Πολιτική

4/9/18 19:17

τελ. ενημ.: 4/9/18 19:20

«Ο Κώστας Τριαντάφυλλος θα ήταν μία θετική επιλογή για τον Δήμο Χίου»

Η πρώην Υπουργός Ελπίδα Τσουρή στην πρώτη της συνέντευξη μετά την αποχώρησή της από την ενεργό πολιτική δράση.

Επί 6 χρόνια αρνήθηκε να παραχωρήσει συνέντευξη σε οποιοδήποτε Μ.Μ.Ε. της Χίου, επιλέγοντας να ξαναστήσει τη ζωή της από την αρχή, έπειτα από 12 χρόνια συνεχούς κοινοβουλευτικής θητείας.

Για πρώτη φορά μετά από 6 χρόνια απουσίας από κάθε δημοσιογραφική αναφορά η πρώην υπουργός των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, Ελπ. Τσουρή, σπάει τη σιωπή της και μιλά για την έξοδο από την πολιτική που τη βρήκε με δανεικά, τη νέα της ζωή, το καθεστώς τρομοκρατίας που βίωσε από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τη σχέση της με το ΠΑΣΟΚ, τη στήριξή της στο Μ. Βουρνού και την απογοήτευσή της αλλά και τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.


Συμβολαιογράφος ή πολιτικός;

  • Ο ρόλος της συμβολαιογράφου είναι ένα επάγγελμα που σε συνθήκες μνημονίου και κρίσης ασφαλώς έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες και δυσκολίες. Ο πολιτικός από την άλλη είναι λειτούργημα. Στο συμβολαιογραφείο εργάζεσαι για τους πελάτες σου και στη Βουλή για τους πολίτες συνολικά. Στη δεύτερη περίπτωση οι ισορροπίες που πρέπει να κρατήσεις υπερβαίνουν τα όριά και τις αντοχές σου και όταν έχεις ως στόχο να αφήσεις το αποτύπωμά σου και να παράξεις έργο αυτό είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρο και αγχωτικό.
  • Δεν θέλω να λαϊκίσω και δεν θα εκμεταλλευτώ την περιρρέουσα ατμόσφαιρα σε ότι αφορά τις απολαβές των πολιτικών. Όντως σε συνθήκες μνημονίων οι βουλευτές θα έπρεπε να υποστούν τις αντίστοιχες περικοπές και πρέπει να πω ότι τη διετία των μνημονίων εμείς τις είχαμε υποστεί. Από την άλλη ο πολιτικός ως επάγγελμα εμένα μου ηχεί κακόηχα και αλίμονο στον πολιτικό που βλέπει τον εαυτό του ως επαγγελματία. Θέλω να πιστεύω ότι η συντριπτική πλειοψηφία ασχολείται για να προσφέρει και όχι για να πάρει.

Η έξοδος από την πολιτική

  • Προσωπικά βγήκα πολύ φτωχότερη από την πολιτική. Μπήκα με μία σχετική άνεση ως ελεύθερος επαγγελματίας και βγήκα με δανεικά. Αυτό αποδεικνύεται και από τις φορολογικές μου δηλώσεις, από τα «πόθεν έσχες» και από την εικόνα της ζωής μου μετά την πολιτική. Το ότι ζω στο ενοίκιο και ενοικιάζω γραφείο, το ότι κυκλοφορώ με ένα αυτοκίνητο 15ετίας κάτι δείχνουν. Τα πρώτα χρόνια που άνοιξα ξανά το γραφείο μου ήταν πολύ δύσκολες οι συνθήκες και ζούσα με δανεικά. Αυτό το ξέρουν όλοι. Τα ψέματα που ειπώθηκαν για εμένα έχουν πολύ κοντά ποδάρια και κατέρρευσαν σύντομα.
  • Δεν μου λείπει η ενασχόληση με την ενεργό πολιτική γιατί αυτά τα 12 χρόνια ένιωσα ότι έδωσα παραπάνω και ξεπέρασα τις αντοχές μου και τον εαυτό μου. Επιπλέον τα 2 τελευταία χρόνια της κοινοβουλευτικής μου θητείας ήταν μία πορεία που δεν περίμενα να ζήσω. Δεν σταμάτησα να ασχολούμαι με την πολιτική. Ασχολούμαι ως ενεργός πολίτης αλλά δεν θέλω να είμαι ξανά στην πρώτη γραμμή και αυτό είναι μία προσωπική επιλογή.

«Δεν άξιζε αυτή η αντιμετώπιση στο ΠΑΣΟΚ»

  • Ασφαλώς παραμένω ΠΑΣΟΚ. Αν κάνουμε την αναδρομή, το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να συσπειρώσει δυνάμεις από όλο το φάσμα του λαϊκού κόσμου. Ήταν βέβαια η περίοδος της ευμάρειας και ήξεραν ότι το ΠΑΣΟΚ ασκεί κοινωνική πολιτική υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Από το 2009 και όταν υποχρεώθηκε να αναλάβει στις πλάτες του ευθύνες που δεν του αναλογούσαν ή δεν του αναλογούσαν εξ’ ολοκλήρου, τότε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου το εγκατέλειψε, επιλέγοντας πολιτική στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ  και πιστεύοντας ότι θα είναι η πολιτική συνέχεια του ΠΑΣΟΚ της καλής εποχής.
  • Το ΠΑΣΟΚ πλήρωσε δυσανάλογο κόστος με τη Ν.Δ.. Το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στο 4% ενώ η Ν.Δ. ετοιμάζεται τώρα να γίνει κυβέρνηση. Εκεί υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό. Είναι σαφές ότι για όποιον θελήσει να μελετήσει τους αριθμούς και τα στοιχεία θα δει ότι το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε με την καυτή πατάτα του 15,5% σε έλλειμμα. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να αφεθεί η κυβέρνηση Καραμανλή να διαχειριστεί το πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε, φέρνοντας τη χώρα στα πρόθυρα χρεοκοπίας και όμως αυτή την εξέλιξη τη χρεώθηκε το ΠΑΣΟΚ που αναγκάστηκε να διαχειριστεί το πρόβλημα και όχι η Ν.Δ. που το δημιούργησε.

«Δεν μπορώ να καταλάβω όσους πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ»

  • Οι επιλογές που κάνει ο καθένας αφορούν τον εαυτό του. Εγώ, σεβόμενη την ιστορία μου αλλά και την ιστορία της οικογένειάς μου, και επειδή το ΠΑΣΟΚ πίστευα και πιστεύω ότι είναι ένας χώρος που μπορεί να συνεισφέρει υπό προϋποθέσεις, ούτε καν πέρασε από το μυαλό μου να αλλάξω πολιτικό χώρο. Αισθάνομαι και αμήχανα για κάποιους πρώην συντρόφους μου, που πλέον είναι μέλη της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν στο ΠΑΣΟΚ ψηφίζοντας τα μνημόνια και όταν είδαν ότι το ΠΑΣΟΚ χάνει τις εκλογές μεταπήδησαν στο ΣΥΡΙΖΑ και έγιναν υφυπουργοί ψηφίζοντας και πάλι μνημόνια. Δεν έχει γίνει δηλαδή κάτι που να δικαιώνει την αριστερή τους συνείδηση. Είναι οι ίδιοι που κατηγόρησαν το ΠΑΣΟΚ ότι συγκυβέρνησε με τη Ν.Δ. και συγκυβερνούν με τον Πάνο Καμμένο. Πραγματικά δεν μπορώ να τους καταλάβω.
  • Πήγαμε να ετοιμάσουμε τη νέα Κεντροαριστέρα χωρίς να ξέρουμε ποιο θα είναι το περιεχόμενό της. Ο κόσμος που ψήφισε στις διαδικασίες του Κινήματος Αλλαγής φάνηκε, από τη συμμετοχή, ότι επένδυσε ελπίδες. Το Κίνημα Αλλαγής πρέπει να δώσει ένα όραμα στον ελληνικό λαό, προγραμματικό, χωρίς λαϊκίστικες κορώνες, χωρίς σύνδρομα και κατάλοιπα άλλων εποχών.

«Έζησα συνθήκες απόγνωσης»

  • Τα τελευταία δύο χρόνια στην πολιτική ήταν δύο χρόνια «κόλαση» για εμένα. Ήταν κάτι που ποτέ δεν σκεφτόμουν ότι θα μου συνέβαινε. Σαν άνθρωπος δεν ανέχομαι τη βία και πολύ περισσότερο όταν την υφίσταται το στενό οικογενειακό και επαγγελματικό μου περιβάλλον. Έζησα συνθήκες απόγνωσης. Δεν ήταν μόνο η φραστική, σωματική και ψυχολογική βία που μου ασκήθηκε αλλά ήταν και οι τόνοι λάσπης που δέχθηκα.
  • Για όλη εκείνη την περίοδο και για όλα όσα μου καταμαρτυρούσαν άνθρωποι που σήμερα είναι στην εξουσία δεν άκουσα ένα συγγνώμη. Βέβαια δεν με αφορά η συγγνώμη τους και δεν περιμένω να την ακούσω. Όμως χρωστάνε μία εξήγηση για τα ψέματα που εκτόξευαν κατά τόνους.

Το Νοσοκομείο και ο Στ. Βίος

  • Το θέμα του Νοσοκομείου ήταν η σημαία της επανάστασης με αιχμή του δόρατος τον θείο μου, Στ. Βίο, επειδή είχε αναλάβει υπεργολαβικά την κατασκευή της νέας πτέρυγας. Τελειώνοντας οι εκλογές του 2012 ξαφνικά δεν υπήρχε θέμα Νοσοκομείου. Δεν υπήρχαν κακοτεχνίες, το έργο παραδόθηκε μια χαρά και κανένας δεν μίλησε γι’ αυτό. Δεν αισθάνονται την ανάγκη να εξηγήσουν πως ξαφνικά δεν υπήρχε θέμα Νοσοκομείου μετά τον Αύγουστο του 2012; Εμένα ήθελαν να χτυπήσουν μέσω του θείου μου. Τους είπα να μου φέρουν στοιχεία κι εγώ η ίδια θα πάω στον Εισαγγελέα. Ουδέποτε μου έφερε κανείς τίποτα και προκαλώ τον οποιονδήποτε να μου πει αν μου έφερε έστω και μισό στοιχείο και αυτό έμεινε στο συρτάρι μου. Φάνηκε βέβαια ότι τίποτα δεν ισχύει γιατί 6 χρόνια μετά κανείς δεν έκατσε στο σκαμνί και κανείς δεν πήγε στον Εισαγγελέα.

Η τακτική των επεισοδίων

  • Τη διετία 2010- 2012 καιγόταν η Αθήνα. Οι βουλευτές δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν και αναγκαζόταν να αποφεύγουν τις δημόσιες εμφανίσεις. Όλα αυτά σταμάτησαν με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ. Άρα οδηγούμαστε λογικά στο συμπέρασμα ότι ήταν μία τακτική εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ που σε πολλές περιπτώσεις είχε και αποτέλεσμα. Όταν βρέθηκαν στην εξουσία σταμάτησαν και τα παρατράγουδα.
  • Με τις εμφυλιοπολεμικές ρητορικές και τα τσιτάτα δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ακόμα και σε επίπεδο διαλόγου. Αυτό το έχει καταστήσει σαφές η Φώφη Γεννηματά. Μακάρι τα πράγματα να ήταν αλλιώς. Αυτό όμως απαιτεί προσπάθεια από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του, που μην ξεχνάμε ότι καθύβριζαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. 

Η κριτική στους βουλευτές

  • Σε επίπεδο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης του νησιού θα περίμενα περισσότερα πράγματα. Ο καθένας ασκεί τον ρόλο του ανάλογα με τις δεσμεύσεις και τις αρχές του. Βλέπω όμως ότι σε πράγματα που πονάνε το νησί δεν υπάρχει αυτή η κινητοποίηση που κάποια στιγμή την είχαμε πετύχει, ανεξάρτητα από κόμματα. Εγώ έπαιρνα τον Βαρίνο, τον Πίτα και μετά τον Μουσουρούλη και τρέχαμε και χτυπάγαμε πόρτες στα Υπουργεία και κάναμε πράγματα. Τώρα δυστυχώς δεν υπάρχει όραμα για το νησί. Δεν υπάρχει η σπίθα που θα πείσει τον Χιώτη να μείνει στον τόπο του και να παλέψει.

Η στήριξη στον Μ. Βουρνού και η απογοήτευση

  • Δεν έκρυψα ποτέ τη στήριξή μου στο Μανώλη Βουρνού. Περίμενα περισσότερα. Ο Μανώλης και το επιτελείο του ήταν μία ομάδα που συγκέντρωναν τις προδιαγραφές για μία ολοκληρωτικά νέα νοοτροπία διαχείρισης του Δήμου αλλά και αποτελέσματος. Το 60% έπρεπε να είναι ένα πολύ ισχυρό εφαλτήριο που θα αξιοποιούσε προς όφελος της Χίου. Έκανε πολλά λάθη. Αναγνωρίζω ότι έσκασε στα χέρια του το μεταναστευτικό και βρέθηκε να κολυμπάει στα βαθιά. Δεν θέλησε όμως να προτάξει το συμφέρον της Χίου μακροπρόθεσμα αλλά έδωσε λύσεις στο προσφυγικό διευκολύνοντας την Κυβέρνηση στους χειρισμούς της. Ούτε το ένα επιτεύχθηκε ούτε το άλλο.

Οι αυτοδιοικητές εκλογές και ο Κ. Τριαντάφυλλος

  • Αυτό που λείπει είναι το όραμα και ο στόχος για την επόμενη 5ετία. Στόχοι που θα είναι συγκεκριμένοι και αξιολογήσιμοι ανά πάσα ώρα και στιγμή, ένα σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος που θα οδηγήσει τη Χίο σε ένα σημείο. Δεν θέλουμε σκόρπια και αποσπασματικά έργα. Η Χίος ή θα βουλιάξει εντελώς ή θα αναπτυχθεί μέσω των δυνατοτήτων της αλλά αυτό θέλει διαρκώς διεκδίκηση.
  • Ο Κώστας Τριαντάφυλλος είναι ένας νέος άνθρωπος που θέλει να προσφέρει στον τόπο. Εφόσον συγκεντρώσει γύρω του μία ομάδα αξιόλογων ανθρώπων, θα ήταν μία θετική επιλογή για τον Δήμο Χίου.

Από την πρώτη στη.. δεύτερη γραμμή

  • Την επομένη των εκλογών έκανα μία δήλωση και έκλεισα τα κιτάπια μου με την πολιτική της πρώτης γραμμής. Θα παραμείνω στη θέση που είμαι τώρα γιατί είναι κάτι που με γεμίζει. Στην πολιτική και στη ζωή όμως ποτέ μη λες ποτέ.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση