Απόψεις

24/3/20 12:59

τελ. ενημ.: 24/3/20 12:59

«Κορωνοϊός και μέτρα πάνε δύο-δύο»

 Ένας μήνας ολοκληρώνεται αισίως, αλλά όχι αναίμακτα από τον εντοπισμό του πρώτου κρούσματος κορωνοϊού στην Ελλάδα, ενώ η ύπαρξή του στην Κίνα έχει ήδη κλείσει τρεις μήνες. Και ενώ η έξαρση του ιού έχει ήδη πλήξει τη γειτονική Ιταλία, ξεφεύγοντας πλέον από τα όρια της Κίνας, η Ευρώπη είναι πια αντιμέτωπη με την πανδημία, που κάθε άλλο παρά σενάριο επιστημονικής φαντασίας δε μοιάζει. Στην Ελλάδα ο ιός στέκει σαν δαμόκλειος σπάθη, με τον κλοιό να στενεύει μέρα με τη μέρα, τα χειρότερα δε είναι επί ποδός, όμως το νησί μας έχει σταθεί τυχερό σε όλη αυτή τη λαίλαπα μέχρι στιγμής. Οι περισσότεροι φαίνονται να συμμορφώνονται με τις προτροπές υγιεινής, ενώ όσον αφορά τις απαγορεύσεις οι απόψεις και οι συμπεριφορές διίστανται με τα πρώτα πρόστιμα, να έχουν ήδη επιβληθεί. 

Αρχικά, όταν έκλεισαν τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και κάποιες υπηρεσίες η πλειοψηφία των Ελλήνων και των Χιωτών με τη γνωστή φράση «Έλα μωρέ γρίπη είναι», με περισσό ωχαδερφισμό ξεχύθηκαν στο λιμάνι και στην παραλιακή για βόλτα, στις καφετέριες, στα πάρκα, με εικόνεςπου θύμιζαν καλοκαιρινές διακοπές. Όταν έκλεισαν και αυτά παρατηρήθηκε το φαινόμενο του καφέ σε χάρτινη συσκευασία στο χέρι και της κουβεντούλας ανά ομάδες στα παγκάκια του λιμανιού ακόμα και σε άδειες καρέκλες, που είχαν μείνει στις καφετέριες. Ήταν τόσο δύσκολη η κατανόηση δύο λέξεων: «Μένουμε σπίτι». Ασχέτως της άποψης, που έχει ο κάθε Χιώτης και Έλληνας για την προέλευση του ιού, η ταχεία και ευρεία μεταδοτικότητά του ιού, που δρα υπόγεια σε ασυμπτωματικούς φορείς και η θνησιμότητα σε μεγάλες ηλικίες είναι κοινή παραδοχή και όχι συνωμοσιολογική ψευδαίσθηση. Από την άλλη πλευρά των απείθαρχων βρέθηκε ο πανικός με κατοίκους, να κάνουν λόγω για το τέλος του κόσμου, για προφητείες και καταστροφές. 

Σήμερα, η απαγόρευση κυκλοφορίας στις άσκοπες μετακινήσεις ήρθε ως Λυδία λίθος, να επιβληθεί ως το έσχατο μέτρο της κυβέρνησης. Η επόμενη μέρα ήταν κάπως διαφορετική, δικαιώνοντας τον αποτρεπτικό χαρακτήρα του μέτρου, που μάλλον ήταν αναγκαίο, διότι πώς αλλιώς θα πειθαρχούσαν οι απείθαρχοι μπροστά στο διαρκή και διαφαινόμενο κίνδυνο; Από αυτή τη σκοπιά, που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση η μερική αυτή απαγόρευση ήταν η μόνη ατραπός, για να κατανοήσουμε, πως οι ομαδούλες στα παγκάκια της προκυμαίας, το basket στη Φάρκαινα ή τις παιδικές χαρές, η βόλτα στο super-market  και στην τράπεζα γιατί δεν έχω τι άλλο να κάνω είναι το ίδιο και το αυτό με μια καθημερινή ημέρα αργίας. Το αν είναι αποτελεσματική η διαδικασία του sms και της βεβαίωσης θα το δείξουν τα νούμερα, αν και ο σκοπός του μέτρου δεν ήταν να καταστήσει τους Χιώτες και όχι μόνο έγκλειστους στο ίδιο τους το σπίτι, αλλά να τους αποτρέψει από τις μη δικαιολογημένες και περιττές εξόδους. 

Εξάλλου δεν είναι λίγα τα νομικά ζητήματα, που ανακύπτουν από την εξέλιξη μιας τέτοιας πανδημίας. Πρώτον και βασικό η παραβίαση των μέτρων, που λαμβάνει η κυβέρνηση για τον περιορισμό της νόσου συνιστά ποινικό αδίκημα, που τιμωρείται από φυλάκιση και χρηματική ποινή μέχρι και ισόβια κάθειρξη, αποτελώντας τότε κακούργημα. Εν τοις πράγμασι δε μπορώ, αν έχω για παράδειγμα τεθεί σε καραντίνα στο σπίτι, αφού έχω διαγνωστεί με κορωνοϊό, να βγαίνω να χαζέψω τις βιτρίνες στα μαγαζιά της Χίου. Γι’ αυτό ακριβώς διενεργείται αυτόφωρη διαδικασία και μάλιστα έχουν επιβληθεί ήδη  ποινές της τάξεως των 5.000€ σε παραβάτες στην Ελλάδα.

Ακόμα περισσότερες είναι οι επιπτώσεις στο αστικό δίκαιο αναφορικά με τους οφειλέτες, που καθίστανται υπερήμεροι, λόγω ανωτέρας βίας στην περίπτωση αυτή της πανδημίας, αλλά και στο εργατικό δίκαιο για λόγους, που αφορούν απολύσεις, μισθούς, δώρα κ.α. Το πιο εριζόμενο όμως ζήτημα είναι η συνταγματικότητα του επαχθέστερου μέτρου της απαγόρευσης της άσκοπης κυκλοφορίας σε σχέση με τον περιορισμό της προσωπικής ελευθερίας, που συνταγματικά απαγορεύεται ρητώς. Η υγεία ως βασικό αγαθό προστατεύεται συνταγματικά και το κράτος μπορεί να μεριμνά για αυτήν με κάθε μέτρο, χωρίς όμως να καταρρίπτονται βασικά δικαιώματα και κατόπιν συγκεκριμένων διαδικασιών, εκτός αν διακυβεύεται σημαντικά η δημόσια υγεία.

Τέλος τα παραπάνω μπορεί να φαντάζουν νομικίστικοι βερμπαλισμοί, ωστόσο, είναι η απόδειξη, ότι δε ζούμε σε μια κοινωνία ζούγκλα, όπου πολίτες και κράτος δρουν ανεξέλεγκτα, οι πρώτοι υπονομεύοντας τη δημόσια υγεία και το δεύτερο αυθαιρετώντας. Οι Χιώτες είμαστε σε πολύ καλύτερη κατάσταση από της υπόλοιπη Ελλάδα από πολλές απόψεις, χωρίς αυτό να συνεπάγεται αυτομάτως εφησυχασμό. Μπροστά στην απευκταία πιθανότητα μετατροπής σε Ιταλία και στον κίνδυνο να θρηνήσουμε δικούς μας ανθρώπους, οφείλουμε να συνεργαστούμε όλοι, ιδιωτικός και δημόσιος τομέας, πολίτες και κράτος, ώστε το «Μένουμε σπίτι», να μετατραπεί από απλό σλόγκαν και hashtag στα socialmedia, σε τρόπο ζωής. Σε κίνημα σεβασμού, αλληλεγγύης και αγάπης του συν- Ανθρώπου μας, νέου ή ηλικιωμένου. 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση