Κοινωνία

5/1/16 15:37

τελ. ενημ.: 6/1/16 14:29

Σφικτό «ναι» υπό όρους, στις απαιτήσεις Ντεμιρτάς για τουρκικές επενδύσεις στη Χίο

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ ΓΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΘΕΤΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Το παγκοσμιοποιημένο επιχειρηματικό κλίμα κατά πολλούς δεν έχει σύνορα και εμπόδια. Επιχειρήσεις μπορούν να «ανοίξουν» οπουδήποτε, εφόσον υπάρχει σαφές πλαίσιο που να ορίζει την λειτουργία τους και τις υποχρεώσεις τους έναντι του κράτους στο οποίο δραστηριοποιούνται. Είτε με απευθείας επενδύσεις από επιχειρήσεις άλλων εθνικοτήτων, είτε μέσω funds, εφόσον κάποιος επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί σε κάποιο τομέα αργά ή γρήγορα θα βρει τον τρόπο. Από αυτήν την άποψη, οι δυσκολίες που προβάλει η Ελλάδα στους Τούρκους επενδυτές που επιθυμούν να αναπτύξουν δραστηριότητα στη χώρα μας μοιάζουν ξεπερασμένες, καθώς βλέπουν το δέντρο, όμως στο τέλος χάνουν και το δάσος.

«Δεν συμβαίνει πουθένα»

Το θέμα επαναφέρει στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου της Σμύρνης ΕκρέμΝτεμιρτάς, που διατηρεί βαθιές σχέσεις φιλίας με την αγορά της Χίου και το Επιμελητήριο. Ο ίδιος θα βρεθεί τον Φεβρουάριο στην Αθήνα και θα έχει  συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. «Οι τουρκικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν προβλήματα στην ελληνική αγορά, όσον αφορά την πρόσληψη προσωπικού, την λήψη βίζας και τις διαδικασίες ίδρυσης μιας επιχείρησης. Εμείς, σαν Τουρκία έχουμε προσφέρει κίνητρα για να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις αλλά η Ελλάδα δεν κάνει το ίδιο. Θα θέσουμε τα θέματα αυτά στον Αλέξη Τσίπρα κατά την επίσκεψή του τον Φεβρουάριο» πρόσθεσε.

Παράλληλα, σημείωσε ότι οι πολιτισμικοί και οικονομικοί δεσμοί μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών, αν και έχουν αναπτυχθεί τον τελευταίο καιρό, έχουν την προοπτική να λάβουν νέα ώθηση.

«Ο όγκος του εμπορίου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει αυξηθεί από περίπου 200 εκατ. δολ. (184,16 εκατ. ευρώ) το 2000 στα 4 δισ. δολάρια (3,68 δισ. ευρώ) την τελευταία δεκαετία» σημείωσε, αν και παραδέχτηκε ότι στον πολιτικό τομέα οι διαφορές παραμένουν.

«Η Ελλάδα παραμένει κλειστή στις ξένες επενδύσεις. Υπάρχουν περίπου 2.000 ελληνικές επιχειρήσεις στην Τουρκία, αλλά μόλις 20 επιχειρήσεις στην Ελλάδα», κατέληξε στις δηλώσεις του ο κ. Ντεμιρτάς

 

Πολλά «ναι» και πολλά «αλλά»

Η τοπική αγορά, δεν είναι κρυφό, ζει τα τελευταία χρόνια σε μεγάλο βαθμό από τους Τούρκους επισκέπτες. Πολλές φορές οι ντόπιοι επιχειρηματίες έχουν συζητήσει σε επίπεδο Επιμελητηρίου για το ενδεχόμενο ανάπτυξης επενδύσεων στη Χίο, ωστόσο πάντα, το θέμα παραπέμπεται στα ανώτερα πολιτικά κλιμάκια.

«Γνωρίζουμε τις προθέσεις Ντεμιρτάς πάνω στο ζήτημα που ανοίγει με τις δηλώσεις του. Καταρχήν το Επιμελητήριο Χίου δεν μπορεί να είναι αρνητικό ως προς το σκέλος των επενδύσεων. Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει ανάγκη από επιχειρηματίες, όμως στην περίπτωση της Τουρκίας τα μεγέθη των επιχειρήσεων ξεπερνούν την όποια θετική μας σκέψη. Επανειλημμένα έχουμε ζητήσει να υπάρξει ένα σαφές πλαίσιο προστασίας των ήδη λειτουργούντων επιχειρήσεων στα νησιά, εφόσον μια τέτοια συζήτηση ανοίξει. Για παράδειγμα, να υπάρχουν κανόνες ώστε να ξέρει κάποιος που, με ποιο τρόπο, ποια μέσα και σε τι μέγεθος θα μπορεί να λειτουργήσει κάτι. Εάν αυτό δεν προϋπάρξει, τότε είναι δεδομένο ότι ανταγωνιστικά οι τοπικές επιχειρήσεις δεν θα μπορέσουν να σταθούν», αναφέρει ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Γ. Γεωργούλης.

«Υπό προϋποθέσεις»

 Ο επιχειρηματίας Μιχ. Κουμπιάς από την πλευρά του εκφράζεται εξίσου θετικά, ωστόσο όταν η συζήτηση φθάνει στο τι μπορεί να ωφεληθεί ο τόπος, γίνεται αναλυτικότερος. «Εφόσον προκύπτουν νέες θέσεις εργασίας, εφόσον πληρούνται κανόνες φορολογικοί όπως ισχύουν για όλους μας και με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει σαφές πλαίσιο, δεν νομίζω ότι πρέπει να κλείνουμε την πόρτα. Το νησί χρειάζεται επενδύσεις και γίνεται αντιληπτό ότι οι Έλληνες δεν έχουν πλέον την δύναμη να τις προκαλέσουν από μόνοι τους. Ανακυκλώνουμε κοντά 6 χρόνια μια απίστευτη αναπτυξιακή κατρακύλα που δεν μας βγάζει πουθενά. Έχω λοιπόν την εντύπωση ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια να μην συζητάς για πράγματα από τα οποία μπορεί να προκύψει όφελος», καταλήγει.

«Να υπάρξει από κάπου ένα πλαίσιο επενδύσεων»

Ο Π. Φεγγουδάκης γνωρίζει εκ των προτέρων ότι αν ένας τομέας θα κεντρίσει το ενδιαφέρον των όποιων μελλοντικών Τούρκων επιχειρηματιών, αυτός θα είναι ο τουρισμός και δη ο νησιωτικός. «Το παράπονο των ντόπιων επιχειρηματιών είναι πως το κράτος δεν ακούει. Έχει στηθεί πολύ μακριά από τις δικές μας ανάγκες ο κρατικός μηχανισμός και τα μεγέθη τα επιχειρηματικά δεν επαρκούν να τον ταρακουνήσουν. Από αυτή την σκοπιά, ο τόπος μας χρειάζεται υποδομές για τις οποίες παλεύουμε χρόνια τώρα χωρίς αποτέλεσμα. Εάν και εφόσον προκύψει μια τέτοια συζήτηση όπως αυτή που θέτει ο κ. Ντεμιρτάς, ας θεωρήσουμε δεδομένο ότι επενδύσεις, σε τόπο χωρίς βασικές υποδομές (λιμάνι, αεροδρόμιο) δεν μπορεί να προκύψουν, δεν είναι ελκυστικές. Από αυτή την άποψη δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Αν όμως κάποτε εκδηλωθεί κάποιο ενδιαφέρον, ναι θα το έβλεπα θετικά. Θα πιέζαμε σε μεγαλύτερο βαθμό να ολοκληρωθούν υποδομές, να πορκύψει σταθερό πλαίσιο για τις επενδύσεις, για όλους ανεξαιρέτως και από κει και πέρα ο καθένας στον τομέα του και στη δουλειά του. Όμως νομίζω ότι σε συνολικό βαθμό, για την ανάπτυξη που μπορεί να προκύψει, είναι ίσως θετικό να το συζητάμε», υπογραμμίζει.

Μια δύσκολη εξίσωση

Άμεσοι γνώστες των επιχειρήσεων, δηλώνουν στον «π» ότι η Ελλάδα δεν θα αντέξει επ’ άπειρον στην άρνηση να υποδεχτεί τουρκικές επενδύσεις. «Ξέρετε τι αξία θα έχει μια τέτοια συζήτηση εφόσον σε ένα ή δύο χρόνια η Τουρκία πετύχει την είσοδό της στην Ε.Ε.; Προφανώς καμία... Και τότε θα είμαστε παντελώς ανέτοιμοι και κατά γενική ομολογία, μια έτοιμη μπουκιά», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Μέχρι τότε όμως, υπενθυμίζουν ότι ακόμη κι αν δεν υπάρξει πλαίσιο ή δεν προκύψει κάποια εξέλιξη αναφορικά με την άρση των δυσκολιών που σήμερα υφίστανται για τους Τούρκους επιχειρηματίες να επενδύσουν στη χώρα μας, ο δρόμος είναι ορθάνοικτος.

«Τα fundsποτέ δεν ξέρεις τι έχουν πίσω από τις ταμπέλες τους. Τούρκοι, Ινδοί, Κινέζοι, τα πάντα. Είναι οξύμωρο να κάνουμε πως δεν ξέρουμε πως λειτουργεί η παγκόσμια οικονομία και να θέλουμε όρους και προδιαγραφές που δεν θα γίνουν αποδεκτοί. Αυτό που μπορούμε όμως είναι να θέσουμε ένα τοπικό πλαίσιο. Μέγεθος των επιχειρήσεων, κάλυψη από ντόπιους των θέσεων εργασίας, αγορά ντόπιων προϊόντων και πρώτων υλών για τις ανάγκες τους και άλλα πολλά. Μόνο αυτό θα έχει αξία, αν πραγματικά επιθυμούμε να δούμε ρεαλιστικά την κατάσταση» σημειώνουν, καταλήγοντας και με μια ψυχρή διαπίστωση που έχει τη σημασία της:

«Αν γνωρίζατε πόσοι σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο βρίσκονται ή αναζητούν επαφές με Τούρκους επενδυτές για τις επιχειρήσεις τους, θα καταλαβαίνατε ότι αυτό που λέει ο Ντεμιρτάς είναι προσχηματικό. Η έλευση έχει ήδη ξεκινήσει....». 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση