Πολιτική

2/12/18 20:16

τελ. ενημ.: 3/12/18 10:38

Το «έγκλημα» Μπελλέ και η δικαίωση της φιλοσοφίας της αδράνειας

• Ανεξαρτήτως τελικής ετυμηγορίας της Δικαιοσύνης, το μόνο βέβαιο σήμερα είναι ότι κανείς δεν αγωνιά με ποιο τρόπο θα επεκταθεί και θα αναδειχθεί ο πλούτος της Βιβλιοθήκης Κοραή.

Στην απεραντοσύνη της ευκαιριακής σκανδαλολογίας των τελευταίων ετών βρέθηκε θέση και για τη Χίο. Το … φάντασμα της θητείας Χρ. Μπελλέ στη Βιβλιοθήκη Κοραή συνεχίζει ακόμα να κατατρέχει ορισμένα εκ των τοπικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και να εκτιμούν ως δική τους προσφορά στην εξυγίανση της χώρας την παραπομπή της υπόθεσης εξαγοράς δύο κτιρίων για την επέκταση του ιστορικού πνευματικού Ιδρύματος.

«Μόνο που η υπόθεση παραπέμφθηκε σε εισαγγελέα νιώθω δικαιωμένος», ήταν η πρωτάκουστη αναφορά του πρώην διευθυντή της Βιβλιοθήκης Κοραή, Μαν. Στάθη, που συνόδευε ρεπορτάζ της «Καθημερινής» για τα ευρήματα της Επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης. Η δημόσια αποδοχή ότι η δικαίωση στις μέρες μας δεν έρχεται από την ετυμηγορία της Δικαιοσύνης αλλά από την απλή παραπομπή. Με διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το τεκμήριο της αθωότητας καταργείται, δικαίωση συνιστά η παραπομπή μιας υπόθεσης για εξέταση στη Δικαιοσύνη…

Η παραλυτική κατάσταση

Πέρα από το βάσιμο των διαπιστώσεων της Επιθεωρήτριας, η οποία στοιχειοθετεί την παραπομπή στο γεγονός ότι η Βιβλιοθήκη είχε στην ιδιοκτησία της ακίνητο και δεν επέλεξε την ενσωμάτωση του, στοιχείο που στη στο νησί μας οι πάντες γνωρίζουν ότι ουσιαστικά δεν ευσταθεί και αποτελεί σημείο τριβής με το Πανεπιστήμιο για αυτό και δεν προχωρά, με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα ουσιαστικά επιβραβεύεται η παραλυτική κατάσταση που επικρατεί γύρω από το βασικότερο πρόβλημα της Βιβλιοθήκης, την άμεση αναζήτηση χώρων, που θα της δώσουν το απαραίτητο οξυγόνο για να ξεφύγει από την ασφυξία της.

Σήμερα, αφορίζοντας και ενοχοποιώντας προσπάθειες που αναπτύχθηκαν από προηγούμενες διοικήσεις, η αποτελεσματικότητα των οποίων κρίθηκε στην κοινωνία, κρύβεται η απουσία κάθε σχεδιασμού ζωτικής επέκτασης του κορυφαίου πνευματικού ιδρύματος του νησιού.

Οι έντυποι θησαυροί της Βιβλιοθήκης ενταφιάζονται με τη διαρκή αύξηση του όγκου των βιβλίων που καθημερινά παραδίδονται σ’ αυτή, σπάνια συγγράμματα δεν έχουν χώρο να δοθούν για χρήση στο κοινό ή την ιστορική έρευνα και η Βιβλιοθήκη καταχωρείται στο υποσυνείδητο της νέας γενιάς ως ένας περίκλειστος χώρος για ορισμένους βιβλιοφάγους και μόνο.

Πνίγηκε στη λάσπη το όραμα

Ο στόχος η Βιβλιοθήκη να αποκτήσει ένα δικό της εντευκτήριο, με αμφιθέατρο για τις εκδηλώσεις της και δυνατότητα σταδιακής εμπορικής χρήσης από την ίδια μέρους από τον πλούτο της, τα έσοδα από την οποία θα επιστρέφονται στη Βιβλιοθήκη για την αξιολόγηση και προστασία από τη φθορά του χρόνου των σπάνιων θησαυρών της, έχει εδώ και λίγα χρόνια ενταφιαστεί στη λάσπη.

Είναι ενδεικτικό ότι η διοίκηση Μπελλέ κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση ακόμα και για την προμήθεια του νέου βιβλιοαυτοκινήτου, η χρήση του οποίου αυτό το διάστημα από τη σημερινή του διοίκηση είναι ίσως το πιο σημαντικό της παραδοτέο αποτέλεσμα.

Η τύχη των 4 εκ. ευρώ;

Κανένας σήμερα δεν ασχολείται με το αν συνεχίζει να υφίσταται στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων το ποσό των 4 εκ. ευρώ που ενεγράφη επί υπουργίας Μαρ. Γιαννάκου (!), από το οποίο «ξεκόλλησαν» τα μόνα 420.000 ευρώ για την αγορά των δυο επίμαχων ακινήτων.

Με δεδομένο μάλιστα ότι τα δυο ακίνητα έχουν, καλώς – κακώς, περιέλθει στη δικαιοδοσία της Βιβλιοθήκης, αποτελούν περιουσιακό της στοιχείο και ξεκίνησαν κάποτε οι εργασίες συντήρησης τους, κανένας δεν αναρωτιέται ή δεν απολογείται για το ποια πρέπει να είναι η εξέλιξη τους και η τύχη τους. Είναι σαν να μην υφίστανται.

Η πέριξ της Βιβλιοθήκης σκανδαλολογία των ημερών, όμως, τελικά επιστρέφει μπούμερανγκ σε όσους την έχουν αναγάγει σε μείζον θέμα, επαναφέροντας τα ερωτηματικά: ακόμα κι αν δεν ακολουθήθηκε το γράμμα του νόμου, που κι αυτό μένει να διερευνηθεί από τη Δικαιοσύνη, σήμερα ποιες κινήσεις γίνονται προκειμένου να αναπνεύσει η Βιβλιοθήκη; Ή μόνη προσφορά των διαδόχων Μπελλέ είναι να κυνηγούν τα φαντάσματα Μπελλέ;