Άποψη

2/9/13 18:26

τελ. ενημ.: 2/9/13 19:05

Αν ήμουν στη θέση … του Ευθύμη Μονίαρου

… θα έψαχνα εναγωνίως τη σωστή δοσολογία στην επαφή και την επικοινωνία της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών με τα μέλη της. Το ενδεχόμενο κατάργησης των αναγκαστικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων έχει θορυβήσει ήδη τους μαστιχοπαραγωγούς, οι οποίοι κινούνται μόνιμα σε ένα σύννεφο σκόνης γύρω από τα θέματα που τους αφορούν. Η πληροφόρηση για όσα τους αγγίζουν φτάνει με το σταγονόμετρο ακόμη και για τα ουσιώδη θέματα, όπως αυτό του τρόπου καταβολής των αποζημιώσεων από την πυρκαγιά του περασμένου Αυγούστου, αν και το ποσό δεσμεύτηκε ήδη από την Ε.Ε., ενώ για χρηστική ενημέρωση για το πώς θα κινηθούν για παράδειγμα μέσα στο χωράφι ούτε λόγος.

Η σημερινή διοίκηση συνεχίζει το μοτίβο της προηγούμενης, ως πιστός κλόνος της. Ανεξάρτητα από τη δουλειά που πραγματικά κάνει, ελάχιστη σημασία αποδίδει στην ενημέρωση των παραγωγών. Συνήθως ακολουθεί τις εξελίξεις, περιμένει να κατασταλάξει ο κουρνιαχτός από την κάθε υπόθεση και ολιγόλογα να εκφραστεί. Στάση που σπανίζει σε φορείς που έχουν πλειάδα μελών και συνήθως σκέπτονται και ψηφοθηρικά, εδώ όμως έχουμε φτάσει στο αντίθετο άκρο.

Είναι αναγκαίο για τη συνοχή μελών και διοίκησης η τελευταία να παρεμβαίνει πιο δυναμικά στο δημόσιο λόγο, να εκφράζεται όταν πρέπει και να δίνει το στίγμα των προθέσεων της για να σβήνει την εύγλωτη ανησυχία που προκύπτει κάθε φορά. Και η επαπειλούμενη κατάργηση των αναγκαστικών Συνεταιρισμών της παρέχει αυτή τη δυνατότητα. Αν δε το πράξει τώρα, πότε θα συμβεί; Όταν πια θα έχει καταργηθεί;

Δείτε επίσης