Άποψη

21/1/13 17:17

τελ. ενημ.: 21/1/13 17:17

"Ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου"

Αυτός είναι ο αμαρτωλός αποδιοπομπαίος τράγος πάνω στην πλάτη του οποίου φόρτωσαν και τις δικές τους αμαρτίες οι αμαρτωλοί και τον έστειλαν να χαθεί στις πολιτικές εσχατιές. Είναι οι πολιτικές πριμαντόνες που παρακολουθούσαμε να αγορεύουν λόγους υποκριτικούς εθνοφθόρους είναι οι σιχαμένες μούρες αυτών που βλέπαμε στις οθόνες μας και τους πετούσαμε τις παντόφλες μας. Είναι αυτοί που έφεραν στη χώρα τον ατέλειωτο Μεσαίωνα γιατί θα γίνουν οι επενδύσεις και η απασχόληση αλλά οι εξευτελισμένοι μισθοί, οι συντάξεις και οι εργασιακές σχέσεις είναι κακοτράχαλος σκοτεινός δρόμος χωρίς επιστροφή.

Υποθήκευσαν τον ύφαλο και υπόγειο εθνικό μας πλούτο, υποθήκευσαν και τους Έλληνες για να εργάζονται και να ζουν ζωή Μπαγκλαντές. Αυτοί έφεραν το δράμα το κλάμα, την απόγνωση και την αυτοκτονία στους Έλληνες και μετά φόρτωσαν τις αμαρτίες τους στον Παπακων/νου και με θράσος περιφέρουν τα άθλια σαρκία τους στα τηλεπαράθυρα και υπερηφανεύονται ότι μας εγγυώνται συντάξεις και μισθούς. Προϋπήρξε άλλος τράγος αθώος αυτή τη φορά, που αντιλήφθηκε τις προθέσεις της Ε.Ο.Κ., κατάγγειλε τους ντόπιους εντολοδότες των πολιτικών είδε τα λεφτουδάκια που υπήρχαν στις τσέπες των φοροφυγάδων και τα άλλα που υπήρχαν στο εξωτερικό αλλά και Χριστός αν ήταν δε θα εύρισκε ένα μαθητή να τα εισπράξει, και με το δημοψήφισμα ζήτησε να πει το ‘’ΟΧΙ’’ του ο λαός.

Το μεγάλο ‘ΟΧΙ’’ που στον πόλεμο σημαίνει νεκρούς και στην ειρήνη σημαίνει πρόσκαιρο δελτίο τροφίμων το είπαν οι γρανιτάνθρωποι το 1940. Αυτοί ζούσαν μέσα στα χιόνια των βουνών με τρείς χούφτες σταφίδες την ημέρα, όταν πολεμούσαν το Γερμανικό φασισμό, αλλά δε μπορούμε να το πούμε εμείς γιατί είμαστε μια αδύναμη κοινωνία που πανθομολογουμένως υποφέρει από κρίση αξιών. Με την ενοχή του Παπ/ντίνου κέρδισαν τη μάχη στη Βουλή αλλά έχασαν την κοινωνία και η κοινωνία έχασε την ευκαιρία να καθάρει το σύστημα και να πει το ‘’ΟΧΙ’’ της το λυτρωτικό.

Όμως κάτι νέο και ελπιδοφόρο γεννιέται, είναι η Εθνική αυτογνωσία γιατί τώρα για πρώτη φορά όταν κρίνουμε τους πολιτικούς αναγνωρίζουμε ότι φταίξαμε και εμείς. Tώρα πια γνωρίζουμε ποιοι είμαστε, τι κάναμε και τι θα κάνουμε μελλοντικά. Ο λαός μας αναγεννιέται και δυναμώνει αναδεικνύονται τα χαρίσματα και η μέρες του λυτρωμού δε θα είναι μακριά.

Δείτε επίσης