Απόψεις

29/12/14 13:54

τελ. ενημ.: 29/12/14 13:54

Γέλα παλιάτσο

Ήταν μεσημέρι Τετάρτης  παραμονή των Χριστουγέννων. Μπαίνοντας στο σουπερ μάρκετ,  μια γνώστη μου κυρία που τριγύριζε ανάμεσα στα ράφια με είδε και ήρθε κοντά μου, προφανώς για να ανταλλάξουμε τις καθιερωμένες  ευχές των ημερών. Δεν είχε καρότσι ούτε  κρατούσε το πλαστικό καλάθι. Στο χέρι κράταγε  σφιχτά μια κονσέρβα ζαμπόν τίποτα άλλο. «Κοιτά μου λέει με αυτή τη κονσέρβα θα κάνω ρεβεγιόν το βράδυ,  και αν είμαι τυχερή μπορεί να περισσέψει κάτι και για αύριο το μεσημέρι. Εκεί μας κατάντησαν, πόσο θα αντέξουμε ακόμα»; 

Σοκαρίστηκα με όλα αυτά που μου είπε και βλέποντας στο πρόσωπο της την αγωνία και τη ανασφάλεια της ένοιωσα αδύναμος να της απαντήσω. Ένοιωσα αδύναμος να της πω κάτι έστω και  παρηγορητικό. « Γεια σου να περάσεις καλές γιορτές» μου ευχήθηκε και χάθηκε προς τα ταμεία. Δεν της απάντησα απλά κούνησα το κεφάλι μου, θεώρησα υποκριτικό να ευχηθώ καλά Χριστούγεννα σε έναν άνθρωπο που τις μέρες αυτές θα τις πέρναγε με μια κονσέρβα. Ήταν μια εικόνα πραγματική, πρωτόγνωρη και πολύ, πολύ τραγική για την τοπική μας κοινωνία. Την κυρία αυτή νέα κοπέλα τη γνώρισα σε μια κλινική που μπαινόβγαινε με σοβαρά προβλήματα υγείας. Υπολογίζω ότι λόγο αυτών των σοβαρών προβλημάτων δεν θα είναι σε θέση να εργαστεί.

Γράφοντας αυτό το σημείωμα δεν είχα τη πρόθεση να χαλάσω κανενός  τη ψυχική διάθεση τέτοιες γιορτινές μέρες. Όταν όμως συναντάμε μπροστά μας τέτοιες θλιβερές  εικόνες δεν είναι εύκολο να τις ξεπερνάμε αδιάφοροι, εδικά τέτοιες μέρες. Ίσως αυτοί που προσπαθούν να μας παρουσιάσουν μια ψεύτικη εικόνα ανάπτυξης και πλασματικής ευημερίας να μπορούν να γελούν σαν τους παλιάτσους εμείς όχι. Γιατί πολύ απλά εμείς δεν μπορούμε τις τσουκνίδες να τις βλέπουμε τριαντάφυλλα. Κλείνοντας θέλω να ευχηθώ σε όλους Καλή χρονιά, με υγεία και πολύ, πολύ δύναμη για να μπορέσουμε ν’ αντέξουμε μέχρι τη λύτρωση.

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση