Παραπολιτικά

29/2/16 17:48

τελ. ενημ.: 29/2/16 17:48

Μια «Αθάνατη» μαρτυρία

Σεμνά κι αθόρυβα, όπως πέρασε όλη του τη ζωή, έφυγε ο Διον. Δελέγκος. Με το δάκρυ συγγενών και φίλων να τον συνοδεύει στην τελευταία του κατοικία, στο κοιμητήριο της Παναγιάς της Συριώτισσας,

Άθελα του έγινε η αφορμή να ριζώσουν στο νησί μας δυο αγάπες του. Ο κινηματογράφος και η ελεύθερη ραδιοφωνία. Άνθρωπος άδολος, συστηματική έγνοια είχε να δει τους απογόνους του τακτοποιημένους γιατί είχε τη διαίσθηση πως ο κόσμος γίνεται διαρκώς πιο σκληρός. Δικαιώνεται  σήμερα.

Ο Διονύσης αντλούσε παραστάσεις από τη λαϊκή μάζα. Η χρήση του ραδιοφωνικού μικροφώνου ποτέ δεν ύψωσε την αυτοπεποίθηση του. Για αυτό και αγαπήθηκε από το διπλανό άνθρωπο.

Μια ατόφια περιγραφή της προσωπικότητας του, συνοδευμένη από μια φωτογραφία, αλιεύουμε από τον άλλο θεμελιωτή της ελεύθερης ραδιοφωνίας στη Χίο, το Γιάννη τον Αθάνατο.

«Η φωτογραφία από το 1991 παρέα με τον Διονύση. Στα πρώτα χρόνια του ραδιοφώνου του 1ου Προγράμματος Χίου μέσα από ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι που έκανα στο ράδιο, λεγόταν «Και εσύ μπορείς» γνώρισα τον Διονύση Δελέγγο, αφού κέρδισε στο παιχνίδι και το δώρο ήταν 1 γιαούρτι. Αφού μιλήσαμε τηλεφωνικά και του ανακοίνωσα ότι κέρδισε τότε ήρθε από τον ραδιοφωνικό σταθμό να πάρει το γιαούρτι.. Αυτό ήταν... Δέσαμε σαν παρέα, ερωτεύτηκε την κονσόλα, τους δίσκους και το μικρόφωνο. Το ίδιο βράδυ κιόλας κάθισε στο μικρόφωνο και ξεκίνησε την πρώτη του ραδιοφωνική εκπομπή... Αμέτρητες εκπομπές και οι ακροατές του τον αγάπησαν… Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε μία μέρα μετά, όταν έφερε έξω από τον σταθμό μία αγελάδα για να την αρμέγουμε και να φτιάχνουμε γιαούρτια... Αυτό ήταν το τρομερό χιούμορ του. Ακόμη η γειτονιά θα θυμάται εκείνη την μέρα… Καλό ταξίδι φίλε μου», είναι ο αποχαιρετισμός του Γιάννη.

Δείτε επίσης