Άποψη

5/11/18 12:59

τελ. ενημ.: 5/11/18 13:00

Στρουθοκαμηλίζουμε;

Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι πια δεδομένη κι ίσως μη αναστρέψιμη...

Η εγκληματικότητα είναι ,αλίμονό μας, κοινωνικό κατεστημένο και καθημερινότητα που τείνει να γίνει αδιάφορη συνήθεια κι αναπόφευκτα αποδεκτή από τους πολίτες...

Η βία κι η καταπίεση του ανθρώπου από τον άνθρωπο είναι εφαρμοσμένη τεχνική ακόμη κι από τις ίδιες τις κυβέρνηση των κρατών που μεταχειρίζονται τους λαούς τους σαν εργαλεία χρησιμοποιώντας τους  μέχρι εξαντλήσεως και αφαιμάσσοντάς τους μέχρι θανάτου ...

Στη δε καταρρακωμένη σήμερα πατρίδα μας η  μη εφαρμογή των νόμων και του Συντάγματος γίνεται πλέον ανενδοίαστα κι άφοβα από λαό και άρχοντες  αφού το «μαντρί» είναι αφύλακτο αλλά κι  εύκολος κι ανεμπόδιστος ο δρόμος για τα προσωπικά οφέλη και τον γρήγορο "μαύρο" πλουτισμό...

Η βασικές και προαιώνιες αξίες και αρχές πάνω στις οποίες κτίστηκαν κι εξελίχθηκαν οι πολιτισμοί στο πέρασμα των χιλιάδων αιώνων, όπως ο σεβασμός στον Θεό που πιστεύει ο καθένας μας, ο σεβασμός στον συνάνθρωπο που πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα αλλά και καθήκοντα με τον πλησίον του για να συνυπάρξει ειρηνικά, ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούμε αλλά θα ζήσουν κι όσοι θα έλθουν μετά από μας, η φροντίδα των αδυνάτων που έχουν την ανάγκη μας και πρέπει να απολαμβάνουν τα ίσα μ’ εμάς προνόμια και δικαιώματα, η περιφρούρηση της πανίδας και της χλωρίδας  που με την ύπαρξη τους υποστηρίζουν και ευνοούν την υγεία και την  πολύτιμη ζωή μας αλλά κι όσα άλλα κατάκτησε ο άνθρωπος, δηλαδή  η αξιοπρέπεια, η ηθική, η λογική, οι γνώσεις, τα συναισθήματα κι οι ιδιότητες που τον κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα έμβια όντα, όλα έχουν πολεμηθεί, ευτελιστεί, αγνοηθεί, παραμεληθεί, εκμεταλλευτεί και σχεδόν καταστραφεί εντελώς.

Κι εμείς;

Εμείς...

Τυρβάζομεν περί πολλών  και διαφόρων  μεριμνών της απαιτητικής μας καλοπέρασης και ευδαιμονίας, αρνούμενοι να στερηθούμε ευκολιών, αγαθών, κακών κι επικίνδυνων συνηθειών, αλλά και να κοπιάσομε, να φροντίσομε,να μελετήσομε, να αγωνιστούμε και να διεκδικήσομε με επιμονή και τόλμη όσα θα συγκρατήσουν τον εκτροχιασμό και θα σώσουν από το γκρέμισμα στην ολισθηρή κατηφόρα των παθών και των λαθών μας την ύπαρξή μας και τον προικισμένο με τόσες χάρες πλανήτη μας .