερμό και ειλικρινές χαμόγελο, σ’ αυτήν την υλόφρονα εποχή που ζούμε. Αυτό σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή και προχώρησα. Αυτά που ακολουθούν είναι κομμάτια μέσα από το θησαυροφυλάκιο των αναμνήσεων του ημερολογίου μου και τα μετέφερα ανόθευτα και ατόφια, όπως τα άκουσα και ελάχιστα από αυτά που βίωσα, με σκοπό να τα μοιραστώ με όσους θα ήθελαν να τα γνωρίσουν. Γιατί, αν η ανάγνωσή τους χαρίσει στον κάθε αναγνώστη έστω και ένα χαμόγελο, θα έχει εκπληρωθεί, όχι μόνο η επιθυμία μου αλλά και ο σκοπός που γράφτηκαν. Θα είναι δε για μένα, η καλύτερη αλλά και η μεγαλύτερη αμοιβή που έχω λάβει ποτέ στη ζωή μου...

 

 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση