Άποψη

1/2/13 10:18

τελ. ενημ.: 1/2/13 10:19

Όσα δε φτάνει η αλεπού τα … βγάζει ανυπόστατα

Είχα την εντύπωση ότι η κρίση και τα πολλά της θύματα θα αφήσει τουλάχιστον πίσω της νέους τρόπους αντίληψης του περιβάλλοντος μας. Και ότι η θυσία στο μακάβριο βωμό της πολλών τοπικών Μέσων Ενημέρωσης και συνακόλουθα ανάλογων θέσεων εργασίας δημοσιογράφων ή δημοσιολογούντων, θα έβαζε σε όλους μας μυαλό. Ψευδαίσθηση!

Εδώ και καιρό εισπνέω μια συναδελφική προκατάληψη εις βάρος της πολυπληθέστερης, αυτή τη στιγμή στη Χίο, δημοσιογραφικής ομάδας του «πολίτη», η οποία εκφράζεται με ποικίλους τρόπους, χωρίς να έχει δοθεί ποτέ και από κανένα μας αφορμή.

Ποτέ δεν πήγαμε σε δημοσιογραφικό προκαθορισμένο ραντεβού και να μην αποδεχθούμε στωικά, εις βάρος του επαγγελματικού χρόνου μας, να περιμένουμε ως και τον πιο αργοπορημένο συνάδελφο από άλλο Μέσο. Τουναντίον, λες και με μανία επιδιώκουν ορισμένοι να ξεκινούν όταν ο ρεπόρτερ του «πολίτη» τύχει να καθυστερήσει.

Ποτέ δε διαμαρτυρηθήκαμε όταν παρατηρούμε κατά κόρον πρωτογενή ρεπορτάζ του «πολίτη» μέσα στις επόμενες ώρες δημοσίευσης τους να αναπαράγονται χωρίς τη στοιχειώδη δεοντολογική αναφορά στην πηγή του ρεπορτάζ.

Δε μπορούμε όμως να σωπάσουμε, όταν γινόμαστε μάρτυρες μιας λυσσαλέας επιδίωξης να υποτιμηθεί η αξιοπιστία και η φερεγγυότητα της εφημερίδας μας. Αφορμή για να πούμε φωναχτά όσα σκεπτόμαστε εδώ και καιρό μέσα μας στάθηκε ο χαρακτηρισμός «ανυπόστατο» για το ρεπορτάζ του «π» με τον άστεγο 35χρόνο, ο οποίος, κατά δήλωση εκείνων που τον περιμάζεψαν από το υπόγειο της πόλης που διέμενε, τρέφονταν με σκυλοτροφές. 

Με περισσή βιασύνη έμπειροι συνάδελφοι από την ΕΡΑ Αιγαίου πήραν, για άλλη μια φορά, το ρεπορτάζ και επιχείρησαν με κάθε τρόπο, δήθεν να το ελέγξουν, στην ουσία να το διαψεύσουν. Για να πετύχουν στο στόχο τους απευθύνθηκαν σε όποιον βρήκαν, όλως τυχαίως πλην της μόνης πηγής αναφοράς του ρεπορτάζ, τον πρόεδρο της Δημοτικής Ενότητας Χίου.

Ο Π. Περρίκος περιέγραψε στον «π»  τις συνθήκες μέσα στις οποίες εντόπισε τον άστεγο, ύστερα από υπόδειξη των αστυνομικών αρχών, και τη σοκαριστική, πράγματι, απάντηση του στο ερώτημα γιατί μέσα στο υπόγειο υπήρχαν τόσα κενά κουτιά από σκυλοτροφές. Αυτή την πηγή του ρεπορτάζ δε θεώρησαν σκόπιμο να ενοχλήσουν οι συνάδελφοι που το κατέταξαν στα «ανυπόστατα». Ούτε φυσικά γνωρίζουν ότι αυτό που ξέρει η Αστυνομία είναι ότι ο άστεγος αποχώρησε από τον Οίκο Αγάπης επειδή εκδιώχθηκε.

Δε με ενοχλεί προσωπικά γιατί από κάποιους, ιδιαίτερα επιπόλαια, επιχειρήθηκε η αποδόμηση της φερεγγυότητας ενός ρεπορτάζ κι ενός εντύπου. Με ενοχλεί, πρωτίστως, ότι τα παθήματα δε γίνονται μαθήματα στους λειτουργούς του Τύπου. Σε εποχές που το δημοσιογραφικό λειτούργημα βρίσκεται, δικαίως, στο απόσπασμα, ορισμένοι, νοιώθοντας ότι χάνουν την είδηση, δεν ελέγχουν τους εαυτούς τους γι' αυτό, επιχειρούν να βγάλουν το μάτι εκείνου που, έτυχε, να φτάσει πιο γρήγορα κοντά της.

Κάποτε ο αείμνηστος Κων. Καραμανλής είχε χαρακτηρίσει το ελληνικό έθνος ανάδελφο.  Με θλίψη διαπιστώνω ότι και η δημοσιογραφία στη Χίο είναι επάγγελμα εξίσου ανάδελφο, ακόμα κι από τους τιτουλάριους του επαγγέλματος. Κρίμα!

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση