Ειδήσεις

1/11/13 18:35

τελ. ενημ.: 4/11/13 19:12

Υδροκέφαλοι Δήμοι ή Υδροκέφαλοι Άνθρωποι;

Από τα μέσα σχεδόν της άνοιξης υπάρχει στο Υπουργείο Εσωτερικών έντονη κινητικότητα ως προς την αλλαγή του αριθμού των Δήμων ανά τη χώρα, (τροποποίηση του αυτοδιοικητικού Καλλικράτη) καθόσον ένας αριθμός γεωγραφικά ή πληθυσμιακά   μεγάλων Δήμων δυσχεραίνονται να εκτελέσουν την αποστολή τους.

Η κινητικότητα αυτή, όπως πληροφορούμαι από έγκυρη πηγή, τείνει να καταλήξει σε ένα τελικό προς ψήφιση σχέδιο, βάσει του οποίου έγιναν εισηγήσεις για τη δημιουργία δέκα νέων Δήμων.

Για τα νησιά του Αν. Αιγαίου έχει προταθεί και ασκούνται πιέσεις από τις τοπικές κοινωνίες για δημιουργία, 3 Δήμων στη Ρόδο, 2 Δήμων στη Σάμο! και 4-5 Δήμων στη Μυτιλήνη έναντι του ενός υφισταμένου.

Για τη Χίο, όπως μου μεταφέρθηκε, δεν υπάρχει ενδιαφέρον για δημιουργία άλλων Δήμων καθόσον κάποιοι, επί χρόνια γαντζωμένοι στην τοπική εξουσία, θεωρούν ότι, μόνο έτσι  μπορούν να διοικούν - χειραγωγούν (εκ του αποτελέσματος φαίνεται) έναν υδροκέφαλο Δήμο.

Ο καθορισμός των Δήμων σε όλες τις οργανωμένες και σοβαρές κοινωνίες γινόταν πάντα με τρία κριτήρια. Το πρώτο και βασικό η φυσιογνωμία της περιοχής (τοπική ή φυλετική κουλτούρα), το δεύτερον η γεωγραφική έκταση ή τα χαρακτηριστικά της (πεδινή, ορεινή κ.λπ.) και  τρίτον η  πληθυσμιακή κατανομή των κατοίκων (αραιοκατοικημένη ή μη).

Αν μελετήσει ένας τρίτος την ανθρωπογεωγραφική φυσιογνωμία της Χίου εύκολα διαπιστώνει τρείς διαφορετικές πολιτισμικές – γεωγραφικές ενότητες.

  1. Αυτής του Βόρειου τομέα ήτοι, της Βολισσού, Αμανής και Καρδαμύλων.
  2. Αυτής των κατοικούντων στο κεντρικό τομέα του νησιού με δεσπόζουσα σημασία  τη Χώρα - Βροντάδος και τα πέριξ χωριά.
  3. Αυτής της Νότιας Χίου με τα Μαστιχοχώρια, τη μεσαιωνική τεχνοτροπία, την κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα.

Τρία διαφορετικά γεωγραφικά διαμερίσματα, τρείς διαφορετικοί τρόποι σκέψεις, τρείς διαφορετικές οικονομικές και πολιτιστικές φυσιογνωμίες, οι οποίες μπορούν με δύο γραμμές  (βασική χάραξη), να αποτυπωθούν στον διπλανό χάρτη.

Σίγουρα θα υπάρξουν ενστάσεις και μικροσυμφέροντα, εκείνο όμως το οποίο  δεν αμφισβητείται  είναι ότι η ευημερία μιας περιοχής επιτυγχάνονται μόνο με την αποκέντρωση, την παρουσία εκ του εγγύς της τοπικής αυτοδιοίκησης και την ανάδειξη της κατά περιοχής ιδιαιτερότητας.

Την παρούσα στιγμή, μεσούσης της κρίσης, εκτιμώ ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για ριζικές αποφάσεις, «οι καιροί ου μενετοί».

Σχόλια άρθρου: 0