Άποψη

5/5/19 20:51

τελ. ενημ.: 5/5/19 20:54

Γιατί είμαι υποψήφιος με τον Παναγιώτη Χριστόφα (με το πλοίο της γραμμής)

Γνωρίζω τον Παναγιώτη Χριστόφα εδώ και κάποιους μήνες. Παρότι συνάδελφοι και παρόμοιων πολιτικών πεποιθήσεων - ευτυχώς ή δυστυχώς δεν είμαστε όλοι πολιτικοί γυρολόγοι - δεν είχε τύχει να γνωριστούμε προσωπικά. Έβλεπα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσηςένα άνθρωπο της γενιάς μου, ένα δυνητικό μου φίλο,να οργώνει το Βόρειο Αιγαίο με το πλοίο της γραμμής και ένα σακίδιο πλάτης και να σχηματοποιεί ένα όραμα για τα νησιά μας. Αμέσως θέλησα να τον ψυχογραφήσω γιατί μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Για να είμαι ειλικρινής περισσότερο από όλα μου φάνηκε ενδιαφέρουσα η άοκνη μετακίνηση του με το πλοίο της γραμμής για να γνωρίσει και να γνωριστεί με ανθρώπους, να ετοιμάσει ένα συνδυασμό, την ώρα που άλλοι υποψήφιοι έχουν όλα τα μέσα στη διάθεση τους και μάλιστα πανίσχυρα. Πάντοτε άλλωστε είχα μια συμπάθεια γι αυτούς που ξεκινούν πιο πίσω από τη γραμμή της αφετηρίας. Hεπόμενη μου κίνηση ήταν να αναζητήσω το βιογραφικό του.Mάλιστα λέω, άκρως αξιόλογες σπουδές και αν μη τι άλλο βιοπορίζεται από τον κόπο του και δεν παρασιτεί εις βάρος κανενός. Μια άλλη παρατήρηση που έκανα ήταν ότι είναι μαραθωνοδρόμος. Παρότι δεν υπήρξα ποτέ δρομέας ούτε αθλητής, πάντοτε έτρεφα μια ιδιαίτερη εκτίμηση σε αυτούς τους ανθρώπους για τη δύναμη της ψυχικής τους θέλησης, την επιμονή και τη συνέπεια τους στον Αγώνα.

Σύντομα μπήκα στον πειρασμό να του μιλήσω με δική μου πρωτοβουλία και να του πω ότι θα τον στηρίξω όπως μπορώ, αλλά έσπευσα να ξεκαθαρίσω ότι δεν ήθελα να αναμειχθώ περαιτέρω δεδομένου του φορτωμένου επαγγελματικού μου προγράμματος και των συχνών ταξιδιών μου εκτός Ελλάδος. Αυτό που εκτίμησα ακόμη περισσότερο ήταν η ευγένεια και η διακριτικότητα του ως προς τη μη διάθεση μου να είμαι υποψήφιος, πράγμα το οποίο δεν μου ζήτησε ποτέ έπειτα από την παράκληση μου.

Μια μικρή παρένθεση: η αλήθεια είναι ότι έχω δεχτεί στο παρελθόν πολλές προτάσεις να κατέλθω υποψήφιος σε όλων των ειδών τις εκλογές: βουλευτικές, περιφερειακές, δημοτικές. Ωστόσο,πάντοτε αρνιόμουν διότι ο παλαιοκομματισμός και τα ισχυρά κομματικά συστήματα μάλλον δεν ήταν ακριβώς του στιλ μου και ανέκαθεν πίστευα ότι για να ασχοληθεί κάποιος με τα κοινά οφείλει να έχει κατακτήσει 2 προϋποθέσεις: γνώσεις και αυθυπαρξία, δηλαδή ανεξαρτησία στο βαθμό που να μπορεί να διατηρεί κάποιος την κρίση του καθαρή. Για το πρώτο έχω πλέον σχετικώς αναθεωρήσει διότι η δύναμη της προσφοράς μπορεί να υπερκεράσει το έλλειμα γνώσης, άλλωστε η γνώση είναι κάτι που αποκτιέται.

Και ενώ όλα λοιπόν ήταν τακτοποιημένα, εγώ συνέχιζα να κάνω να κάνω τις δουλειές μου και ο Παναγιώτης συνέχιζε να οργώνει το Αιγαίο. Όμως δεν ένιωθα καλά με τη συνείδηση μου. Πως γίνεται να μη στηρίξω έναν άνθρωπο της γενιάς μου που ξεκινάει μια τέτοια προσπάθεια, ενάντια σε όλες τις πιθανότητες; Πως γίνεται να λείπω; Μα είμαι απασχολημένος και δεν προλαβαίνω, μπορεί να μην πάει και αυτός καλά, μπορεί να μην πάω και εγώ καλά και ίσως εκτεθώ. Καλές δικαιολογίες άλλα όχι ιδιαίτερα πειστικές. Πήρα τηλέφωνο τον πατέρα μου και τον ρώτησα, τι λες πατέρα να κάνω; Αυτό που αισθάνεσαι σωστό, μήπως και εγώ όταν πρωτοεκλέχτηκα με πίστευαν πολλοί στο ξεκίνημα μου;

Η αλήθεια ήταν ότι ανέκαθεν ήξερα τι να κάνω και βέβαια το τόλμησα. Κινούμενος από ένστικτό και μια καθ’ έξιν αγάπη για την πολιτική,αλλά πολύ περισσότερο από ηθικό χρέος σε ένα άνθρωπο που γνώριζα ελάχιστα. Σύντομα γνωριστήκαμε και από κοντά. Σαν να τον ήξερα χρόνια, φίλος, συνεργάτης, αδερφός. Από τότε βρεθήκαμε πολλοί και αξιόλογοι άνθρωποι στην πορεία, οργανωθήκαμεκαι αυτό που αρχικά ήταν αδύνατο άρχισε να μοιάζει δυνατό. Μιλήσαμε με ανθρώπους, φτιάξαμε ομάδες, μελετήσαμε τα προβλήματα, ψάξαμε λύσεις, καταρτίσαμε προγράμματα. Κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα.

Θα μπορούσα να σας παραθέσω μια σειρά από λόγους γιατί αξίζει να στηρίξετε τον Παναγιώτη Χριστόφα οι οποίοι σχετίζονται με το προσφυγικό, τον τουρισμό, την καινοτομία, την απορρόφηση κονδυλίων, τη στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής, το μαστίχι, το λάδι και πολλά αλλά, μιας και αισθανόμαστε άνετα με την επίλυση όλων των θεμάτων όσο πολύπλοκα και αν είναι. Θα μπορούσα επίσης να χρησιμοποιήσω τις λέξεις όραμα, πρόοδος, δημοκρατία, σχέδιο, αλλαγή και την λοιπή τετριμμένη ορολογία των εκλογών, αλλά δεν θα το κάνω.

Αντ’ αυτών και παρότι η αξία της κρίσης μουείναι τόση όση και η εκτίμηση των ανθρώπων στο πρόσωπο μου και εξ αντικειμένου υποκειμενική, αυτό που θέλω να ζητήσω από όλους είναι το εξής: να τον στηρίξετε τον Παναγιώτη γιατί είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει. Να τον στηρίξετε για το καθαρό του βλέμμα, τη σεμνότητα του και την ευπρέπεια του αγώνα του. Να τον στηρίξετε γιατί αφουγκράζεται τους ανθρώπους και λειτουργεί ως πρώτος μεταξύ ίσων με τους συνεργάτες του. Να τον στηρίξετε για τους φίλους μου και τα παιδιά σας που έφυγαν από τα νησιά μας και πήγαν στην Αθήνα και το εξωτερικό και ψάχνουν ένα λόγο να γυρίσουν. Να τον στηρίξετε για να ανοίξει επιτέλους λίγος ζωτικός χώρος για τους νέους ανθρώπους και αυτό θα είναι ένα κεκτημένο για το μέλλον. Να τον στηρίξετε γιατί δεν έχουμε την πολυτέλεια να συνεχίσουμε να λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο. Να τον στηρίξετε γιατί αυτό το εγχείρημα δεν έχει στενά κομματικά όρια. Να τον στηρίξετε γιατί η μάχη που δίνουμε είναι με τα δικά μας μέσα. Να τον στηρίξετε επειδή είναι ακούραστος, επειδή τρέχει μαραθώνιο, επειδή έχει οργώσει το Αιγαίο με το πλοίο της γραμμής και θα συνεχίσει να το κάνει και όταν εκλεγεί. Αλλά πάνω από όλα να τον στηρίξετε για ένα και μοναδικό λόγο: γιατί πέρα από τα μελετημένα προγράμματα, τα οργανωμένα επιτελεία, τα πολλά μεταπτυχιακά,τις επιτυχημένες φωτογραφίεςείναι Άνθρωπος. Και η πολιτική πάνω και πέρα από τις λύσεις, τα προγράμματα και τον τεχνοκρατισμό έχει να κάνει με τους Ανθρώπους.

ΥΓ: «Πολλοί δε εσονται πρώτοι έσχατοι και έσχατοι πρώτοι».

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση