Άποψη

6/11/12 9:49

τελ. ενημ.: 6/11/12 9:49

Δάσος πινακίδων στον Βροντάδο

Αυτές τις ημέρες, οι περισσότεροι κάτοικοι του Βροντάδου αντίκρισαν το κακαίσθητο δάσος των πινακίδων που φύτρωσε στις γειτονιές τους. Οι πινακίδες αυτές μπορεί να καλύφθηκαν πρόσκαιρα, αλλά δεν μπόρεσαν να καλύψουν στα μάτια όσων τις είδαν, το κυκλοφοριακό έκτρωμα που πρόκειται να δημιουργηθεί εάν τελικά εφαρμοστούν τα σχέδια αυτών που πάντα λαμβάνουν αποφάσεις για μας, δίχως εμάς.

Η μονοδρόμιση ολόκληρου του εσωτερικού οδικού δικτύου του Βροντάδου, όχι μόνο δεν θα επιλύσει κανένα κυκλοφοριακό πρόβλημα, αλλά θα έρθει να προσθέσει μια απίστευτη ταλαιπωρία στους κατοίκους οι οποίοι θα αναγκάζονται πλέον να ακολουθούν μια δαιδαλώδη διαδρομή μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Επιβαρύνοντας τόσο τη χρήση του οδικού δικτύου, όσο και τους οδηγούς με την εκτέλεση αρκετών επιπλέον χιλιομέτρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα οι αποστάσεις που θα πρέπει να καλύπτονται για τον ίδιο προορισμό υπερδεκαπλασιάζονται. Και αυτό διότι πολύ απλά, στον Βροντάδο δεν υφίσταται η έννοια του οικοδομικού τετραγώνου και αποστάσεις που πρέπει να διανύσεις για να φτάσεις εκεί που ξεκίνησες προσπαθώντας να κάνεις μια κυκλική διαδρομή, ακόμη κι αν επιλέξεις τον κοντινότερο συνδυασμό δρόμων, είναι σχεδόν στο σύνολο των περιπτώσεων πραγματικά πολύ μεγάλες.

Εάν μονοδρομούνταν επιλεκτικά ορισμένοι παράδρομοι, στη βάση ενός λογικού, και κατόπιν έρευνας σε πραγματικές συνθήκες, σχεδίου ίσως λυνόταν τα όποια προβλήματα υπήρχαν σε συγκεκριμένα σημεία. Αντ' αυτού όμως, και για λόγους που μόνο αυτοί που όπως πάντα μόνοι τους λαμβάνουν τις αποφάσεις γνωρίζουν, επιλέχθηκε η λογική του "Πονάει λαιμός - κόψει κεφάλι", η οποία αφενός είναι μεγαλύτερου κόστους και αφετέρου θα κάνει ανυπόφορη την καθημερινή μετακίνηση των κατοίκων, κάτι που βέβαια δεν φαίνεται να τους απασχολεί ιδιαίτερα, όπως έγινε προφανές από την αδιαφορία που επέδειξαν σε όσους μέχρι στιγμής προσπάθησαν να τους προσεγγίσουν και να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους.

Όσο για το παρόν σχέδιο, είναι σίγουρο ότι μόνο επί χάρτου σχεδιάστηκε. Ασκήσεις όμως επί χάρτου δεν έχουν ουδεμία πρακτική εφαρμογή. Αλλιώς ας εξηγήσουν για παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο θα καταφέρει να περάσει ένα μεγάλο όχημα (φορτηγό, μπετονιέρα, ΙΧ με τρέιλερ) από την οδό Γλυμάτων, και η οποία με βάση τα σχέδιά τους θα είναι και η μοναδική διέξοδος προς την παραλία για όσους βρίσκονται άνωθεν του Αγίου Μάρκου, αλλά και της περιοχής του Πάτου.

Ή ας  εξηγήσουν τη λογική τους στους κατοίκους του Ράκτη όπου για να πάνε πλέον στα σπίτια τους από την Δασκαλόπετρα (1 λεπτό δρόμος πηγαίνοντας από την Δασκ/τρα προς τον Πάτο) θα πρέπει να κάνουν επί ένα δεκάλεπτο κύκλους (Άγιο Νικόλα – Άγιο Νεκτάριο – πάνω την ανηφόρα, δεξιά και κάτω την κατηφόρα του Μίτση και ξανά πάνω στον Πάτο).

Και τέλος, το πλέον τραγελαφικό και παράλληλα επικίνδυνο της κατάστασης που πάνε να διαμορφώσουν, είναι ότι απ' όλο αυτό το χάος έχουν εξαιρέσει την κίνηση των λεωφορείων, η οποία θα συνεχίσει γίνεται όπως και σήμερα. Οι οδηγοί λοιπόν που κινούνται σ' αυτούς τους μονόδρομους, δεν θα πρέπει να παραξενευτούν εάν δουν ξαφνικά μπροστά τους ένα αντίθετα διερχόμενο λεωφορείο!

Οι μοναχοί τους αποφασίζοντες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι μονόδρομοι, όσο κι αν τους επιθυμούν δεν υπάρχουν, ούτε στην πολιτική, ούτε στις αποφάσεις των ανθρώπων. Και όταν έρθει η κατάλληλη ώρα θα πρέπει να αποφασίσουμε κι εμείς με τον τρόπο που οι ίδιοι καθημερινά μας διδάσκουν. Χωρίς αυτούς.