Άποψη

20/2/17 12:50

τελ. ενημ.: 20/2/17 12:50

Ένας Μαστιχόβρεχτος Τόμος για την ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ

Λονδίνο, Δεκέμβριος 2016

Με ιδιαίτερη ευχαρίστηση έλαβα το τελευταίο πόνημα του Δημήτρη Μελαχροινούδη, γνωστού μας ερευνητή-συγγραφέα Χιακών θεμάτων ιστορικής και κοινωνικής αναφοράς στο παρελθόν και το παρόν. Ο τίτλος του: «Η ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ της ΧΙΟΥ»

Στις 478 σελίδες αυτού του μεγάλου σχήματος βιβλίου που ετυπώθηκε επιμελημένα από το ΕΝΤΥΠΟ (Χίος, 2015) ζωντανεύει το φημισμένο μεγαλοχώρι της Χίου, η ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ…

Ζωντανεύει κυριολεκτικά, διότι όχι μόνο προβάλλεται η «διαδρομή» του μέσα στα Χιώτικα δρώμενα από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα, αλλά ξεπετάγονται ζωηρές και ευχάριστες οι… «προσωπογραφίες» των κατοίκων με την προσεγμένη αναφορά σε πρόσωπα και γεγονότα, σε οικογένειες και τα μέλη τους, που με αγάπη και φροντίδα περισσή κάνει ο συγγραφέας – γέννημα θρέμμα ο ίδιος και η οικογένειά του σ’ αυτό το περιβάλλον που με τόσο ένθερμο ζήλο περιγράφει!

Με ειλικρίνεια πληροφορεί στον πρόλογο πώς εξεκίνησε, πριν χρόνια, να γράφει για την Καλλιμασιά… Δανείζομαι τις φράσεις του: «…έπρεπε να μάθω για το χώρο που έζησαν οι πρόγονοί μου, τις συνθήκες που κάθε γενιά μεγάλωνε, σε σχέση πάντα με τους άλλους, μια που ήταν ένα κομμάτι της κοινωνίας του χωριού, ακολουθώντας και τη διαδρομή του στο χρόνο… Έτσι η αναζήτηση για την προσωπική περίπτωση, χωρίς  να το επιδιώξω στην αρχή, στράφηκε στην Ιστορία της Καλλιμασιάς».

Είναι αποτέλεσμα προσωπικής του επιμέλειας και αναμφισβήτητου ενδιαφέροντος η καταχώρηση των κεφαλαίων του βιβλίου του σε 22 ενότητες ποικίλης ύλης, που καλύπτουν βαθυστόχαστα σημαντικά στοιχεία ιστορικής σημασίας, ενδιαφέρουσες περιγραφές λαογραφικής αξίας, ανθρωποπαγείς αναφορές στην κοινωνική συγκρότηση της Καλλιμασιάς με πληθώρα πληροφοριών για οικογένειες και πρόσωπα, ενώ έχει σχεδόν εξαντλήσει κάθε λεπτομέρεια για την εκπαίδευση στο χωριό του από ιστορικής και πολιτιστικής πλευράς. Την προσοχή του αναγνώστη τραβά η αναφορά στους Καλλιμασιώτες ναυτικούς, στους μετανάστες Καλλιμασιώτες, στους Καλλιμασιώτες ποιητές και στιχοπλόκους και σ’ εκείνες τις προσωπικότητες που διακρίθηκαν στην ζωή τους κι ετίμησαν το όνομά τους και την καταγωγή τους.

Πιστεύω πως τόσο οι Καλλιμασιώτες αναγνώστες, όσο και οι μη γηγενείς αλλά βιβλιόφιλοι, ανακαλύπτουν  πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία της τότε και της νυν ζωής των κατοίκων και των γεγονότων της γραμμένης ιστορίας χωριού-χωριανών μέσα στο κεφάλαιο «Σημαντικά γεγονότα» που έχουν καλύψει 67 σελίδες ντοκουμενταρισμένων λεπτομερειών.

Πέρα από την προαναφερθείσα  πρώτη γενική εντύπωση που προκαλεί η ανάγνωση του βιβλίου, ξεχωρίζουν στις σελίδες του και κάποιες «φιλοσοφημένα» διατυπωμένες γνώμες του συγγραφέα, απόσταγμα μακρόχρονης ελεύθερης παρατήρησης για τη σημερινή σύνθεση του κοινωνικού ιστού που – νομίζω – δεν αφορά μόνο την Καλλιμασιά αλλά και σ’ ὀλο το Νησί μας… Γράφει στην… «αντί για εισαγωγή» του, με ανησυχητική διάθεση: «...πόσο έχει αποδυναμωθεί ο θεσμός της οικογένειας και πόσο ανενεργοί έγιναν οι νέοι μας…»  και πιο κάτω: «Το μόνο που μας απομένει είναι η διατήρηση, με κάθε μέσο, της ιστορικής μας ταυτότητας»

Λίγες λέξεις, πολύ ουσία …!

Ένα ακόμα έντονο μήνυμα που φθάνει σ’ όσους  θα θελήσουν να εμβαθύνουν στο νόημά του είναι και το τελευταίο γραπτό του (επίλογος;) κείμενο που τιτλοφορεί «ΑποΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ».

Περιέχει κάποιας μορφής «λυρισμό» με δυνατές εκφράσεις σκέψεων και συναισθημάτων, που περιέχουν ένα «αδιόρατο κατηγορώ», χωρίς να το λέει, για τα «κακώς κείμενα» στη ζωή μας!

Μέσα σε όλα αυτά «πετάει» και μια σπόντα απογοήτευσης, την οποία δεν καταλαβαίνω ακριβώς γιατί νομίζω ότι δεν αντιπροσωπεύει πλήρως τον Δημήτρη Μελαχροινούδη κρίνοντάς τον έστω και από μακρυά, από τα έργα του πνεύματος και την προσφορά της καρδιάς του μέσα από τα μέχρι σήμερα δημοσιεύματά του!

Όσο και αν προσπαθεί να παντρέψει την ποιητική του φλέβα με την προσωπική εμπειρία του από τη ζωή, δεν με βρίσκει σύμφωνο στην τελευταία παράγραφο όταν γράφει:

«...Βιάζομαι αφ’ τους ανθρώπους για να φύγω – όχι ρίψασπις δεν είμαι- μη πιότερο μ’ αγγίξουν, για να προφτάσω το ηλιοβασίλεμα, πριχού και τούτο καταστρέψουν…».

   Θυμούμαι πως σε κάποιες καλοκαιρινές διακοπές μου στη Χίο, μερικά χρόνια πριν, ο Δημήτρης μου μιλούσε με έντονη ανησυχία για την «μεγάλη δουλειά» του γύρω από τη ζωή της Καλλιμασιάς και δεν φαινόταν, όπως έλεγε «αχτίδα» για να το δημοσιεύσει… Να που σήμερα, ανακουφισμένος, μπορεί να χαίρεται γιατί υλοποιήθηκε η μεγάλη του επιθυμία να προσφέρει στην Βιβλιογραφία της Χίου ένα αξιόλογο έργο, που με βάση την αγαπημένη του Καλλιμασιά απευθύνεται σε κάθε Χιώτη ή όπως ο ίδιος αρέσκεται να λέει, σε κάθε «Χιολάτρη» και δείχνει όχι μόνο πόσο ωραίο μεγαλοχώρι είναι η γενέτειρά του αλλά και πόση ομορφιά βρίσκεται κρυμμένη ακόμα σε όλο το νησί! Αναφέρομαι βέβαια στο γεγονός ότι ο Δημήτρης μας δείχνει τον δρόμο μέσα από το βιβλίο του για να ζητήσωμε και από άλλους ερευνητές να ασχοληθούν και εκπονήσουν ανάλογη εργασία και για άλλα χωριά του όμορφου νησιού μας. Υπάρχουν βέβαια αρκετές εκδόσεις που καλύπτουν άλλους τόπους – ιστορικά και κοινωνικά – αλλά δεν νομίζω πως παρουσιάζουν με την ίδια επιμέλεια σε βάθος και πλάτος την ιστορική και δημογραφική περιγραφή της περιοχής τους. Ας ελπίσομε ότι στο μέλλον – πιο μακρινό για τους νεώτερους και πιο κοντινό για τους ηλικιωμένους – θα δούμε εκδόσεις και για άλλα χωριά μας παρόμοιας ἐμβέλειας με το βιβλίο «Η Καλλιμασιά» του Δημήτρη Μελαχροινούδη, που στο τέλος  του προσφέρει πλούσια βιβλιογραφία και αναδιπλούμενο Τοπογραφικό Χάρτη. Και τα δυο συμπληρώνουν την φιλότιμη ωραία προσπάθεια του συγγραφέα!

Όπως έγραψα στην αρχή έλαβα με ευχαρίστηση και ήδη, επίσης με πολλή χαρά, επρόσθεσα στην Χιακή Βιβλιοθήκη μου ένα ακόμα αξιόλογο μαστιχόβρεχτο Τόμο Χιακού ενδιαφέροντος!!

Εύχομαι οι συμπατριώτες μας να προμηθευτούν αυτό τον τόμο και να διαθέσουν λίγο από τον χρόνο τους να απολαύσουν την ενδιαφέρουσα ύλη του…

Τότε θα μπορέσουν να εκτιμήσουν την προσφορά του συγγραφέα και να δικαιολογήσουν και τον υπογράφοντα για την ένθερμη παρουσίαση αυτού του έργου του.

 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση