Άποψη

5/9/14 12:56

τελ. ενημ.: 5/9/14 12:56

Μακροπρόθεσμη Στρατηγική η Μόνη Λύση για να Βγει ο Τουρισμός από το Τέλμα

Σε προηγούμενη παρέμβαση μας είχαμε κάνει αναφορά για το μεγάλο στοίχημα το οποίο θα πρέπει να βάλουν οι νέες τοπικές αρχές του νησιού μας που δεν άλλο από την οικονομική ανάπτυξη, και ιδιαίτερα την πιο δυναμική και διαδεδομένη της μορφή στην Ελλάδα, τον τουρισμό.
Εάν κάναμε μια πρώτη αποτίμηση του οργανογράμματος της νέας δημοτικής αρχής, θα λέγαμε ότι στο επίπεδο του συμβολισμού, κέρδισε το στοίχημα, καθώς στην κορυφή αυτού ορίστηκαν δύο αντιδήμαρχοι ως ένα είδος «υπερ-υπουργών» κυβέρνησης με αρμοδιότητες τα οικονομικά και την τοπική ανάπτυξη. Η έντονη αναφορά στη λέξη «τουρισμός» και η εναλλακτική ονομασία του ενός αντιδημάρχου ως «Τουρισμού» φανέρωσαν τουλάχιστον στο επίπεδο του συμβολισμού όπως αναφέραμε πιο πάνω τη σημασία που πιθανόν θα επιδιώξει να δώσει η νέα δημοτική αρχή στη συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα. Αυτό όμως αποτελεί το εύκολο τεστ, γιατί το δύσκολο είναι η υλοποίηση ενός τέτοιου στρατηγικού σχεδιασμού ο οποίος θα βγάλει τη Χίο από τη μοναδική σε όλη την Ελλάδα τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται.
Χωρίς να γνωρίζουμε τις προθέσεις του νέου αντιδημάρχου τουρισμού, υπάρχει ο κίνδυνος να επιδιωχθεί η εφαρμογή ενός βραχυπρόθεσμου σχεδίου με σκοπό τη βελτίωση της επόμενης τουριστικής περιόδου. Εάν επιδιωχθεί αυτού του είδους η στρατηγική, η νέα δημοτική αρχή θα έχει αποτύχει από τη «σέντρα». Δυστυχώς ούτε το 2015 αλλά ούτε και η άμεσα μελλοντικές χρονιές θα μπορέσουν να είναι διαφορετικές προς το καλύτερο σε σχέση με το 2014. Ο νέος αντιδήμαρχος δεν είναι μάγος για να κάνει θαύματα, δεν μπορεί να βελτιώσει και να σώσει ένα τουριστικό προϊόν, που είναι απαξιωμένο εδώ και δεκαετίες σε 5 – 6 μήνες, θα ήταν ουτοπία να σκεφτεί κάποιος κάτι τέτοιο.  Με βάση την παραπάνω εκτίμηση, η ενδεδειγμένη κίνηση θα πρέπει να είναι η εφαρμογή ενός στρατηγικού σχεδιασμού με μακροπρόθεσμο χαρακτήρα. Ο σχεδιασμός μακροπρόθεσμου ορίζοντα είναι απαραίτητο να χωριστεί σε δύο επιμέρους στρατηγικές με ιδανική λύση την ταυτόχρονη υλοποίησή τους.
Η πρώτη στρατηγική είναι η «στρατηγική αύξησης των πτήσεων charter». Κανένας προορισμός δεν αναπτύσσεται τουριστικά χωρίς αερομεταφορές, όμως μαζί με τη σοβαρή και όχι επιδερμική προσπάθεια για την επέκταση του αεροδρομίου, απαιτείται και μια πολιτική προσέλκυσης νέων επενδύσεων, ειδικά στον ξενοδοχειακό τομέα. Η Χίος αυτή τη στιγμή έχει συνεχώς μειωμένο αριθμό αεροπορικών τουριστών όχι μόνο λόγω αεροδρομίου, αλλά και γιατί δεν παρέχει κατάλληλη προσφορά στους tour operators. Όπως γνωρίζουμε το νησί διαθέτει πληθώρα μικρών καταλυμάτων και ελάχιστα ξενοδοχεία. Πως θα κοιτάξουν τη Χίο με σοβαρότητα οι tour operators, όταν θα τους ζητάμε να μεταφέρουν 70 τουρίστες στον Καρφά και …3 στη Βολισσό; Ποιός θα κάτσει να πληρώσει ένα λεωφορείο για αυτούς τους 3 τουρίστες; Κανένας είναι αντιοικονομικό, όταν δε υπάρχουν νησιά που μπορεί κάποιος να μεταφέρει 30 και 40 άτομα σε πάνω από 5 σημεία τους. Το ζήτημα των υποδομών όπως έχουμε ξαναγράψει δεν μπορεί από μόνο του να επιφέρει ουσιαστική αύξηση του τουρισμού στη Χίο, πρέπει να πάει πακέτο με τη διαμόρφωση της κατάλληλης τουριστικής προσφοράς που αυτή τη στιγμή δυστυχώς δεν υπάρχει.
Αν η παραπάνω στρατηγική φαίνεται δύσκολη ή κάποιοι τη βλέπουν με εχθρικό μάτι ( δυστυχώς συμβαίνει στη Χίο), τότε μπορεί να εφαρμοστεί η δεύτερη στρατηγική που είναι η «αύξηση της μεμονωμένης τουριστικής αγοράς». Η στρατηγική αυτή ταιριάζει καλύτερα στα σημερινά δεδομένα της τουριστικής προσφοράς και σε πολλές περιπτώσεις θεωρείται  καλύτερη από την οργανωμένη. Ωστόσο λόγω του πολύ αδύναμου Brandname της Χίου ως προορισμού, οι αεροπορικές εταιρίες θα είναι πολύ διστακτικές στο να δρομολογήσουν μια πτήση με 100% μεμονωμένους επιβάτες. Για να μειώσουν το ρίσκο θα πρέπει οι τοπικοί φορείς να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη ώστε να καλυφθεί ένα μέρος του κόστους, αλλιώς θα πρέπει να εφαρμοστούν εναλλακτικές λύσεις όπως το co-Marketing, η Travelbank και το TicketTrust (ΕΤΕΜ, 2014). Σε διαφορετική περίπτωση δεν υπάρχει καμία πιθανότητα προσέλκυσης πτήσεων με μεμονωμένους επιβάτες, ενώ η δημιουργία ενός Οργανισμού Τουρισμού θα αποτρέψει τον κίνδυνο έλλειψης οικονομικής ενίσχυσης προς τις αεροπορικές εταιρίες σε ετήσια βάση.
Ο τουριστικός σχεδιασμός είναι μια πολύ δύσκολη και ταυτόχρονα φιλόδοξη κίνηση για κάθε θεσμικό παράγοντα. Μένει να αποδειχτεί και στην πράξη αν η νέα δημοτική αρχή (και η περιφερειακή αν ξεκολλήσει από τα προβλήματα της) θα ακολουθήσει το δρόμο χάραξης στρατηγικής πάνω στον τουρισμό (για πρώτη φορά στα χρονικά) ή θα ακολουθήσει το αποτυχημένο μοντέλο των προκατόχων της με τις φιέστες, τις εκθέσεις την αυτοπροβολή ακόμα και την απραξία.

 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση