Άποψη

20/10/16 12:43

τελ. ενημ.: 22/10/16 13:19

Η Συμφωνία, η Αχρηστία και το Αβέβαιο μέλλον

Οι εκτιμήσεις των ξένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης για την εξέλιξη του προσφυγικού προβλήματος το επόμενο διάστημα είναι δεδομένα εμπεριστατωμένη και προέρχεται από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Πιο άμεσα δηλαδή δεν γίνεται. Άρα από αυτή την άποψη οφείλουμε να αναλύουμε σε βάθος τα όσα γράφονται για την δική μας πραγματικότητα στο εξωτερικό καθώς ενδεχόμενα από αυτά τα άρθρα και τις αναλύσεις επηρεάζονται και όσοι βρίσκονται στο επίκεντρο των αποφάσεων.

Το περιοδικό «Spiegel” περιέγραψε την κατάσταση στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με απόλυτη ειλικρίνεια. Μίλησε για χάος, που υπάρχει, μίλησε για έλλειψη σχεδιασμού, που υπάρχει, μίλησε για κίνδυνο διάλυσης της συμφωνίας Ε.Ε. – Τουρκίας, που ούτως ή άλλως ελάχιστα απέδωσε.

Βρισκόμαστε όμως σήμερα μπροστά σε δεδομένα που αναπτύσσονται ραγδαία. Ο εγκλωβισμός των προσφύγων και η αδυναμία εξέτασης των αιτήσεων ασύλου, γεγονός που θα τους επέτρεπε σε ένα βαθμό να γνωρίζουν το μέλλον τους, δείχνει την δεδομένη ανοχή ή και επιδίωξη της Ε.Ε. να δημιουργήσει πρόβλημα στη συμφωνία, με τελικό στόχο ίσως να την επαναδιαπραγματευθεί με όρους που διόλου δεν θα μας συμφέρουν, κοινώς... παρακάμπτοντας την απούσα κυβερνητική πλειοψηφία.

Και αυτό θα προκύψει όχι γιατί η Τουρκία αδυνατεί να ανταποκριθεί στα συμφωνηθέντα –είναι δεδομένο ότι οι ροές είναι μειωμένες και άρα ελεγχόμενες- αλλά γιατί η ελληνική κυβέρνηση είναι παντελώς άχρηστη να ορίσει ή και να τηρήσει τα όρια που της επιτρέπουν να προκαλέσει εξελίξεις στο προσφυγικό.

15 μήνες τώρα τέτοια ακυβερνησία σε ένα τόσο σημαντικό εθνικό ζήτημα δεν έχει γνωρίσει άλλο μέρος του πλανήτη. Κλειστές συσκέψεις, παράγοντες δίχως ικανότητες και προσόντα και ασκήσεις επί χάρτου παίζουν κορώνα- γράμματα το μέλλον τριών εκ μεγαλύτερων νησιών του Αιγαίου, διαταράσσουν ευαίσθητους σε εθνικά ζητήματα πληθυσμούς, ζημιώνουν τις κατακρεουργημένες από τα μνημόνια τοπικές οικονομίες. Έχει κανείς την εντύπωση ότι με μια τέτοια σύνθεση προβλημάτων μπορούμε να πάμε μακρύτερα;

Μήνες τώρα γνωρίζουν σε ποια ζητήματα πάσχει το «σύστημα». Γνωρίζουν την αδυναμία εξέτασης του ασύλου, γνωρίζουν τις συνθήκες διαβίωσης, γνωρίζουν τον «εγκλωβισμό», γνωρίζουν ότι οι άνθρωποι αυτοί θέλουν να φύγουν από χθες, όχι σήμερα. Τι κάνουν; Ασκήσεις, πειράματα, αστοχίες, αδιαφορία, ανοχή και όνειρα ότι κάποια άλλη ανώτερη δύναμη θα προκαλέσει λύσεις, την ώρα που η απειλή είναι να ληφθούν αποφάσεις «bypass”, με δεδομένο ότι η ελληνική κυβέρνηση την ώρα που τα νησιά φλέγονται από το προσφυγικό, στήνει συνέδρια για να δώσει νέο ορισμό στην ανίκητη βλακεία.

Εδώ τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα. Ποιον λογικό άνθρωπο μπορεί να βρει σύμμαχο μια πολιτική για το προσφυγικό που απλά... δεν υπάρχει; Σύμμαχοι που και ενάντια σε τι;

Η αδιαφορία της κυβέρνησης δεν είναι κατά των προσφύγων και μεταναστών που αγανακτισμένοι πλέον θα αναζητήσουν ακόμη πιο «άμεσους» τρόπους να εκφράσουν την απογοήτευσή τους. Η κυβέρνηση έχει παραδώσει τα νησιά στο έλεος της αυτο-οργάνωσής τους, της αυτονομίας στην λήψη αποφάσεων, στη μοίρα τους και σχεδόν... στην ανεξαρτησία τους. Συμμέτοχοι με αυτή την κυβέρνηση είμαστε μόνο στο Μνημόνιο που δεν θα ψήφισαν αλλά ψήφισαν, στους φόρους που κλείνουν τις επιχειρήσεις μας, στα χαράτσια που πετσοκόβουν μισθούς, στους Κατρούγκαλους που διαλύουν το εισόδημα των ναυτικών μας...

Δεν υπάρχει περιθώριο να βελτιωθεί μια αρρωστημένη σχέση. Ας είμαστε όμως ψύχραιμοι. Ας είμαστε εγκρατείς. Και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι το πρόβλημα δεν είναι οι εγκλωβισμένοι δύσμοιροι κατασκηνωτές επί 15 μήνες, πρόσφυγες και μετανάστες. Πρόβλημα είναι η κυβέρνηση. Αν μπορεί να λέγεται έτσι και αν μπορεί να  κάνει αυτό που περιγράφει ο ρόλος της...  

Δείτε επίσης