Άποψη

15/4/13 14:30

τελ. ενημ.: 15/4/13 14:30

Αν ήμουν στη θέση … του Παντελή Μπουμπάρη

… θα χειριζόμουν διαφορετικά την πρόταση – πρόκληση του γιατρού Αν. Βαλιδάκη. Θα υπερέβαινα τις αγκυλώσεις της νομοθεσίας και θα κατανοούσα ότι είναι μεγάλη πολυτέλεια για το σημερινό «Σκυλίτσειο» η απόρριψη μιας τέτοιας πρότασης, ικανής να ανοίξει το δρόμο και σε άλλες στο μέλλον.
Συγκεκριμένα, για να μην αναλάβω προσωπικά την ευθύνη ενός εθελοντικού ιατρικού λάθους, θα καλούσα το γιατρό στο γραφείο μου και θα του πρότεινα σύναψη σύμβασης έργου από το ταμείο της περιουσίας του Νοσοκομείου. «Θα υπογράψεις συμβόλαιο παροχής υπηρεσιών με το ποσό των 5 ευρώ μηνιαίως», θα αντιπρότεινα και θα είχα με το … αστρονομικό ποσό των 60 ευρώ ετησίως στη διάθεση των ασθενών του «Σκυλιτσείου» έναν επιπλέον γιατρό νομιμότατα.
Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσα να έχω απαιτήσεις από έναν, εργαζόμενο πια, στο Νοσοκομείο και θα έκλεινα κάθε πιθανή φωνή που θα υποψιάζονταν ότι άλλοι είναι οι στόχοι Βαλιδάκη, κατά τη συνηθισμένη τακτική των χιωτών να ανακαλύπτουν και να κυνηγούν φαντάσματα ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν. Θα έθετα σε μια κόλα χαρτί τους όρους της συνεργασίας πάνω στο τραπέζι και από τη στιγμή που θα τις αποδέχονταν ο εθελοντής – ιατρός θα τον ευχαριστούσα δημόσια για την απόφαση του, δίνοντας στη δημοσιότητα το απόλυτα νόμιμο συμβόλαιο συνεργασίας.
Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν θα έκανα 5 μήνες να απαντήσω στο αίτημα του, χωρίς ενδιάμεσα να το έχω φέρει προς συζήτηση στο διοικητικό συμβούλιο. Μια τέτοια στάση τελικά αποθαρρύνει όποιον έχει σκοπό να λειτουργήσει με πνεύμα εθελοντικής συνεισφοράς στο Νοσοκομείο μας, την οποία, ας μη γελιόμαστε, την έχει ανάγκη, όσο κι αν είναι ευθύνη της Πολιτείας να καλύπτει όλα τα κενά.

Δείτε επίσης