Άποψη

29/10/12 19:58

τελ. ενημ.: 30/10/12 19:34

Η πληγωμένη Αθήνα

 
Πίστευε κανείς πριν πέντε χρόνια πως η ζωή έξω από την Αθήνα θα είχε περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες για κάποιον που είχε στόχους στη ζωή του να διακριθεί και να αναδειχθεί στον επαγγελματικό του τομέα; Ελάχιστοι...
Η σημερινή Αθήνα με μια πρώτη ματιά προκαλεί απογοήτευση, θλίψη και θυμό για την κατάντια της. Τα αλλοτινά στέκια του καθενός έχουν αλλάξει. Σίγουρα. Η ζωή έχει ακολουθήσει ταχύτατα την κρίση, την κατηφόρα. Μετά τις 22.30 οι δρόμοι που πριν κάποια χρόνια είχαν ζωή, γέλιο, ζωντάνια, έχουν μεταμορφωθεί σε δρόμους με πόρνες, πρεζάκια, επαίτες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Τρέχεις να γυρίσεις στο σπίτι, να αποφύγεις τα σημεία χωρίς φως. Μπαλκόνια κλειστά, πόρτες με διπλές και τρίδιπλες σιδεριές. Πολυκατοικίες- φρούρια γεμάτες κάμερες και συστήματα ασφαλείας... Και το άλλο. Κάθε πέντε λεπτά σειρήνες, ασθενοφόρα και περιπολικά παντού. Ξεπεσμός...
Η Αθήνα των ευκαιριών, της διασκέδασης και της ποιότητας ζωής λόγω των πολλαπλών επιλογών της έχει μεταμορφωθεί σε πόλη – φάντασμα με κατοίκους «κατοικίδια».
«Είστε καλά εσείς στη Χίο...» λέει ο ταξίτζης...
«Γιατί ήρθες;» του απαντήσαμε.
«Όχι αλλά όπου και να είσαι και να σε χωρίζει θάλασσα από την Αθήνα καλύτερα είναι», συνεχίζει.
Αυτή λοιπόν είναι η κατάληξη. Η Χίος των δεκάδων παραλείψεων και της δικής μας ιδιόμορφης απομόνωσης να αποτελεί τον παράδεισο για κάθε απογοητευμένο κάτοικο της πρωτεύουσας πλέον.
Δεν έχει άδικο ο ταξίτζης.
Ο παλιός επαρχιώτης, νησιώτης, αποκομμένος από τις «επιλογές» και τις «ευκαιρίες» της Αθήνας που κάποτε τον κοίταγαν με μισό μάτι από πάνω μέχρι κάτω, σήμερα είναι ο καλύτερος όλων. Είναι ο άνθρωπος που πλέον έχει ευκαιρίες... Μαγκιά μας...