Απόψεις

10/10/13 12:17

τελ. ενημ.: 10/10/13 12:18

Τι να τα κάνουμε τα πλεονάσματα;

             Τι ερώτηση είναι αυτή και πως θα ζήσουμε χωρίς πλεονάσματα;  Μα είναι πολύ απλό! Σε ένα κράτος δικαίου θα πάρουμε οι έχοντες τα πλεονάσματα από τον προϋπολογισμό και θα τα μοιράσουμε στους μη έχοντες να γίνουν έχοντες και αυτοί.  Πως θα τα κάνουμε τα πλεονάσματα του πρϋπολογισμού; Μα είναι πολύ απλό. Θα πάρουμε δέκα από το έλλειμμα του πολίτη για να κάνουμε το πλεόνασμα του προϋπολογισμού και από το πλεόνασμα με την παλάμη του δεξιού θα δώσουμε τα…πέντε στον πολίτη για να δει ότι η οικονομία πήρε μπροστά.  Έτσι αναζωπυρώνεται η ελπίδα και περιμένουμε υπομονετικά να βγάλει ο ήλιος κέρατα για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα από την κρίση και όχι μόνον.
             Μετά θα δείξουμε τα πλεονάσματα στην ‘’εταίρα’’ και στους Κουτόφραγκους και θα τους πούμε ότι εμείς οι καπάτσοι ‘’προκόψαμε’’ και θέλουμε ένα κούρεμα για να απαλλαγούμε από τις τρίχες τις κατσαρές. Οι δε Κουτόφραγκοι που έχουν άχερα μέσα στο κρανίο τους και ρουφάνε και την μύξα τους θα μας πούνε μπράβο ‘’εταίρα’’ Ελλάς,  πάρε το βραβείο της ανοιχτής παλάμης και ξάπλωσε να σου πάρουμε ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ για το κουστούμι σου και μετά το κουστούμι θα μας πάρουν πάλι μέτρα για να καρφώσουν την κάσα να βάλουν μέσα το…. κουστούμι μας.  
             Όμως το κοπρόλαδο που το λένε πλεόνασμα και τροφοδοτεί το καντήλι της ελπίδας μέχρι που να μας καρφώσουν την κάσα μας μπορεί να μηχανεύονται τρόπους να το προμηθεύονται για να ποτίζουν το καντήλι μας, όμως το φυτίλι του καντηλιού που καίγεται δεν είναι εύκολο να αντικατασταθεί. Τότε η ελπίδα θα σβήσει και ο παρηγορημένος θα καταλάβει ότι το πλεόνασμα δεν είναι για κείνον γιατί στην Ευρώπη δεν θα γίνουν ποτέ επενδύσεις όσο υπάρχει η Κίνα η Ινδία και το Βιετνάμ που εργάζονται για μια χούφτα ρύζι και μια καλαμαρίσια κεφαλή.  Τι θα απογίνουμε λοιπόν; Πάντα θα υπάρχει μια χούφτα ρύζι και όταν σε πέντε χρόνια θα συνηθίσουμε την κατάντια μας τότε θα έρθουν οι επενδυτές να κάνουν επενδύσεις θέσεις εργασίας και πλεονάσματα που θα εξασφαλίζουν  εσαεί το ρυζάκι μας.
            Το έτος 1962 ενήλικες πια αλλά άπειροι ακόμη και αδιάβαστοι μιλήσαμε για την ‘’νέα ηθική τάξη πραγμάτων’’ που θα εφαρμοστεί διεθνώς όταν ο επενδυτής θα μπορεί να μεταφέρει τα χρήματά του σε όποιο σημείο της γης επιθυμεί και όταν θα φανούν οι νεοαναδυόμενες οικονομίες. Το σύστημα το ονομάσαμε ‘’αξιοκρατικό΄΄ με την ηθική ότι αμείβονται οι αξίες και οι υπόλοιποι τρώνε ρυζάκι ή φάσκελο ή πάνε στη φιλανθρωπία.  Προβλέψαμε μάλιστα ότι θα εξοντώσουν ανθρώπινες μάζες  ως άχρηστες για την παραγωγή, που να μην αξιωθούμε να το δούμε και αυτό.  Τώρα η Γερμανία που δεν θέλει να γίνει Σρι Λάνκα, παντοιοτρόπως αλλά κυρίως με τα μνημόνια κατασκευάζει φθηνά εργατικά Ευρωπαϊκά χέρια όπως τα Ασιατικά για να ανταγωνιστεί και τα παιδιά μας το 2030 θα τρώνε μια χούφτα ρύζι με την καλαμαροκεφαλή,  θα γλύφουν τα δάχτυλα και θα περνούν έξω από τα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια. Αυτά θα είναι για τους ελάχιστους που πάντα σε κάθε ξένη κατοχή ‘’την έβγαζαν καθαρή’’. Είπατε τίποτα; Αν έχουμε τέτοια πλεονάσματα προτιμότερος είναι του Ζαλόγγου ο γκρεμός ή ότι άλλο προτείνετε εσείς.
 
Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση