Χωριά

23/2/19 14:22

τελ. ενημ.: 23/2/19 14:28

Είναι επιλογή μου να υπηρετώ 23 χρόνια το Γυμνάσιο Βολισσού

Ο Σωτήρης Παραδείσης μιλάει στον «π» για την πορεία του ιστορικού σχολείου

Είναι ίσως ένας από τους μακροβιότερους διευθυντές σχολείων στο νησί αφού για είκοσι ολόκληρα χρόνια υπηρετεί στο Γυμνάσιο της Βολισσού ως γυμνασιάρχης  ενώ για συνολικά στο σχολείο βρίσκεται 23 χρόνια.  Ο Σωτήρης Παραδείσης, ο διευθυντής του Γυμνασίου με Λυκειακές τάξεις Βολισσού δηλώνει απόλυτα ερωτευμένος με την εκπαίδευση και υπογραμμίζει ότι βρίσκεται από επιλογή τόσα χρόνια στο σχολείο της καρδιάς του. « Παλαιότερα αποκαλούσα την εκπαίδευση σύζυγο και τη δημοσιογραφία ερωμένη. Μετά από τόσα χρόνια όμως στην εκπαίδευση είμαι σε θέση να δηλώσω ότι πλέον είμαι ερωτευμένος μόνο με την εκπαίδευση για την οποία ζω και αναπνέω».

Το Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις έχει μόλις 11 μαθητές

Φέτος η σχολική χρονιά για τον Σωτήρη Παραδείση και το σχολείο του δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς  μιας και το μαθητικό δυναμικό συρρικνώθηκε δραματικά. « Είναι η  χειρότερη χρονιά της τελευταίας δεκαετίας. Το σχολείο μας αριθμεί μόλις 11 μαθητές, με τις δύο πρώτες γυμνασιακές τάξεις να μην λειτουργούν καν αφού δεν έχουν μαθητές», αναφέρει ο κ. Παραδείσης επισημαίνοντας ότι τα τελευταία χρόνια η μετανάστευση των  νέων οικογενειών προς την πόλη, την Αθήνα αλλά και το εξωτερικό, επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τη λειτουργία του σχολείου. « Παλαιότερα δεν συνέβαινε αυτό. Ίσα ίσα που υπήρχαν οικογένειες που επέλεγαν τη Βολισσό για κατοικία. Η κρίση όμως δημιούργησε προβλήματα, οι ελάχιστες δουλειές εξαφανίστηκαν και οι νέοι με τις οικογένειές τους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Βολισσό».

Είμαι αισιόδοξος για το μέλλον

Ο Σωτήρης Παραδείσης όμως δεν απογοητεύεται καθώς όπως λέει ο αριθμός των μαθητών που φοιτούν στο δημοτικό είναι ενθαρρυντικός. «Έχουμε 33 παιδιά αυτή τη στιγμή στο δημοτικό τα οποία θα τροφοδοτήσουν και το γυμνάσιο-λύκειο σε λίγα χρόνια. Είμαι αισιόδοξος και θέλω να πιστεύω ότι το ιστορικό σχολείο της Βολισσού θα συνεχίσει να υπάρχει».

Το μικρό σχολείο έχει και τα καλά του…

Όπως εξηγεί ο Σ. Παραδείσης,  τόσο η διδασκαλία όσο και η φοίτηση σε ένα μικρό σχολείο είναι πρόκληση. « Για τον καθηγητή το να διδάσκει σε μία τάξη με δύο-τρεις μαθητές είναι σαφώς πιο ξεκούραστο, αλλά μπορεί να αποκτήσει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν οι μαθητές δείχνουν εμπράκτως ότι θέλουν να μάθουν πράγματα. Μην ξεχνάτε ότι οι περισσότεροι μαθητές μας έχουν επιτύχει την εισαγωγή τους σε πανεπιστήμια δίχως κανένα φροντιστήριο, παρά μόνο με τη διδασκαλία που γίνονταν στην τάξη. Υπήρξαν μαθητές που δεν εγκατέλειψαν τη Βολισσό γιατί ήθελαν να εισαχθούν σε ΑΕΙ και γνώριζαν ότι η ποιότητα της διδασκαλίας στο σχολείο είναι υψηλή και δεν θα απαιτηθούν έξτρα μαθήματα».

Παράλληλα οι μαθητές του σχολείου συμμετέχουν πάντα τόσο σε σχολικά προγράμματα όπως η Cineμάθεια κατακτώντας μάλιστα και αρκετά βραβεία όσο και σ ε διάφορα πολιτιστικά δρώμενα. « Το ότι είμαστε μικρό σχολείο δεν σημαίνει ότι τα παιδιά μας στερούνται πράγματα. Έχουμε παρουσιάσει πολύ ωραίες  θεατρικές παραστάσεις , έχουμε πάρει 1ο και 2ο βραβείο για τη Cineμάθεια, έχουμε ταξιδέψει στις Βρυξέλλες για να δούμε από κοντά τον τρόπο λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Προσπαθούμε με κάθε τρόπο να μην είμαστε αποκομμένοι και να παρακολουθούμε τις εξελίξεις».  

Καθηγητές περισσότεροι από μαθητές

Όπως θυμάται ο κ. Παραδείσης υπήρξε περίοδος όπου στο σχολείο της Βολισσού υπηρετούσαν 50 καθηγητές. « Σήμερα στο σχολείο μας  έχουμε 10 καθηγητές, αριθμός υπέρ αρκετός για τις ανάγκες του σχολείου. Βέβαια λείπουν ειδικότητες όπως αυτή της μουσικής, των καλλιτεχνικών  αλλά και των γαλλικών. Είναι μάλιστα η πρώτη φορά μετά το 1974 που δεν διδάσκονται γαλλικά στο σχολείο αφού οι πρώτες τάξεις του γυμνασίου δεν υπάρχουν».

Λεύκωμα αναμνήσεων

Πριν από λίγους μήνες  κυκλοφόρησε ένα λεύκωμα με όλη την ιστορία του σχολείου της Βολισσού με την υπογραφή του ακούραστου Σωτήρη Παραδείση. «Ήταν ένα όνειρο ετών που πήρε σάρκα και οστά χάριν στον Γιώργο Μαλαφή που το χρηματοδότησε. Είχα συγκεντρώσει πολύ υλικό και προσπάθησα να το χωρέσω στις σελίδες του λευκώματος. Τώρα ετοιμάζω κάτι νέο για τα 100 χρόνια του σχολείου», καταλήγει.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση