Ιστορίες

24/10/18 16:03

τελ. ενημ.: 24/10/18 16:13

Ο 14χρονος… κανονιέρης με όνειρο ζωής τη διαφύλαξη της μουσικής μας παράδοσης

Πηγαίνει στην Γ’ Γυμνασίου, ωστόσο το κανονάκι κέρδισε από μικρό τον Θωμά Παραδείση. Έμαθε να παίζει και να το αγαπάει τόσο, ώστε είναι διατεθειμένος να θυσιάσει πολλά για χάρη του.

Ο Θωμάς Παραδείσης ανήκει στην κατηγορία των παιδιών που χρήζουν συγχαρητηρίων,  αφού αγαπά πολύ την παράδοση και ό,τι περιστρέφεται γύρω της και προσπαθεί με το δικό του τρόπο να την διαφυλάξει. Ο 14χρονος μαθητής της Γ’ Γυμνασίου μιλά στον «π» για την απόφαση του να μάθει κανονάκι, εξηγεί γιατί το επέλεξε και εκφράζει το όνειρο του, που δεν είναι άλλο από το να γίνει ένα καλός κανονιέρης.    

«Το διάλεξα γιατί κινδυνεύει να εξαφανιστεί»

Από μικρός αγαπούσε τη μουσική και ζητούσε από τους γονείς του να τον ξεκινήσουν μαθήματα κάποιου μουσικού οργάνου. Αρχικά ασχολήθηκε με την Βυζαντινή Μουσική και έτσι κατέληξε, στην Ε’ Δημοτικού, στο κανονάκι. «Μου αρέσει η μουσική και ήθελα να μάθω κάποιο όργανο. Είχα ήδη αρχίσει να κάνω μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής και επειδή το κανονάκι είναι ένα όργανο που έχει στενή σχέση μαζί της το επέλεξα. Είναι και ένα όργανο που δεν ασχολούνται πολλά παιδιά με αυτό και κινδυνεύει  να εξαφανιστεί», εξηγεί στον «π» ο νεαρός οργανοπαίχτης αναφορικά με την επιλογή του. Το κανονάκι είναι το πρώτο μουσικό όργανο που έμαθε να παίζει, ωστόσο, όντας μαθητής του Μουσικού Σχολείου, έμαθε να παίζει και πιάνο και ταμπουρά.

Η μουσική δεν τελειώνει ποτέ

Όταν ανακοίνωσε στον περίγυρο του αυτή του την απόφαση εισέπραξε στο βλέμμα τους κάποια έκπληξη, καθώς τα περισσότερα παιδιά ζητούν από τους γονείς του κιθάρα, πιάνο, κρουστά. «Στην αρχή, όταν έλεγα στους συμμαθητές μου ή στους φίλους μου ότι έχω ξεκινήσει μαθήματα για να μάθω κανονάκι,  τους φαίνονταν περίεργο, αλλά πλέον τους αρέσει και με στηρίζουν για να συνεχίσω να ασχολούμαι, γιατί είναι δύσκολο σαν όργανο και θέλει αρκετό διάβασμα», λέει ο Θωμάς.

Ακούγοντας τον να μιλά για το μουσικό όργανο που του έχει κλέψει την καρδιά, θέλεις να τον αγκαλιάσεις και του πεις «μπράβο», γιατί τέτοια παιδιά τόσο δεμένα με την παράδοση και την ιστορία του τόπου τους σπανίζουν. «Το κανονάκι είναι η ζωή μου και δεν θα σταματήσω  ποτέ να παίζω και ούτε τα μαθήματα θα σταματήσω, γιατί η μουσική δεν τελειώνει ποτέ», απαντά ο 14χρονος, ερωτώμενος για το αν θα σταματήσει τα μαθήματα λόγω υποχρεώσεων. Εξάλλου δεν μπορεί να τα σταματήσει, αφού το όνειρο του είναι να γίνει καθηγητής μουσικής και με τη σειρά του να διδάξει και σε άλλα παιδιά το μουσικό όργανο του Πυθαγόρα.

Τα όνειρα του

Ο αγαπημένος του κανονιέρης, όπως ονομάζεται ο παίχτης αυτού του μουσικού οργάνου, είναι ο Παναγιώτης Δημητρακόπουλος ενώ του αρέσει να ακούει και Χρ. Αηδονίδη, Γ. Σαραγούδα, Χρ. Χαλκιά. Το πρώτο ολοκληρωμένο κομμάτι που έμαθε να παίζει στο όργανο του είναι το «Χαμογελούν τα χείλη μου», στο οποίο βοήθησε και πατέρας του, αφού ασχολείται με το κλαρίνο.

«Θέλω μεγαλώνοντας να αποκτήσω το δικό μου στυλ παιξίματος. Κάθε καλός κανονιέρης πρέπει να ξεχωρίζει και εύχομαι να συνεργαστώ με καταξιωμένους μουσικούς και να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη παράδοση μας  αλλά και να μπορέσω να εντάξω το κανονάκι και σε άλλα είδη μουσικής πιο σύγχρονα», καταλήγει.