Άποψη

12/5/17 10:29

τελ. ενημ.: 12/5/17 10:29

Απάντηση σε ένα λιβελογράφημα

Πριν από ένα μήνα πήρα ένα mail που αναφερόταν στην εκτίμηση ενός «Μεγάλου πολιτικού ανδρός» απέναντι σε ένα «αμόρφωτο παιδαρέλι».
Σύμφωνα με την εκτίμηση τού ανδρός αυτού η εποχή των αλητών τελειώνει! Το άρθρο αυτό ήταν του επίδοξου αναμορφωτή της χώρας κ. Τζήμερου στο bankignews, το οποίο αν και λόγω του λιβελογραφικού του χαρακτήρα δεν αξίζει κριτικής, γιατί αν και απουσιάζουν οι πολιτικές θέσεις, εντούτοις περισσεύει  το «ιδεοληπτικόν ενός καραγκιόζη».
Δεν θα προσθέσω τίποτε στην «φοβερή πολιτική ανάλυση» του εν λόγω κυρίου, αλλά θα ανταποδώσω τους χαρακτηρισμούς του ιδίου στον ίδιο, αφού κρίνω πως το βορβορώδες αυτό λιβελογράφημα του νηφάλιου και επίδοξου αναμορφωτή της χώρας, χαρακτηρίζει τους «φασίστες ολκής», τους «σταλινικούς δικτάτορες», «τους ανάλγητους», «τα ρεντίκολα του περιθωρίου», «τα ασπόνδυλα ανθρωπάκια», «τους ιδεοληπτικούς καραγκιόζηδες» «τους αμόρφωτους» και «τους ανίκανους», «τους κομπλεξικούς», «τους γλείφτες και τους ηλίθιους», όπως, «τους απατεώνες και τα αποβράσματα». Φτάνει δε μέχρι τους «βρικόλακες και τους νοσταλγούς της χούντας» «τους ψεκασμένους» το μυαλό των οποίων είναι κάτω του μετρίου ακόμα και ενός «σχολιαρόπαιδου», «τους τεμπελχανάδες», «τα υπουργάκια» όπως «τους φρενοβλαβείς» και «απατεώνες» του κοινού ποινικού δικαίου.
Τα παραπάνω είναι λόγια της λεπτομερούς πολιτικής ανάλυσης ενός χυδαιολόγου και επίδοξου αναμορφωτή της χώρας, με τα οποία όχι μόνο δεν μπορεί να συμφωνήσει κανείς, αλλά ούτε και να αντιπαρατεθεί σε αυτά κανένα νουνεχές, πολιτικοποιημένο, σοβαρό και δημοκρατικό άτομο. Γιατί, όσο και να λυπάται κανείς για το κατάντημα των πολιτικών μας και για το κακοπάθημα της χώρας, αυτό δεν μπορεί να το απαλύνει ούτε και να το γιατρέψει κανένας βορβορώδης λόγος.
Τουναντίον, αυτού του επιπέδου οι «αναλύσεις» μπορεί να γίνουν αλλά και να κατανοηθούν μόνο από ανθρώπους της πάλαι πειραϊκής Τρούμπας∙ καθώς και από εμπαθή άτομα στα οποία αξίζει ο χαρακτηρισμός κοινωνικά αποβράσματα…
Ευτυχώς που χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας είναι η ελευθερία του λόγου στην οποία βέβαια  δεν ισχύει το αδίκημα της γνώμης ακόμα και σε «αναλυτές» τέτοιου είδους. Όμως αν και η Δημοκρατία έχει υποχρέωση να προστατεύει τις απόψεις τον διάλογο και τα ήθη, εντούτοις είναι ανάγκη να γνωρίζουμε, ότι η όποια αντιπαράθεση θα πρέπει να βασίζεται σε επιχειρήματα και όχι σε λόγια του πεζοδρομίου και ύβρεις που το μόνο που πετυχαίνουν είναι να χαρακτηρίζουν τον λέγοντα, ως κακοήθη αναιδή απαίδευτο και όχι συνειδητοποιημένο πολίτη που επιθυμεί να ηγηθεί μιας χώρας έστω και σε περίοδο παρακμής.   

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση