Άποψη

13/6/16 12:00

τελ. ενημ.: 23/6/16 18:02

Ο πρωταγωνιστής των «ορεινών»

Δικαιολογημένα από κάθε άποψη τα φώτα και το ενδιαφέρον στα εγκαίνια του Μουσείου Μαστίχας στο Πυργί έπεσαν πάνω στους υψηλούς προσκεκλημένους της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο. Δικαιολογημένα θα πουν κάποιοι. Δεν είναι και λίγο να σου κουβαλιέται στο νησί κάθε αξίωμα και μάλιστα για έναν ιδιαίτερα τιμητικό σκοπό, όπως τα εγκαίνια ενός Μουσείου που παίρνει τα ηνία από τα άλλα τοπικά Μουσεία.

Στρωμένες καρέκλες, πρόεδροι, πρώην πρωθυπουργοί, υπουργοί και πρώην υπουργοί, βουλευτές, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες από νωρίς περίμεναν να ξεκινήσει η πολυπόθητη εκδήλωση των εγκαινίων για να δουν από κοντά αυτό το νέο στολίδι.

Κάπου πιο μακριά, στα «ορεινά» της εκδήλωσης, ένας άνθρωπος παρακολουθεί διακριτικά τα τεκταινόμενα με εμφανή αμηχανία. Συζητά με τους τριγύρω, γελάει που και που, εξηγεί για το Μουσείο πράγματα και καταστάσεις που οι περισσότεροι από τους παρευρισκομένους ιδέα δεν είχαν και δεν κρύβει την συναισθηματική του φόρτιση, όσο κι αν προσπαθεί.

Ο Κ. Γανιάρης είτε το θέλουμε, είτε όχι, έχει κάθε λόγο να νιώθει καλά με τον εαυτό του. Βλέπει μπροστά του το τελευταίο επεισόδιο μιας μακράς διαδικασίας που ξεκίνησε με τον ίδιο στο τιμόνι της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών, μιας διαδικασίας που δύσκολα ο καθένας από μας θα καταλάβει πόσα εμπόδια περιλάμβανε, πόσα ξενύχτια και επισκέψεις χρειάστηκαν και πόση αγωνία απαιτήθηκε για να μπορέσουν όλοι αυτοί οι προσκεκλημένοι να θαυμάσουν το Μουσείο Μαστίχας που πριν λίγες μέρες άνοιξε τις πύλες του. Και από τώρα και εξής και ο κόσμος του νησιού και οι επισκέπτες.

Ο Γανιάρης δεν αισθάνεται την ανάγκη να βρεθεί ανάμεσα στις καρέκλες με τους επίσημους κι ας αξίζει για τον ίδιο πολυθρόνα για όσα στο έργο προσέφερε. 

Ικανοποιείται μόνο και μόνο από το να βλέπει να τον κόσμο να θαυμάζει το Μουσείο. Δεν θα σχολιάσει, δεν θα αντιδράσει ακόμη κι όταν τόσο η πρόεδρος του Πολιτιστικού Ιδρύματος Πειραιώς κ. Στάικου εξάρει την συμβολή του. Ακόμη κι όταν ο νέος πρόεδρος της Ε.Μ.Χ. Γ. Τούμπος αναφέρεται στον ίδιο και τις προσπάθειες του.

Το χειροκρότημα ωστόσο στο άκουσμα του ονόματός του από τον κόσμο έρχεται και τον ταρακουνά. «Συγκινήθηκες» του λέω. «Όχι μωρέ εντάξει....» απαντά.

Ο Γανιάρης πάλεψε για το νέο Μουσείο Μαστίχας ανεξάρτητα από την τύχη που θα έχει το εγχείρημα. Αγάπησε το όραμα αυτό και έχει κάθε λόγο να νιώθει καλά με τον εαυτό του ότι τόσο από την Ε.Μ.Χ. όσο και από την Περιφέρεια, έκανε ότι πέρναγε από το χέρι του. Η διακριτικότητά του όμως δεν του αφήνει περιθώρια να ψελλίσει ούτε δυό λέξεις... Ούτε να ζητήσει μια καρέκλα που μπορεί να εξάλλου να υπήρχε για τον ίδιο.

Η απόσταση που τον χωρίζει από τα μπράβο είναι μια άλλη διάκριση για τον ίδιο... Αυτό του φτάνει. 

Δείτε επίσης