Κοινωνία

13/11/15 10:09

τελ. ενημ.: 13/11/15 23:50

Επείγει η απομάκρυνση από το Δημοτικό Κήπο

• ΣΥΧΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟ ΑΝΑΜΑ ΦΩΤΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΣΤΑΘΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Σε κάποιους μήνες, μακάρι να μη συμβεί σε κάποια χρόνια, το καραβάνι της  προσφυγιάς θα περιοριστεί. Μόλις οι δυτικές χώρες αντιληφθούν ότι φτάνουν στα όρια τους θα επιδιώξουν να σταματήσουν την τροφοδοσία της πηγής του κακού, θα επέμβουν για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση σε χώρες σαν τη Συρία ή το Αφγανιστάν.  

Ο δημοτικός κήπος θα έχει καταγράψει στις σελίδες της ιστορίας του ότι φιλοξένησε επί μακρόν και τους σύγχρονους κατατρεγμένους. Θα παραμένει όμως δημοτικός κήπος;

Το φαινόμενο είναι ολοένα και συχνότερο, θα λάβει δε διαστάσεις μονιμότητας μόλις οι θερμοκρασίες παύουν να αντιστέκονται στο χειμώνα. Πρόσφυγες ανάβουν μικρές εστίες φωτιάς για να ζεσταθούν ή να νοιώσουν γύρω τους πιο συντροφικά. Οι φωτιές ανάβουν κάτω απ’ τα δέντρα του δημοτικού κήπου, ίσως σε επόμενο στάδιο και μέσα στο γκαζόν. Μέχρι στιγμής καμιά δεν έχει προξενήσει ζημιά, πέρα απ’ την κάπνα που αρχίζει να σκεπάζει τον ουρανό της πλατείας Βουνακίου. Πόσο ακίνδυνο ωστόσο μπορεί να είναι ένα διαρκές παιχνίδι με τη φωτιά;

Η αξιοθαύμαστη ανεκτικότητα και συμπαράσταση της τοπικής κοινωνίας κλείνει τα μάτια και σ’ αυτό το σοβαρό ενδεχόμενο. Θα αντιδρούσε σίγουρα με διαφορετικά αντανακλαστικά αν οι φωτιές άναβαν από κάποιους Roma ή ελληνικής ιθαγένειας θαμώνες του κήπου. Τότε όλοι θα εντοπίζαμε τον κίνδυνο να χαθεί το πράσινο στολίδι του κέντρου, να παραμορφωθεί ο δημοτικός κήπος. Τώρα σιωπή…

Η επιμονή χρήσης του δημοτικού κήπου ως χώρου προσωρινής παραμονής προσφύγων εγκυμονεί πια και σοβαρούς κινδύνους για την ίδια την ύπαρξη του. Δεν δίνουμε δεκάρα τσακιστή για το καθημερινό παιχνίδι με τη φωτιά. Μόλις η κακιά στιγμή φτάσει, πέρα από τις ευθύνες που θα πρέπει να αποδοθούν, θα αρχίσει να ραγίζει η ανεκτικότητα της τοπικής  κοινωνίας, κάτι το οποίο άπαντες οφείλουμε να εμποδίσουμε.

Δείτε επίσης