Άποψη

10/6/17 13:08

τελ. ενημ.: 10/6/17 13:08

"...Τίποτα δεν είναι πιο πικρό..."

Γράψε. Τί να γράψω,ότι είμαι πολύ θυμωμένοςκαι πικραμένοςμε τους πολιτικούς μας;Όλους. Παρόντες,απόντες, δεξιούςκι αριστερούς, κεντρώους καισυντηρητικούς, ψεκασμένουςκαικωλοτούμπες.Οι τελευταίοι, σκέτη απογοήτευση. Τους αντιμετωπίσαμε ως μαθητευόμενουςμάγους,θα φύγουν ως κομπογιαννίτες.

Ντρέπομαι για τη χώρα μας.Ζητιάνα κι ανυπόληπτη. Του λυπημού. Και  το χειρότερο φεύγουντα παιδιά μας,το μέλλονμας. Πέσαμεστα τάρταρα. Λένε πως «Τον φτωχό άνθρωπο τον βγάζεις έξω με τις κλωτσιές, τον εξαθλιωμένο τον βγάζεις με τη σκούπα». Το είχα διαβάσει παλιά, αισθάνομαι να το ζω τώρα. «Η Ελλάδα σέρνεται σαν σφουγγαρόπανο σε βρώμικα πατώματα». Πρόσφατο ανάγνωσμα.

Λόγια πολλά,φλυαρίες ατέλειωτες.Την αλήθειαδεν την ακούσαμε. Την κρύβουν. Να ντρέπονται;Έχομεκαι το χούι,το λέεικι ο Σαββόπουλος «. . .αφού δεν έχεις νέα ευχάριστα να πεις καλλίτερα να μη μας πεις κανένα».Όλα θα ήταν διαφορετικά,αν οι πολιτικοί έδιναν το καλό παράδειγμα και είχαντην πατρίδα πάνω απ’το εγώτους.

Γράψε. Τί να γράψω,ότι έπρεπε να κυβερνήσει ο «αριστερός» ΣΥΡΙΖΑ; Δεν τους πίστεψαούτε στιγμή. Έτερον εκάτερον. Πίστεψα αυτούς που είπαν«. . . Μέχρις εδώ.Πρέπει να αλλάξουμε γιατί θα βουλιάξουμε...».Θα μας έσωνε ο ΣΥΡΙΖΑ; Αστείο πράγμα.Στους παλιούς «συντρόφους»αναφέρομε, που τρέξανε μη χαλάσουντο αριστερό τους image.Στασίδι ήθελαν να πιάσουν. «Άλλοι ζουν για τις ιδέες κι άλλοι ζουν απ’ τις ιδέες». Παλιά τέχνη.

Κι όμως με αρκετό θράσος και ανευθυνότητα μετημάσκα του «αγανακτισμένου» και συνθήματα όπως «το νέο εναντίο του παλιού», «δεν πληρώνω – δεν πληρώνω», «οι Έλληνες εναντίον των ξένων», «εμείς ή οι προσκυνημένοι», «θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν».Η αριστερά έγινε μαγκιάκαι η μαγκιάμόδα.Αλόγιστεςυποσχέσεις,φρούδεςελπίδες,διχόνοια και μίσος. Η ρεβάνς του εμφυλίου;Σήμεραθερίζουντα σπαρμένα.Όλα τα λούστηκαν (χαιρέκακα το αναφέρω).

Τον πληρώσαμεκαι θα τον πληρώνουμε ακριβάτον ΣΥΡΙΖΑ. Μα ήταν αναγκαίο κακό,παιδαγωγικό μάθημα,απαραίτητη στραβοτιμονιά για την εθνική προσγείωση στην πραγματικότητα.Σήμερα το σκηνικό διαφέρει.Οι δύσπιστοι πείστηκαν, οιψευδαισθήσεις κατέρρευσαν, ο λαϊκισμός αναχαιτίστηκε, το αριστερόστροφο λεξιλόγιοεξαϋλώθηκε.

Μας μένεινα διαλέξομε ποιο δρόμο θα πάρουμε.Ο πρώτοςείναι γνώριμος, είναι αυτόςπου μας έφερε εδώ,τοναναπαλαιώνουμεκαι προχωράμε.Ο δεύτεροςείναι πιο δύσκολος,θέλει προσπάθεια, απαιτεί να αλλάξουμε.Πρέπει να ανεβούμε κατηγορία.Να γίνομε σύγχρονη Ευρωπαϊκή χώρα,με κοινωνική ευημερία, παραγωγήκαι δημιουργία.Το μπορούμε και το αξίζουμε.

Γράψε. Τί να γράψω, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κατιούσακαι η  Δεξιά την ανιούσα;Κι εμείς;Οι ψηφοφόροι της μεγάλης Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης;Άφωνοι, καθηλωμένοι,περιμένομε να τα βρουν οι «τιμαριούχοι».Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δε συμφωνούμε σε όλα.Ηεμπιστοσύνη είναι ζητούμενο,μεσολάβησαν και πολλά. Οι φιλοδοξίες υπαρκτές και θεμιτές. Αλλά τί θα γίνει; Ο μεσαίος χώρος είναι απαραίτητος, κουβαλάει το σπέρμα της μετριοπάθειας, συνθέτει, ισορροπεί, ο καταλύτης των άκρων.Ρόλος απαραίτητος για να δουλέψει η Δημοκρατία.

Να γράψω, τί να γράψω, αυτό που ακούω;Ότι «...αν δεν τα βρουν,αναγκαστικά, θα ψηφίσουμε δεξιά για να φύγει με σιγουριά ο ΣΥΡΙΖΑ»;Οκόσμος παραμένει μακριά και περιμένει.Ένα 15% είναι αναποφάσιστοι καιένα άλλο 18% σκέπτεται για λευκό.

Όλοι θέλομε να ψηφίσομε τον καλλίτερο, αλλά ποτέ δεν είναι υποψήφιος.Τί να κάνει και ο Λαός, ψάχνει από κάπου να πιαστεί. Μπορεί να έρθουν καλλίτερες εποχές,  μπορεί, αλλά τούτη εδώ είναι η δική μας καιαισθάνομαι βαθιά μέσα μουτα λόγια του Σεφέρη «Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό».

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση