Άποψη

30/3/19 13:32

τελ. ενημ.: 30/3/19 13:34

Όταν μπουν στόχοι θα πέσουν τα ντεσιμπέλ στη Λαγκάδα

Πάθος ίσως εκτός ορίων, ένταση, υψηλοί τόνοι. Ήταν η πρώτη Λαϊκή Συνέλευση χωριού που παρακολούθησα, από καθαρά προσωπικό ενδιαφέρον και φεύγοντας έμεινα με το ερώτημα: είναι οι Λαγκαδούσοι οι αναιτιολόγητα ταραξίες του τοπικού μας συστήματος; 

Έμαθα η βιασύνη να μην συνοδεύει τα συμπεράσματα μου. Να αναλύω δεδομένα πριν καταλήξω σε αυτά. Ακούω, σαν παιδί της πόλης, συχνά ότι στη Λαγκάδα θησαυρίζουν. Περιζήτητος προορισμός, δεν πέφτει καρφίτσα. Τι άλλο θέλουν; Τι να πουν κι αλλού; 

Τελικά συνέλεξα τις πληροφορίες μου. Λαγκάδα: προορισμός μιας Κυριακής – και υπό την προϋπόθεση της ηλιοφάνειας και των χαμηλών ανέμων – και ενάμιση μήνα του καλοκαιριού. Τον υπόλοιπο χρόνο στο λιμάνι της άνετα οι κλέφτες μοιράζουν τα ρούχα τους, ο πληθυσμός μειώνεται, οι χωριανοί σκαρφίζονται λύσεις «δανεισμού» της έδρας με το γειτονικό τους χωριό για να μην χάσουν το σχολειό τους. 

Η αναζήτηση μου με οδηγεί κι αλλού. Το (μισό) λιμάνι ολοκληρώθηκε και η λιμενική ζώνη της Λαγκάδας χωρίστηκε σε επιχειρηματίες πατρίκιους και πληβείους. Για το έργο δεν υπήρξε μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει σχεδιασμός για την αξιοποίηση και τη σωστή χρήση των λιμενικών εγκαταστάσεων. Σαν να λέμε δώρον άδωρο. 

Κάπου εδώ έρχονται και οι επενδύσεις. Οξυγόνο για τη βιωσιμότητα και την παραγωγή εισοδήματος σε ένα τόπο στις μέρες μας, λάθος όποιος δεν συνυπολογίζει αυτή την παράμετρο. Όπως ομοίως λαθεμένη και η κατάληξη του χώρου τοποθέτησης μιας μονάδας παραγωγής ρεύματος. Μια νέα επένδυση δεν αντιστρατεύεται τις ήδη λειτουργούσες στον τομέα της παροχής υπηρεσιών αναψυχής. Κάθεσαι κάτω ψύχραιμα, σαν ώριμη τοπική και δημοτική ηγεσία φέρνεις (ακόμα και με το ζόρι) τον ενδιαφερόμενο επενδυτή στο διάλογο, τον προστατεύεις από τις υπερβολές των μαζικών συζητήσεων και καταλήγεις μόνο όταν και η επένδυση δεν ακυρωθεί και το γενικό σύνολο πάψει να ενοχλεί. 

Στη Λαγκάδα τις τελευταίες δεκαετίες, όπως και σε όλη τη Χίο, έλλειψε ο στρατηγικός σχεδιασμός. Δεν συζητήθηκε η ουσία. Ποιος ο προορισμός και η φυσιογνωμία του τόπου. Δεν συζητήθηκε ποτέ η αναγκαία χωροταξία κι ένα χωριό ταλαιπωρείται και ταλαιπωρεί κάθε φορά που γεμίζει μέχρι να χαρίσει στον επισκέπτη του μια σύντομη επιλογή στάθμευσης. 

Η φορά της οικονομικής ταυτότητας του χωριού έχει πάρει το δρόμο της από μόνη της. Στη Λαγκάδα πρέπει να επενδύσουμε στον τουρισμό σκαφών αναψυχής με ίδρυση τελωνειακού σταθμού, και στο γαστρονομικό τουρισμό με ανάδειξη του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος. Με πιο χαμηλά τα ντεσιμπέλ της έντασης. Με ειλικρινή διάθεση αξιοποίησης των πόρων που ήδη δαπανήθηκαν σε έργα στο χωριό. Με συστηματική σπορά ενός διαφορετικού, πιο αποδοτικού για το χωριό, τρόπου συζήτησης. 

Η αγωνία στον κόσμο της υπάρχει. Απομένει να την κατευθύνουμε σωστά.

Δείτε επίσης