Άποψη

16/1/13 16:50

τελ. ενημ.: 16/1/13 16:51

Οι συνεχιστές του Κωλέττη

Η συνέπεια είναι χαρακτηριστικό πλήρως αντίθετο με την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα. Πες τον φιλότιμο, πες τον μερακλή, πες τον κατεργάρη ή κουτοπόνηρο. Συνεπή όμως…  Δεν ταιριάζει…

Σε ένα πράγμα λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι γενιές των Ελλήνων αποδείχθηκαν πλήρως συνεπείς. Στην πολιτική συνέχεια!

Ήταν το 1844 όταν στην Ελλάδα αναδείχθηκε δια της ψήφου του λαού η πρώτη κοινοβουλευτική κυβέρνηση του Ιωάννη Κωλέττη. Ο Ηπειρώτης πολιτικός ηγείτο μέχρι τότε του Γαλλικού κόμματος (πολιτικοί σχηματισμοί για την ακρίβεια), ενώ αρχηγός του Ρωσικού ήταν ο Ανδ. Μεταξάς και του Αγγλικού ο Αλέξ. Μαυροκορδάτος. 

Ο Κωλέττης ήταν έξυπνος, εξαιρετικά μορφωμένος και έμπειρος  πολιτικός με αρκετές συμμετοχές στις επαναστατικές κυβερνήσεις.

Ωστόσο, δεν χρειάστηκαν παρά μόνο μερικοί μήνες διακυβέρνησης από τον ίδιο  για να αναδειχθούν πολιτικά χαρακτηριστικά τέτοια, που ήταν αδιανόητο εκείνη την εποχή να υπολογίσουν πόσο καθοριστικά θα επηρέαζαν την μετέπειτα πολιτική και κοινοβουλευτική πορεία της χώρας μας.

Η κομματική συνοχή στα χρόνια του Κωλέττη ήταν έννοια ανύπαρκτη. Για πρώτη φορά κλήθηκαν να αντιπροσωπεύσουν τους ελεύθερους  Έλληνες, αντιπρόσωποι από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, διαφορετικές περιοχές και με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά.

 Μοναδικό σημείο σύγκλησης για όλους, ήταν η νομή της εξουσίας. Ο Κωλέττης για να διατηρήσει την συνοχή της κυβέρνησής του άρχισε να ικανοποιεί όλους τους υποστηρικτές του ή τουλάχιστον να μην τους δυσαρεστεί στο μέτρο του δυνατού.

Προσέγγισε ακόμη και υποστηρικτές των αντιπάλων του, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί, προκειμένου να τους καλλιεργήσει την προσδοκία ότι και αυτοί αργά ή γρήγορα θα συμπεριληφθούν στο μοίρασμα των ρόλων.

Παρά το γεγονός πως αποτελούσε λάτρη των γαλλικών πολιτικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, ο ίδιος απέφυγε κατηγορηματικά να λάβει μέτρα που μπορούσαν να δυσαρεστήσουν πολίτες ή κοινωνικές ομάδες. Γενικά, αρνήθηκε να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που θα έθεταν σε κίνδυνο την σταθερότητα της κυβέρνησής του.

Ο Κωλέττης άφησε πίσω του τους σπόρους της πολιτικής που σχεδόν όπως και στην εποχή του, έτσι και σήμερα συνεχίζουν να σπέρνονται σε κάθε γωνία του πολιτικού βίου.

170 χρόνια μετά, η αξία της πολιτικής δεν διαφέρει σε τίποτα από όσα συνέβαιναν το 1844. Ήταν η αρχή ενός φαύλου συστήματος γεμάτου διαπλοκή, εξυπηρετήσεις και βόλεμα που έθρεψε μέσα του δεκάδες γενιές και τις πότισε με τα ίδια ακριβώς αξιακά χαρακτηριστικά.

Η Ελλάδα  ενέπνευσε την Δύση αλλά δεν εμπνεύστηκε τίποτα το παραμικρό.

Το 2013 οι Κωλέττηδες έχουν πολλαπλασιαστεί. Το ίδιο και εκείνοι που απομυζούν από την εξουσία.

Επομένως, είναι απλό να κάνουμε μια αναγωγή στην πολιτική μας αφετηρία. Πολλά μπορούμε να διαπιστώσουμε και σε πολύ λίγα θα μπορέσουμε να διαφωνήσουμε. Οι συνεχιστές του Κωλέττη ζουν….

Δείτε επίσης