Απόψεις

10/5/13 18:02

τελ. ενημ.: 10/5/13 18:02

Αν ήμουν στη θέση … του Στέλιου Καμπούρη

… θα επεδίωκα να εξομαλύνω τις σχέσεις μου με το σύνολο των δημοτικών συμβούλων, καθώς εσχάτως έχουν πολλαπλασιαστεί τα κρούσματα έντονων διαπληκτισμών, δημόσιων ή αθέατων, του προέδρου με Στέλιος Καμπούρηςκάποιους από αυτούς, ακόμα και με στελέχη της παράταξής του.

Το αυστηρότερο ύφος του προέδρου, συγκριτικά με τη θητεία του στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, αντί να κατευνάζει πνεύματα, συχνά πυροδοτεί εκρήξεις στα Δημοτικά Συμβούλια, με αποκορύφωμα τον πιο πρόσφατο δημόσιο καυγά του με τον Κ. Μούνδρο. Είχε προηγηθεί προ μηνών κι άλλη διένεξη, «πίσω απ’ τις κουρτίνες» αυτή τη φορά, με το Β. Μυριαγκό, ενώ σε συχνό βαθμό ανταλλάσσονται και φαρμακερά βέλη με τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή άλλους συμβούλους.

Δεν είναι στις προθέσεις μου να εξεταστούν λεπτομερώς οι περιπτώσεις. Συχνά λέγεται ότι σε έναν τσακωμό φταίνε και οι δυο. Είναι όμως σκόπιμο για τον πρόεδρο να αναλογιστεί αν είναι προς το συμφέρον του οργάνου που διευθύνει οι τόνοι να κρατούνται πολύ χαμηλότερα από όσο ανεβαίνουν εσχάτως. Σ’ αυτή την επιχείρηση ο ίδιος έχει τον πρώτο λόγο, καμιά φορά και εις βάρος του τυπικού της διαδικασίας.

Ο πρόεδρος είναι - και οφείλει να το επιβάλει – σημείο σύγκλισης και ενότητας όλου του Συμβουλίου. Θα πρέπει να δρα πυροσβεστικά και η κάθε του παρέμβαση να εκλαμβάνεται κατ’ αυτό τον τρόπο από τους συναδέλφους του, ότι δηλαδή προασπίζει προπαντός την εικόνα του Δημοτικού Συμβουλίου. Ακόμα κι αν διαπιστώνει ότι ο ίδιος θίγεται πρέπει να δίνει τόπο στην οργή για να κυλά χωρίς εκτροπές η διαδικασία.

Όλα αυτά η εμπειρία του Στ. Καμπούρη ασφαλώς τα γνωρίζει. Απορίας άξιο είναι γιατί δεν τα εφαρμόζει, αλλά επιτρέπει στο θεσμικό ρόλο του προέδρου να μετατρέπεται σε πρωταγωνιστή των τριβών εντός του Συμβουλίου. Με μια δεύτερη ανάγνωση είμαι βέβαιος ότι θα αναθεωρήσει.

ο θεσιθήρας

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση