Άποψη

9/10/12 13:08

τελ. ενημ.: 9/10/12 13:08

Προς τι οι φωνασκίες για την Απλωταριά;

 
Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που καμαρώναμε τα τουβλάκια που τοποθετήθηκαν στην Απλωταριά. Ίσως 10  ίσως και 15. Γενναία αλλαγή αν συνυπολογίσει κανείς ότι έφυγε εκείνη η απαράδεκτη άσφαλτος, εντελώς παράταιρη με την αισθητική της οδού, αλλά παντελώς ταιριαστή με την ευρύτερη ασχήμια της πόλης.
Η τότε Δημοτική Αρχή και η τότε Τεχνική Υπηρεσία αποφάσισαν ότι ο εμπορικότερος δρόμος του κέντρου χρειάζεται μια διευρυμένη αλλαγή που να σηματοδοτεί την εμπορική αλλά και ιστορική αξία του κέντρου και αποφάσισε να την πλακοστρώσει με το τουβλάκι που σήμερα παραχωρεί τη θέση του σε κάτι άλλο που δεν έχει γίνει γνωστό, αλλά «οψόμεθα εις Φιλίππους…».
Φυσικά, ούτε ίχνος τότε σκέψης από τους υπηρεσιακούς να προβλέψουν ότι εφόσον αλλάζει το οδόστρωμα ας διορθώσουμε και τα κακώς κείμενα του δικτύου ομβρίων της περιοχής μια και καλή, σώζοντας την πόλη από νέα έξοδα στο προσεχές μέλλον.
 
Και το μέλλον γαρ… μας προσπέρασε.
 Μέσα σε ελάχιστα χρόνια, ένα έργο που εννοείται πως τότε που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε θα έδινε έναν μόνιμο χαρακτήρα στην Απλωταριά σήμερα αντικαθίσταται από ένα καινούργιο, που συνάδει καλύτερα με το look (sic) της εποχής και της πόλης και βέβαια προσδίδει ένα άλλο κύρος στο μαύρο μας το χάλι. Τα εκατομμύρια της δεκαετίας του 1990 δίνουν τη θέση τους γρήγορα, γρήγορα στα ευρώ της δεύτερης δεκαετίας του 2000 και όλοι μαζί, χαρούμενοι και μονιασμένοι, μα προπάντων σίγουροι για το μέλλον, αναμένουμε την νέα εικόνα της Απλωταριάς κάπου σε 8 μήνες από σήμερα.
Είναι γνωστή και παρήγορη μερικές φορές  η βιασύνη της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής να «φτιάξει» έργο, να γυαλίσει βιτρίνα για να έχει να καυχάται. Και στην περίπτωση της Απλωταριάς, ότι δεν είδαν οι Υπηρεσίες τη δεκαετία του 1990 το είδαν σήμερα, αφού βέβαια προηγουμένως πνίγηκε η πόλη από τον κατακλυσμό τον Οκτώβριο του 2010.
Όμως γι’ αυτό ας μην ανοίξει κουβέντα. Θα αδικήσω και θα αδικηθώ. Το μόνο στο οποίο νομίζω ότι δεν χωρά αμφιβολία είναι αυτή η έλλειψη «διορατικότητας» και μακροπρόθεσμης ωφέλειας στα έργα που εκτελούνται,  που έχει αντικατασταθεί από την εύκολη κάλυψη της κοντόφθαλμης πολιτικής βούλησης  στην οποία πάντα οι υπηρεσίες στέκονται «σούζα» ή την χρησιμοποιούν ως άλλοθι, εν αντιθέσει με τα συνδικαλιστικά τους αιτήματα για τα οποία «σφάζουν στο γόνατο».
Σήμερα λοιπόν κάποιοι αποφάσισαν ότι ένα έργο 15ετίας ήταν παντελώς ακατάλληλο, μη σύγχρονο και λειτουργικό και συνεπώς σε συνδυασμό με την ανάγκη να βελτιωθεί το δίκτυο των ομβρίων της Απλωταριάς θα πρέπει να ξηλωθεί και να γίνει ένα νέο.
Έτσι απλά και έτσι εύκολα ξεχνάμε τα εκατομμύρια που δαπανήθηκαν  πριν 15 χρόνια και προχωράμε σε νέες «επενδύσεις» με χρήματα των δημοτών, χωρίς να έχει ανοίξει ένας κάποιος διάλογος για τη χρησιμότητα, την διορατικότητα, την ωφέλεια του έργου που δημοπρατήθηκε και ξεκίνησε να εκτελείται.
Οι πολίτες δίκαια πιστεύουν  ότι οι Τεχνικές Υπηρεσίες έχουν κάνει τη δουλειά τους. Έχουν σχεδιάσει, έχουν μελετήσει, έχουν συμπεριλάβει νέα δεδομένα και έχουν προβλέψει τις ανάγκες της πόλης που μπορεί να προκύψουν σε 20 χρόνια από σήμερα. Εξάλλου έτσι γίνονται τα έργα σε όλο τον δυτικό κόσμο.  Επομένως δεν υπάρχει κανένας λόγος για να ανησυχήσουμε…
 Κάποιος έβαλε ως όφειλε την υπογραφή του κάτω από τις μελέτες. Κάποιος άλλος εγγυήθηκε την ασφάλεια και την απόδοση του έργου αφού γι’ αυτό πληρώθηκε ή πληρώνεται και αυτή είναι η δουλειά του. Κάποιος άλλος πάλι υπέγραψε την Αρχιτεκτονική Μελέτη που αποβλέπει στην επίλυση προβλημάτων εξυπηρέτησης και έκφρασης των ανθρωπίνων αναγκών στο χώρο, όπως μας λένε τα βιβλία.
Άρα προς τι οι φωνασκίες ερωτώ;
Η απάντηση είναι απλή.
Επειδή και πριν από 15 χρόνια κάποιοι άλλοι, εννοείται ότι είχαν μεριμνήσει για όλα τα παραπάνω…