Άποψη

5/9/12 16:35

τελ. ενημ.: 13/9/12 9:34

Οι των πάντων τμητές

 
            Μετά την συμφορά που υπέστη το νησί μας από τις πυρκαγιές οι ουρανομήκεις φωνασκίες και πριν την συμφορά η άκρα του τάφου σιωπή. Όλοι δεινοπαθούσαμε με τους καύσωνες και μόλις φύσηξε το δροσερό αεράκι απλώσαμε το δέρμα μας για να δροσιστεί. «Φύσα αεράκι φύσα με» τραγουδούσαμε  μέσα στη ανακούφισή μας από τον καύσωνα και κανένας δε σκέφτηκε ότι το αεράκι των τριών μποφόρ μπορεί να εξελιχθεί σε θυελ-λώδη άνεμο των οκτώ μποφόρ και να μας κάνει παρανάλωμα του πυρός.
            Πριν τη συμφορά «όλος ο κόσμος χαίρεται και το νινί δροσίζεται»,  και κατά τη συμφορά όλος ο κόσμος ωρύεται κατά των πάντων, και κανένας δε φέρει την ευθύνη για τη συμφορά. Πάντα κάποιος άλλος φταίει εκτός από εμάς, πάντα φταίει ο γείτονας, ο πολίτης, ο οπλίτης ο δασάρχης, ο Περιφερειάρχης, ο Δήμαρχος και πρέπει να τιμωρηθούν, ούτε και εμείς φταίμε που κατόπιν συμφοράς βγήκαμε να κάνουμε κατά των πάντων κριτική. Που είμαστε όλοι εμείς οι ηγέτες και ο λαός που τα περασμένα καλοκαίρια καθώς και το φετινό απλώναμε το δέρμα μας  στο δροσερό αεράκι για να δροσιστεί; Γιατί δε βγήκε έγκαιρα ένας πολίτης ή ένας ηγέτης να καταγγείλει την έλλειψη προστασίας των δασών; Τώρα βγήκαμε όλοι και δημοσίως κατηγορούμε αλλήλους για την έλλειψη αντιπυρικών ζωνών για τις στεγνές δεξαμενές , για πλημμελή φύλαξη και τα λοιπά;
            Η ιστορία θα καταγράψει τη συμφορά και τα χρόνια θα περάσουν μέχρι να μας βρει πάλι ανοχύρωτους μια νέα συμφορά. Τα «παθήματα δε θα μας γίνουν μαθήματα», ούτε η Ρωμαϊκή κατοχή, ούτε η άλωση της Πόλης, ούτε Μικρασιατική καταστροφή, ούτε η πτώχευσή μας στο παρελθόν και στο παρόν, ούτε το πύρινο ολοκαύτωμα στην Ηλεία και αλλού. Θα παραμείνου-με ανεπίδεκτοι μαθήσεως, αμετανόητοι, ωχαδερφάκηδες, ζαμανφουτίστες και τα λοιπά, για να υφιστάμεθα συμφορές και να προκαλούμε την περιφρόνηση και τον οίκτο των άλλων λαών στο εξωτερικό, όπως εμείς αηδιάζουμε με τους Αθίγγανους και τους Ρωμά. Αυτοί είμαστε οι ένδοξοι απόγονοι των αρχαίων ημών προγόνων. Το μισό της ιστορίας μας παραμείναμε δούλοι στους Ρωμαίους, στους Τούρκους, στους Ενετούς στους Γενοάτες, στους Εγγλέζους στους Αμερικάνους, και τελευταία στους Τροϊκανούς και τους Γερμανούς.
              Πόσοι πολίτες θα πεινάσουν πάλι μέχρι να επουλωθεί  αυτή νέα, η μεγάλη χαίνουσα πληγή;