Παραπολιτικά

28/2/13 18:09

τελ. ενημ.: 28/2/13 18:09

Στρατιωτικές βολές: δυο διαφορετικές ερμηνείες

Οι περισσότεροι δεν το πήραμε χαμπάρι. Ο Στρατός πραγματοποίησε άσκηση βολών με πραγματικά πυρά, σε ένα χώρο που δεν είναι χαρακτηρισμένος ως πεδίο βολής και δεν άνοιξε ρουθούνι. Δεν πρόκειται για το καθημαγμένο πληθυσμιακά Μελανιός. Εκεί είχαν παρουσιαστεί μια – δυο αντιδράσεις. Χρησιμοποίησε τα υψώματα γύρω από την Αγιά Μαρκέλλα και την παραλία του Μανάγρου. Μια έκταση δηλαδή εγγύτερα σε πιο πυκνοκατοικημένη ζώνη από ότι η προηγούμενη επιλογή του Μελανιούς κι όμως, με εξαίρεση την περιβαλλοντική οργάνωση «Αρχιπέλαγος», ουδείς ενοχλήθηκε.

Ίσως γιατί σε Βολισσό και Παρπαριά – αυτές τις περιοχές όχλησε – δεν υπάρχουν οι συλλογικές δομές, έτοιμες να πάρουν τα όπλα με την πρώτη αφορμή, αν και θυμίζω ότι πρόσφατα, μόλις ο Δήμος επιχείρησε να μεταφέρει τσοπάνη στην Παρπαριά, έγινε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Ποια η αιτία, επομένως, που δεν ακούστηκε ούτε φωνή, ούτε ακρόαση, πέρα και από τη σατανική σύμπτωση της απουσίας του συγγραφέα και επιτηρητή του κάμπου της Βολισσού, Γ. Μακριδάκη;

Προσωπικά δυο ερμηνείες μπορώ να δώσω. Πρώτον ότι εμπεδώνεται όλο και πιο βαθιά στο υποσυνείδητο της κοινωνίας ο σεβασμός στο αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων και η δυνατότητα ρίψης βολών είναι αναπόσπαστο μέρος του. Η κοινωνία, όσο κι αν δε μας αρέσει να το επισημαίνουμε, συντηριτικοποιείται, αναγνωρίζοντας ότι είχε ξεφύγει τις προηγούμενες δεκαετίες ως προς τον ορισμό της ελευθερίας. Δεύτερον ότι τελικά η θορυβώδης και ενστικτώδης αντίδραση στην ανακοίνωση των βολών ήταν υπέρ του δέοντος υπερβολική, καθώς στην πράξη δεν αποδεικνύεται βάσιμη.

Πιθανά να υπάρχει και τρίτη διάσταση, η οποία απλώς διαφεύγει από το δικό μου στενό οπτικό πεδίο. Όποια κι αν ισχύει, το βέβαιο είναι ότι οι συνθήκες εντοπισμού μόνιμου πεδίου βολής στο νομό μας ωριμάζουν κι είναι ευθύνη της στρατιωτικής διοίκησης να ανοίξει εκ νέου το φάκελο, με κατάλληλη προεργασία των τοπικών κοινωνιών.    

Σχόλια άρθρου: 0