Άποψη

5/9/12 14:19

τελ. ενημ.: 5/9/12 14:19

Η πολιτική αντιμετώπιση της καταστροφής

 
Τώρα που η μεγάλη καταστροφή της φωτιάς σταμάτησε (αφού κατέκαψε το κέντρο-δυτικό και νότιο-δυτικό τμήμα του νησιού), μπορούμε πια να δούμε όλα τα εφιαλτικά που περάσαμε για πάνω από μία εβδομάδα, με πιο ψύχραιμη προσέγγιση.
Την πρώτη μέρα της φωτιάς, Σάββατο 18 Αυγούστου, η εντύπωση που υπήρχε, ήταν πως ο συντονιστής και κουμανταδόρος της επιχείρησης ήταν ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου. Στη συνέχεια, όταν το πράγμα άρχισε να ξεφεύγει, κλήθηκαν στο νησί ανώτατοι αξιωματούχοι του στρατού και της πυροσβεστικής, όπως ο διοικητής της ΑΣΔΕΝ και ο υπαρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος. Σε ό,τι αφορά την κλήση του ανώτατου στρατιωτικού διοικητή των νησιών, είναι απορίας άξιον που εκλήθη, δεδομένου ότι ο στρατός έχει καθαρά επιβοηθητικό ρόλο στις φωτιές και όχι κάποιο επιτελικό, αποφασιστικό ρόλο. Ηρθε δηλαδή ο στρατηγός στο νησί για να συντονίσει τους εκατό στρατιώτες της 96 ΑΔΤΕ ή ήρθε για να συμμετέχει και αυτός σε κάποιο πολυμελές όργανο που αποφάσιζε συλλογικά? Ερωτηματικά δημιουργεί και η κλήση του υπαρχηγού του πυροσβεστικού σώματος, δεδομένου ότι για το επιχειρησιακό μέρος ήταν επαρκής ο διοικητής της Πυροσβεστικής Χίου, ο οποίος ασφαλώς γνωρίζει καλύτερα από τους στρατηγούς της Αθήνας το νησί. Νόημα θα είχε η κλήση του υπαρχηγού, αν του ανατίθετο όλη η επιχειρησιακή και συντονιστική ευθύνη και ετίθετο επικεφαλής όλων των δυνάμεων. Αυτό όμως, ποτέ δεν κατέστη σαφές ότι συνέβη, αντίθετα, η εικόνα που είχαμε είναι ότι ένα πολυμελές όργανο είχε αναλάβει τον επιχειρησιακό συντονισμό και συνεδρίαζε καθημερινά και μάλιστα επανειλημμένα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο Δήμαρχος Χίου δήλωσε  στα αθηναϊκά κανάλια (ως τρίτος!) ότι υπάρχει κακός συντονισμός. Να εννοούσε άραγε τον επιχειρησιακό συντονισμό ή τον πολιτικό?
Οι προθέσεις πάντα είναι καλές για όλους, δυστυχώς όμως αυτό που κρίνεται και αξιολογείται, είναι το αποτέλεσμα. Και τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Μπορεί να μην είχαμε θύματα ή να μην κάηκαν σπίτια, καταστράφηκε όμως η πιο παραγωγική και η πιο πράσινη περιοχή του νησιού και θα περάσουν δεκαετίες για να επουλωθούν οι πληγές.
Το σοβαρότερο όμως, είναι ότι ακόμη δεν μας έχει πει κανείς για το ποιος είχε τελικά την επιχειρησιακή ευθύνη για ό,τι έγινε, αλλά και για το ποιος είχε την πολιτική ευθύνη των χειρισμών (που έχει και τη μεγαλύτερη σημασία εν προκειμένω). Ποιανού απόφαση ήταν δηλαδή να έρθουν στο νησί οι στρατηγοί, που δεν το εγνώριζαν ή το εγνώριζαν ελάχιστα και ποιος τελικά είχε την πολιτική εποπτεία και ευθύνη όλης της διαδικασίας. Ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου ή ο (προκλητικά απών) υπουργός Προστασίας του Πολίτη?
Διότι ασφαλώς, δεν νοείται και δεν επιτρέπεται μια τόσο μεγάλη επιχείρηση, να μην είχε πολιτικό συντονιστή και κουμανταδόρο, αλλά να αφέθηκε μόνο στους στρατηγούς. Και εν τέλει, για κάθε επιχειρησιακή ευθύνη υπάρχει στο βάθος η πολιτική διάσταση και η πολιτική ευθύνη. Επιχειρησιακή ευθύνη από μόνη της σε μία συντεταγμένη πολιτεία, δεν νοείται.   
Είναι δυσάρεστο το ερώτημα, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να απαντηθεί και θα απαντηθεί, όσο και αν το αποφεύγουν.