Άποψη

5/7/19 12:20

τελ. ενημ.: 5/7/19 12:23

Και ποιος τελικά δεν είναι… Χιώτης ρε παιδιά;

Μετά από μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που οδήγησε στην ανατροπή σκηνικών σε Δήμο και Περιφέρεια, οι προσδοκίες μου ότι το ενδιαφέρον του κόσμου θα επεκτείνονταν και στις Βουλευτικές εκλογές ομολογώ ότι τελικά έπεσαν έξω.

Λίγο η ζέστη, λίγο τα μπάνια του λαού, λίγο η χαλαρή διάθεση και τελικά η ατζέντα της συζήτησης για τα πραγματικά προβλήματα της Χίου πήγε περίπατο.

Με ευθύνη και των δημοσιογράφων θα αντιτείνει κάποιος. Σαφώς. Όμως όχι μόνο των δημοσιογράφων. Στα ελάχιστα τραπέζια που πραγματοποιήθηκαν ή στις συνεντεύξεις που δημοσιεύθηκαν παρατηρεί κανείς ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων έμοιαζαν με παράλληλους μονολόγους.

Ουσιαστικά τα δύο πράγματα που απασχόλησαν και για λίγες ακόμη ώρες θα συνεχίσουν να απασχολούν τους Χιώτες είναι τα εξής: Επάνοδος του ΠΑΣΟΚ ή ΣΥΡΙΖΑ και Μηταράκης ή Μιχαηλίδης.

Ειδικά ως προς το κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας, επιτρέψτε μου να νιώθω απογοητευμένος. Γιατί πέρα από σποτάκια του κάθε υποψηφίου, τις κατά τόπους περιοδείες και αυτό το συνεχές κυνήγι ανακοινώσεων στήριξης ένθεν κι ένθεν, τα πραγματικά προβλήματα της Χίου πέρασαν σε δεύτερο πλάνο.

Εντέχνως άτομα μέσα κι έξω από τη Νέα Δημοκρατία, οδήγησαν τη συζήτηση κι έθεσαν ένα αλλοπρόσαλλο δίλλημα… Το ποιος τελικά είναι Χιώτης. Και όχι απλά Χιώτης αλλά Χιώτης- Χιώτης, που να έχει γεννηθεί στη Χίο, να έχει αποδείξει με Χιωτομετρητή πόσο Χιώτης είναι, που ακόμα και τη φλέβα του να κόψει πρέπει να βγαίνει μαστίχα αντί για αίμα.

Τι; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Και όμως για όποιον δεν το έχει αντιληφθεί ας κοιτάξει γύρω του. Στο ερώτημα Νότης Μηταράκης ή Σταύρος Μιχαηλίδης το ερώτημα είναι ποιος είναι πιο Χιώτης.

Να το πάμε όμως αντίστροφα; Ποιος δεν είναι ή δεν ήταν Χιώτης από όσους πέρασαν από τη θέση του Βουλευτή τα τελευταία χρόνια; Δεν ήταν ο Κάρμαντζης; Δεν ήταν ο Μουσουρούλης; Δεν ήταν ο Βαρίνος; Δεν ήταν η Ελπίδα; Δεν ήταν ο Κοτσακάς; Δεν ήταν ο Ανδρέας; Όλοι Χιώτες. Μας ικανοποίησαν όλοι στον απόλυτο βαθμό των προσδοκιών μας; Μάλλον όχι. Άρα μπορεί το κριτήριο του ποιος γεννήθηκε ή όχι στη Χίο να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα που θα καθορίσει την εκλογική συμπεριφορά; Θεωρώ την απάντηση κάτι παραπάνω από αυτονόητη.

Τι πραγματικά έχει αξία; Η στάση ζωή του καθενός, η πορεία του, τα πεπραγμένα του, αν ανέδειξε κι ασχολήθηκε με τα ζητήματα της Χίου, αν ήταν κοντά στην κοινωνία σε όλα τα μεγάλα και τα μικρά, αν μπορεί να εκπροσωπήσει το νησί δυναμικά με πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων, να δούμε ποιος μπορεί να συνεργαστεί επί της ουσίας με Δήμο και Περιφέρεια, να δούμε αν τελικά είναι άξιος να τον εμπιστευθεί ο Χιώτης.

Και αυτά τα κριτήρια δεν αφορούν μόνο τη διαμάχη μεταξύ των γαλάζιων, αφορούν και όλους τους υπόλοιπους υποψηφίους. Η Χίος δεν μπορεί να οδηγηθεί στις κάλπες με επίπλαστα διλήμματα.  Δεν πρέπει και δεν της αξίζει στην τελική…

Υ.Γ.: Τα ίδια άλλωστε διλήμματα τέθηκαν πολλάκις την τελευταία δεκαετία με ελαφρώς τροποποιημένες εκδοχές αλλά ο Χιώτης επέμεινε στην ουσία.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση