Άποψη

5/7/13 11:25

τελ. ενημ.: 6/7/13 10:45

Φάκελος: Συσσίτια εκκλησίας

Νομίζω έφτασε πια η στιγμή να μιλήσει κάποιος γι αυτό τον ψυχολογικό βιασμό που υφίστανται κανονικά και καθημερινά σχεδόν, ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες συμπολιτών μας. Μπορεί να εξέλιπαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά κάποιοι ίσως πιστεύουν ότι είναι αρκετό ένα εξευγενισμένο μεγαλοπρεπές ξεροκόμματο, εξομοιώνοντας τους αναξιοπαθούντες με τροφίμους των εν λόγω «ιδρυμάτων»…
Νταχάου, Μπούχενβαλντ, Μαουτχάουζεν με μια διαφορετική «Τελική Λύση»… Ίσως την εισαγωγή εσπευσμένα σε κάποιο νοσοκομείο αντί της ολοκληρωτικής εξόντωσης.
Και όλα αυτά στο όνομα του «ελέους» της εκκλησίας…
Μια «κουζινοξεπέτα», διαφήμιση και φανφάρες…
Πόσο ζοφερή μπορεί όμως να είναι η πραγματικότητα πίσω από ωραιοποιημένες φράσεις και ταρατατζούμ…
Δυστυχώς πολλοί την βιώνουν με επώδυνο τρόπο…
Όποια ασπίδα αξιοπρέπειας κρατιέται ακόμα, να πέσει κι αυτή. Να γίνεις ακούσιος ρίψασπις… Νιώθοντας παράλληλα και απέραντη ευγνωμοσύνη για τους μεσάζοντες…
Πολύ θα ήθελα να έβλεπα την αντίδραση των καλοπροαίρετων χορηγών όταν μάθαιναν από πρώτο χέρι ότι σε χαλεπούς καιρούς, οι προσφορές τους καταλήγουν σε βρώμικους κάδους απορριμμάτων, ανίκανες να χορτάσουν ακόμα και την πείνα των αδέσποτων.
Για τους ενιστάμενους, εφικτή η ψηλάφιση επί τον τύπον των ήλων.
Οι νοώντες νοήτωσαν…

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση