Απόψεις

10/10/13 14:52

τελ. ενημ.: 10/10/13 14:53

Όμοιος τον όμοιο...

Σε ποιον φάνηκε παράλογο που δεν εφαρμόζεται τελικά η ελεγχόμενη στάθμευση; Σε ποιον κάνει εντύπωση ότι έχουμε μπει ήδη στη μακρά εκείνη περίοδο όπου αποδίδεται.... χάρις σε οποιονδήποτε βρεθεί μπλεγμένος με δημοτικές υποθέσεις ή στην περίοδο όπου καταγράφεται η μέγιστη πολιτική ανοχή;

Χρόνια τώρα γνωρίζουν οι πάντες ότι δεν υπάρχει πιο «βολική» περίοδος για να από την προεκλογική. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες πιέσεις για αυτό. Μια βόλτα από τα γραφεία των αιρετών είναι υπέρ αρκετή για να ξεκινήσει το... μεγάλο παζάρι.

Μια σημαντική μερίδα του κόσμου το γνωρίζει το σπορ και το επικροτεί αναφανδόν. Όλοι αναμένουν ότι οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαστεί δεν θα τους ζημιώσει ιδιαίτερα, αφού όλο και κάποιος από την εξουσία θα βρεθεί να ασχοληθεί λίγο  έως πολύ μαζί του και στο τέλος θα το διεκπεραιώσει. Δεν μένει από κει και πέρα παρά να μεταφραστεί το αποτέλεσμα και σε ψήφους την κατάλληλη ώρα. Το «deal» που λένε και οι Άγγλοι, θα έχει ολοκληρωθεί.

Με αυτό το σκεπτικό εξακολουθούν να σκέφτονται και να λειτουργούν πολλοί, αρνούμενοι να αλλάξουν την νοοτροπία που μας έριξε στον Καιάδα της καταστροφής. Δεν πληρώσαμε αμαρτίες αν νομίζετε αυτό. Νοοτροπίες πληρώσαμε και πληρώνουμε. Κι όσο ο καθένας δεν αντιλαμβάνεται ότι το αλισβερίσι και το χτύπημα στη πλάτη είναι η βασική αιτία που σέρνει τον τόπο στο βάλτο της στασιμότητας, τόσο το πρόβλημα θα αμβλύνεται.

Οι ευθύνες λοιπόν του εκλογικού σώματος, δηλαδή όλων ημών, είναι να το αλλάξουμε. Να το προσπεράσουμε. Διαφορετικά, διακατεχόμαστε από μαζοχιστικές τάσεις και θα απαιτηθεί ιατρική βοήθεια πριν καταστρέψουμε ότι απέμεινε.

Αντιλαμβάνομαι ότι ο καθένας διαθέτει και ένα μέτρο που ορίζει το πόσο αξιοπρεπώς θα φέρεται, πόσα καντάρια λογικής διαθέτει, πόσο παραμυθιάζεται και πόσο λυγίζει κάτω από συνθήκες πίεσης. Είναι διαφορετικό από άνθρωπο σε άνθρωπο και έχει σχέση με πολλά πράγματα. Όμως αλήθεια, κανείς δεν κουράστηκε από την αρκετή πλέον δόση κοροϊδίας που κυκλοφορεί;

Που νομίζετε ότι στηρίζονται οι ελπίδες όσων αντιλαμβάνονται την αδυναμία-ολιγότητά τους, αλλά ελπίζουν και εις το διηνεκές παραμονή τους στο προσκήνιο;

Μα ακριβώς στο ότι ο κόσμος δεν αντιδρά.... Βολεύεται.... Εξυπηρετείτε... αφομοιώνει το μέτριο...

Η Χίος χρειάζεται αυστηρές δεσμεύσεις. Ιστορικές δεσμεύσεις ότι μπορεί και πρέπει να αλλάξει. Και μαζί της να αλλάξουν όλοι και όλα. Όχι κατ’ ανάγκη πρόσωπα (υπάρχουν και αξιολογότατα) αλλά πρωτίστως νοοτροπίες.

Μετά από αυτό μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι. 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση