Την ανάγκη ουσιαστικής και όχι αποσπασματικής προσβασιμότητας στις παραλίες της Χίου, αναδεικνύει ο Παγχιακός Σύλλογος ΑμεΑ, μέσα από την παρέμβαση της Χριστίνας Παβίτσου, η οποία εστίασε στα προβλήματα που εξακολουθούν να καταγράφονται στη χρήση των συστημάτων Seatrac.
Όπως σημείωσε η ίδια, παρότι ο Ιούνιος βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, έχουν γίνει τοποθετήσεις σε παραλίες όπως στη Δασκαλόπετρα, στη Βολισσό και στη Κώμη, ενώ δεν έχει ακόμη τοποθετηθεί αντίστοιχο σύστημα στην Αγία Φωτιά. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην αλλαγή χωροθέτησης του Seatrac που πέρυσι είχε τοποθετηθεί στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής στο Καστέλο, επισημαίνοντας ότι φέτος μεταφέρθηκε στον Ναυτικό Όμιλο, σημείο πιο κεντρικό και σαφώς πιο προσβάσιμο.
Η Χριστίνα Παβίτσου τόνισε ότι η συγκεκριμένη αλλαγή αποτελεί θετική εξέλιξη, καθώς, όπως αναφέρει, το περσινό σημείο στο Καστέλο δεν εξυπηρέτησε ουσιαστικά τους ωφελούμενους, με αποτέλεσμα ένα σημαντικό εργαλείο προσβασιμότητας να μη χρησιμοποιηθεί όπως θα έπρεπε. Την ίδια στιγμή, όμως, υπογράμμισε ότι η ύπαρξη του εξοπλισμού από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα, εάν η τοποθέτηση δεν γίνεται με τρόπο που να επιτρέπει την απρόσκοπτη χρήση του.
Με βάση πληροφορίες που έχει λάβει από μέλη του Συλλόγου, η πρόσβαση από την ξύλινη ράμπα προς το κάθισμα του Seatrac δεν είναι λειτουργική σε όλες τις περιπτώσεις, με αποτέλεσμα οι χρήστες των συστημάτων να μην μπορούν να μετακινηθούν εύκολα και με ασφάλεια μέχρι το σημείο εισόδου στη θάλασσα.
Η ίδια υπενθύμισε ότι η προσβασιμότητα σε μία παραλία δεν περιορίζεται μόνο στην εγκατάσταση ενός μηχανισμού Seatrac. Απαιτείται συνολικός σχεδιασμός, που να περιλαμβάνει ασφαλή πρόσβαση από τον δρόμο ή τον χώρο στάθμευσης μέχρι την παραλία, κατάλληλες ράμπες, αποδυτήρια, χώρους υγιεινής και γενικότερα υποδομές που επιτρέπουν στα άτομα με αναπηρία να απολαμβάνουν τη θάλασσα με αξιοπρέπεια και αυτονομία.
Αναφερόμενη σε προσωπική της εμπειρία από προηγούμενα χρόνια, η Χριστίνα Παβίτσου σημειώνει ότι σε παραλία της Βολισσού χρειάστηκε να κατέβει δύο σκαλιά μέχρι να φτάσει στη ράμπα που οδηγούσε στο Seatrac. Όπως εξηγεί, η ίδια, έχοντας πρόσθετο μέλος, μπόρεσε να το διαχειριστεί, ένας χρήστης αμαξιδίου όμως δεν θα είχε αυτή τη δυνατότητα. Το παράδειγμα αυτό, σύμφωνα με την ίδια, δείχνει με τον πιο καθαρό τρόπο ότι η προσβασιμότητα πρέπει να εξετάζεται από την αρχή μέχρι το τέλος της διαδρομής και όχι μόνο στο τελευταίο σημείο επαφής με τη θάλασσα.
Παράλληλα, η εκπρόσωπος του Παγχιακού Συλλόγου ΑμεΑ στέκεται και στο ζήτημα της προστασίας των εγκαταστάσεων, υπογραμμίζοντας ότι τα Seatrac δεν είναι παιχνίδια. Όπως αναφέρει, έχουν υπάρξει περιπτώσεις κατά τις οποίες παιδιά ή ακόμη και ενήλικες χρησιμοποιούν τον εξοπλισμό ακατάλληλα, προκαλώντας φθορές ή παρεμποδίζοντας τη χρήση του από τους ανθρώπους για τους οποίους έχει εγκατασταθεί.
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
