Η επαγγελματική μας πορεία σπάνια ακολουθεί μια ευθεία γραμμή. Συχνά ξεκινάει από μια σχολή, περνάει μέσα από εντελώς διαφορετικές δουλειές και τελικά μας επιστρέφει εκεί που χτυπούσε η καρδιά μας από παιδιά.
Στο νέο επεισόδιο του video podcast «Μετά το Λύκειο, τι;» —μια συνεργασία της εφημερίδας «Πολίτης» με το φροντιστήριο «Εστία»— ο Γιάννης Κάργας υποδέχεται τη Σοφία Γυρίκη. Σε μια συζήτηση γεμάτη ουσία, η καλλιτέχνιδα ξετυλίγει τη δική της διαδρομή: από τις τουριστικές επιχειρήσεις και τον χώρο των ασφαλίσεων, μέχρι τη ζωγραφική και τη φροντίδα των παιδιών.
Η απόφασή της να σπουδάσει Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιου ώριμου σχεδίου. Στα 18 της, όπως οι περισσότεροι έφηβοι, δεν ήξερε ακόμα τι ήθελε να κάνει. Επέλεξε τη σχολή με βάση τα μόριά της, την επιθυμία της να ζήσει στην Αθήνα, αλλά και τη σκέψη ότι ο τουρισμός έχει πάντα προοπτικές για έναν άνθρωπο που κατάγεται από νησί.
Στη συνέχεια, εργάστηκε για περίπου τρία χρόνια σε ξενοδοχεία της Χίου και της Αθήνας. Αν και αγάπησε την επικοινωνία με τον κόσμο, τα εξαντλητικά ωράρια και οι συνθήκες του κλάδου την ανάγκασαν σύντομα να αναζητήσει μια άλλη κατεύθυνση.
Η επόμενη στάση της ήταν μια ασφαλιστική εταιρεία. Αυτό που ξεκίνησε ως μια προσωρινή λύση, κατέληξε να κρατήσει σχεδόν δέκα χρόνια. Κάποια στιγμή, όμως, η Σοφία άρχισε να αναρωτιέται αν όντως μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό της πίσω από ένα γραφείο για το υπόλοιπο της εργασιακής της ζωής.
Η ζωγραφική, βέβαια, υπήρχε πάντα μέσα της, από την παιδική της ηλικία. Χωρίς να έχει σπουδάσει σε κάποια Σχολή Καλών Τεχνών, παρακολούθησε σεμινάρια και άρχισε να χρησιμοποιεί τα χρώματα ως ένα εργαλείο έκφρασης και αυτογνωσίας. Στην αρχή έφτιαχνε έργα και κατασκευές για να τα κάνει δώρο σε φίλους, όμως με τον καιρό η τέχνη άρχισε να της αποφέρει και ένα εισόδημα.
Στη συζήτηση δεν κρύβει και τις δυσκολίες του να βιοπορίζεσαι από την τέχνη σήμερα. Η ανάγκη να είσαι συνεχώς ενεργός στα social media έρχεται συχνά σε σύγκρουση με τη μοναχική, εσωτερική διαδικασία της δημιουργίας. Για την ίδια, ένας πίνακας δεν είναι προϊόν μαζικής παραγωγής, γεννιέται μέσα από την επικοινωνία, τη συζήτηση και το δέσιμο με τον άνθρωπο για τον οποίο προορίζεται.
Παράλληλα, η αγάπη της για τα παιδιά την οδήγησε στη μοντεσσοριανή προσέγγιση. Εκπαιδεύτηκε πάνω σε αυτό και, δουλεύοντας με παιδιά, ανακάλυψε έναν χώρο όπου νιώθει ότι η προσπάθειά της έχει πραγματικό νόημα.
Όπως εξηγεί, η μέθοδος Μοντεσσόρι δεν είναι απλώς ένα εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά μια ολόκληρη στάση ζωής που στηρίζεται στον σεβασμό, την παρατήρηση και την κατανόηση του παιδιού. Ο ρόλος του ενήλικα δεν είναι να στέκεται απέναντί του, αλλά να περπατά δίπλα του, διαμορφώνοντας το κατάλληλο περιβάλλον ώστε το παιδί να αναπτύξει τις δικές του δυνατότητες.
Στέλνοντας το δικό της μήνυμα στους νέους, η Σοφία Γυρίκη τονίζει ότι η ζωή μας δεν σφραγίζεται από ένα πτυχίο, ούτε από μια απόφαση που πήραμε στα 18 μας. Κάθε άνθρωπος μπορεί να αλλάξει πορεία, αρκεί να ψάξει αυτό που τον κάνει ευτυχισμένο και του επιτρέπει να προσφέρει στους γύρω του.
Ένα επεισόδιο αφιερωμένο στις στροφές της ζωής, την τέχνη, την εκπαίδευση και, κυρίως, στη σημασία τού να μην ξεχνάμε όσα πραγματικά αγαπάμε.
Ανακαλύψτε όλα τα επεισόδια της σειράς «Μετά το Λύκειο, τι;» στο Youtube κανάλι του Πολίτη.
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
