Άποψη

13/9/12 9:34

τελ. ενημ.: 13/9/12 9:34

Το γηροκομείο Καρδαμύλων

 
          Για το γηροκομείο Καρδαμύλων γράψαμε έπαινο για την πρόεδρο και το συμβούλιο που «αγωνίζονται και αγωνιούν» και παρακινήσαμε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο να συμπαρασταθεί στο έργο τους μιμούμενος το έργο των ζώντων και των αείμνηστων δωρητών.
           Δεν επικρίναμε   τους εσωτερικούς χώρους ούτε τη θέρμανση και τα λοιπά πλεονεκτήματα. Επικρίναμε αποκαλώντας το γηροκομείο αυτό και τα άλλα γηροκομία της χώρας ελαχίστων εξαιρουμένων «τάφους για ζωντανούς».  Αυτό είναι μια πραγματικότητα την οποία είτε δεν διάβασαν σωστά ορισμένοι, είτε δεν μπόρεσαν να καταπιούν το χάπι της αλήθειας γιατί είναι πολύ πικρό. Εμείς θα τους πληροφορήσουμε αν και το γνωρίζουν γιατί βγήκαν στο εξωτερικό, ότι τα γηροκομεία πρέπει να έχουν το δικό τους πούλμαν για να πηγαίνουν τους τροφίμους ταχτικά στην εκκλησιά, στο θέατρο, στην ταβέρνα, στη θάλασσα , στο βουνό και αλλού. Επιπρόσθετα πρέπει να διαθέτουν χώρο εργασιοθεραπείας για να μη κολλούν τα χέρια οι ψυχές και τα μυαλά, και κατάστημα καλλωπισμού, διαφορετικά αδρανούν οι ψυχές και τα μυαλά, καταντούν άψυχα ρομπότ και οι όμορφοι χώροι ενδιαιτήσεως γίνονται  πολυτελείς «τάφοι για ζωντανούς» ή  πάρκινγκ για παρκαρισμένες ψυχές.
            Δε ρωτούμε αν οι αγωνιστές της ζωής θα επιθυμούσαμε προσωπικά ή οι γονείς μας να τερματίζουν στο γηροκομεία αυτά που τα ακούν οι γέροντες και κιτρινοκοκκινίζουν σαν τα φύλλα της κορομηλιάς. Δε ρωτούμε τι θα κάνουμε εμείς ή τι θα κάνουμε τους γονείς μας όταν λόγο της κρίσης δε θα έχουμε τη δυνατότητα να τους εμπιστευτούμε στα χέρια της κάθε αμόρφωτης χωριάτας αλλοδαπής. Δε ρωτούμε τι θα κάνουμε σε περίπτωση ευμάρειας  όταν η μάνα και η κόρη θα εργάζεται ή θα σπουδάζει  τι θα κάνει μέσα στο σπίτι της μόνη η αναξιοπαθούσα γιαγιά. Όραμα χρειάζεται, ένα όραμα που θα μας φθάσει στο επίπεδο των Ευρωπαίων  για να μη ντρεπόμαστε οι νάνοι με τις μερσεντές τους Γερμανούς με τα όπελ.
             Συνηθίζουμε στη χώρα αυτή σαν τις γάτες να τα κάνουμε και μετά να τα κουκουλώνουμε. Κουκουλώσαμε το ότι η μισή από την ένδοξη ιστορία μας είναι δουλεία στους Ρωμαίους, στους Τούρκους στους Ενετούς, στους Γενουάτες, στους Εγγλέζους, στους Αμερικανούς, και τώρα στους Τροϊκανούς και τους Γερμανούς. Έτσι κάνουμε πάντα οι φωστήρες του Έθνους, χαϊδεύοντας τα αυτιά του πολίτη προς ίδιον όφελος,  έτσι κάναμε και την τελευταία 35ετία για να φθάσουμε σαν έθνος στο χάλι το σημερινό. Κανένας, ούτε και εγώ δεν αφήσαμε ξεσκέπαστα τα ‘’κακά’’ να βρωμούν, για να διορθώνουμε τα κακώς έχοντα. Το λυπηρό είναι ότι κανένας επώνυμα δε μου τηλεφώνησε ούτε αρθρογράφησε τις κατηγορίες μόνο διαβίβασαν στο μπάρμπα μου τις κριτικές για να με κάνει νταντά.
            Εγώ όμως είτε πάω μόνος μου στον άλλο κόσμο είτε με στείλετε εσείς, ένα πράγμα μόνο με αφορά: εκεί που θα πάω να φανώ αντάξιος των μεγάλων δώρων που  χάρισε σ’ εμένα όπως και σ’ εσάς ο Μεγάλος Δημιουργός.