Άποψη

18/11/16 16:28

τελ. ενημ.: 18/11/16 16:28

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες

Η πρόσφατη επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα, χαιρετίσθηκε και χαρακτηρίσθηκε ως πολύ σημαντική. Ίσως μάλιστα αποδειχθεί ιστορική (θετικά ή αρνητικά, θα το δείξει το μέλλον) για την Ελλάδα, την Κύπρο και την γύρω περιοχή.

  Ο χαρισματικός κύριος Ομπάμα μας έφερε ως “δώρα”, τα καλά του λόγια, επαίνους στον κ. Τσίπρα, τη σθεναρή (αλλά γνωστή) υποστήριξη του Ελληνικού αιτήματος για ρύθμιση του υπέρογκου χρέους μας και,ταυτόχρονα, με την επίσκεψή του στον Παρθενώνα και το Μουσείο της Ακρόπολης, προέβαλε τουριστικά τη Χώρα μας κατά τρόπο ανεπανάληπτο και μοναδικό.

  Εδώ όμως, σύμφωνα με κάποιους έγκυρους αναλυτές, δείχνει να ταιριάζει η αρχαία φράση “φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας”. Γιατί όμως πρέπει να ανησυχούμε,τουλάχιστον τόσο όσο ανήσυχος και “κακόκεφος” έδειξε να είναι ο ίδιος ο κ. Πρωθυπουργός αμέσως μετά την, κατ' ιδίαν, συνομιλία του με τον κ. Ομπάμα;

  Πιθανή απάντηση στο εύλογο ερώτημα δίνει τμήμα των όσων είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετική με την προοπτική επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος. Ιδού η απάντηση:

“....Τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, βλέπουμε μια ευκαιρία να γίνει κάτι, να λυθεί το πρόβλημα. Εάν βρούμε μιά λύση που εξασφαλίζει ΙΣΟΤΙΜΙΑ (τα κεφαλαία δικά μου), είναι βέβαιο φυσικά ότι δεν θα ικανοποιηθούν και οι δύο πλευρές εκατό τοις εκατό...” Άρα, κατά τον κ. Ομπάμα, θα πρέπει να εξασφαλισθεί λύση που να ικανοποιεί ΙΣΟΤΙΜΑ του θύτη (Τουρκία) και το θύμα (την Κύπρο). Άρα, μάλλον πάμε για λύση τύπου “σχεδίου ΑΝΑΝ”,ίσως και χειρότερη, ενδεχομένως μάλιστα πριν τη λήξη της θητείας του κ. Ομπάμα (20-1-2017).

  Αν όντως έχει δρομολογηθεί κάτι τέτοιο και, βεβαίως, αν γίνει αποδεκτό από πλευράς Κύπρου και Ελλάδας, το ενδεχόμενο να έχουμε ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ και εξελίξεις και στις δύο Χώρες είναι πολύ πιθανό. Ίσως μάλιστα να αποτελέσει το “συνταγματικό καμουφλάζ” για πρόωρη προσφυγή στις Ελληνικές κάλπες με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει και να συνεπάγεται. Ίσως γι' αυτό ο κ. Τσίπρας έδειχνε αμήχανος και “έξω από τα νερά του” αφού είχει ακούσει τα όσα του “είπε στο αυτί” ο Μπάρακ Ομπάμα.

  ΄Αρα, ας ετοιμασθούμε εμείς οι απλοί και ανυποψίαστοι πολίτες, για κάθε ενδεχόμενο. Αξίζει εν προκειμένω, να θυμηθούμε ότι, αμέσως μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και την, έκτοτε, διχοτόμηση και στρατιωτική κατοχή μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο αείμνηστος Κων/νος Καραμανλής, είχε προβλέψει ότι, “η Τουρκία μπορεί μεν να κατέλαβε μέρος της Κύπρου, όμως θα γίνει αιχμάλωτή της”!

  Πράγματι αυτό έχει συμβεί. Έγινε “όμηρος” της Κύπρου! Γι' αυτό και κάνει ότι μπορεί, συνεπικουρούμενη από τα διεθνή συμφέροντα που την υποστηρίζουν, ώστε να βρεθεί λύση που να ικανοποιεί ΠΛΗΡΩΣ αυτά τα συμφέροντα και βεβαίως την ίδια την Τουρκία.

   Αν τελικά το επιτύχει, τότε είναι βέβαιο ότι, απερίσπαστη πλέον, θα ρίξει το βάρος των πάγιων επεκτατικών επιδιώξεών της στο Αιγαίο και,κυρίως, στη Θράκη.

  Βέβαια, αυτή η σωστή εκτίμηση, δεν σημαίνει ότι, το Κυπριακό, πρέπει να παραμείνει άλυτο επ' άπειρον. ΄Οσο όμως αυτό δεν συμφέρει κανέναν, άλλο τόσο και περισσότερο δεν συμφέρει μια οποιαδήποτε λύση την Ελλάδα που ήδη έχει αποδυναμωθεί οικονομικά και διπλωματικά όσο ποτέ κατά την μεταπολεμική περίοδο. Βέβαια, για να είμαστε ρεαλιστές, ίσως είναι δύσκολο να προβάλουμε ξανά ΣΘΕΝΑΡΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ όπως, προ ετών, στην περίπτωση του “σχεδίου ΑΝΑΝ”. Από τη μια είναι ολοφάνερο ότι ο “πόλεμος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου” στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου έχει αρχίσει να “φουντώνει”, κι από την άλλη, μετά τις 20 του προσεχούς Ιανουαρίου, κάτι άλλο, τελείως διαφορετικό, “ξημερώνει” στις ΗΠΑ και στον κόσμο ολόκληρο. Κι αυτό που “έρχεται” δεν μπορούμε να μαντέψουμε αν θα είναι καλύτερο ή χειρότερο για τα δικά μας συμφέροντα.

  Σε κάθε περίπτωση, επειδή στα κρίσιμα Εθνικά θέματα πρέπει να υπάρχει ΚΟΙΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ, ας φροντίσουν οι Πολιτικές δυνάμεις της Πατρίδας μας, να χαράξουν έγκαιρα αυτήν την Εθνική γραμμή από την οποίαν ΚΑΝΕΝΑΣ και για ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΟ, δεν θα πρέπει ούτε θα μπορεί να αποκλείνει.

   Οι “ζημιές” από την οικονομική κρίση, αργά ή γρήγορα, μπορούν να αποκατασταθούν. Το φανερώνει η παγκόσμια εμπειρία πολλών αιώνων. Η “ζημιά”, σε Εθνικό μας θέμα, δυστυχώς, δεν αποκαθίσταται πάντα ούτε σύντομα. Απαιτεί αιώνες ή δεν διορθώνεται ποτέ. Μας το διδάσκει η αλάνθαστη ιστορία.

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση